Tuesday, December 26, 2017

True Confessions: Unang Tikim (M2M) Part 7/Ending


NANATILING pikit ang aking mga mata. Pinahawak na nang tuluyan ni Rico sa akin ang naghuhumindig niyang kargada. Pumitik iyon at medyo mainit. Hinigpitan ko ang paghawak.

"Ahhh... isubo mo, Dindo..." halos pabulong na sabi ni Rico pero malinaw ko namang narinig iyon.

Hindi ako tumugon. Naramdaman ko na lang na ipinatong niya ang isang kamay sa aking ulo. Itinulak niya ako pababa. Noon ako nagdilat ng mga mata. Nagtitigan kami. Seryoso ang mukha ni Rico.

"Magiging audience ka na lang ba palagi? Alam kong nakita mo kami ni Ryan kagabi. Alam ko ring gusto mo ako. H'wag mong pigilan ang sarili mo. Hindi ako madamot sa mga kagaya ninyo," sabi niya. 

Dahil sa sinabi niyang iyon ay tuluyan kong kinalimutan ang lahat ng inhibisyon. Kaagad kong isinubsob ang mukha sa malapad at balbon niyang dibdib. Inamoy-amoy ko ang bahaging iyon. Kapagkuwa'y hinalikan at dinilaan. Sinuso ko rin ang kanyang mga utong. Napapaungol siya kaya mas lalo akong naulol. Bumaba ako sa kanyang tiyan. Pababa nang pababa hanggang sa nakaluhod na ako sa kanyang harapan. Nakatutok sa akin ang dambuhala niyang laman. Napatingin ako kay Rico. Nakapikit siya noon at nakalagay ang mga kamay sa likod ng ulo. Ang sarap niyang pagmasdan.

Muling natuon ang pansin ko sa kanyang kargada. Inilabas ko ang aking dila at dinilaan ang butas sa dulo. Napaigtad siya sa aking ginawa.

"Ahhh..." ungol ni Rico. 

Ang sunod kong ginawa ay hinawakan ko na iyon ng dalawang mga kamay. Pinagsawa ko ang aking mga labi sa paghalik ng bawat parte ng kanyang kahabaan. Kapagkuwa'y inamoy ko ang malago niyang buhok na nakapalibot doon. Pati ang dalawang bola niya ay aking sinamba.

Ang sarap talaga sa pakiramdam. Para akong nasa alapaap nang mga sandaling iyon. Patuloy sa pagkabog ang aking dibdib. Ilang sandali pa ay tuluyan ko na ngang isinubo iyon. Nahirapan ako sa sobrang laki pero ginawa ko ang lahat para mapaligaya si Rico. Naging maingay na rin siya sa kakaungol. Iyon ang kauna-unahan kong tikim pero aware na akong dapat hindi tumama sa mga ngipin ang kanyang kargada. Minsan na rin akong nag-practice gamit ang saging.

Paminsan-minsan ay namumuwalan ako kapag pinipilit kong isagad iyon sa lalamunan. Hanggang kalahati lamang talaga ang kaya ko. Basang-basa na iyon ng laway. Wala akong ibang masabi, basta napakasarap ng titi ni Rico.

"Bilisan mo, Dindo. Lunukin mo ang tamod ko, ha..." mayamaya ay sabi niya.

Binilisan ko nga ang pagchupa sa dambuhala niyang kargada. Tingin ko ay mas lalo pang lumaki iyon. Biglang hinawakan ni Rico ang ulo ko at nag-umpisang umulos sa aking bibig. Napahawak ako nang mahigpit sa kanyang balakang. Ramdam ko ang kanyang panginginig.

"Ohhh... malapit na ako..." sabi ni Rico.

Naluluha na ako nang mga sandaling iyon dahil bumibilis ang ginagawa niyang pagkadyot. Hindi ako umangal kasi expected ko na iyon. Isa iyon sa mga sinabi ni Ryan sa akin. Palatandaan daw 'yon na malapit nang labasan ang lalaki. Wala akong ibang nagawa kundi ang magtiis kahit medyo nahihirapan na akong huminga noon. Madalas ding isinasagad ni Rico sa kailaliman ng aking lalamunan ang kanyang kargada. Sobrang higpit na nang pagkakahawak niya sa aking ulo.

"Heto na, Dindo... ohhhh...."

Mahaba ang naging pag-ungol ni Rico. Isinagad niya nang husto sa aking lalamunan ang kanyang kargada at kasabay no'n ay naramdaman ko ang medyo mainit na likidong sumabog sa loob. Hindi pa niya agad hinugot iyon. Ibinabad niya lang sa loob at panay ang kanyang ungol. Labis din siyang nanginig.

Ilang sandali ay binitawan na niya ang aking ulo at inilabas mula sa bibig ko ang matigas pa rin niyang pagkalalaki.

"Ang sarap talagang magpachupa," sabi niya at naupo sa sopa. Humihingal pa siya noon na tila nanakawan ng lakas.

Napaubo ako at nagpahid ng mga luha. Naramdaman ko pa ang malagkit niyang katas sa aking lalamunan. Hindi naman ako nandiri sa totoo lang.

"Okay ka lang?" mayamaya ay tanong niya.

Ngumiti ako sa kanya. Buhay na buhay pa rin ang kanyang kargada. Ewan ko ba kung bakit ko nagawa 'yon basta lumapit ako sa kanya. Nakaluhod ako sa kanyang harapan. Hinawakan ko ang kanyang laman.

"Dumiretso sa lalamunan at tiyan ko ang tamod mo, e. Hindi ko nalasahan," sabi ko.

Natawa siya. "Sipsipin mo, baka may natira pa," sabi niya.

Iyon nga ang aking ginawa. Hindi na ako nagpaalam at muli kong chinupa ang kanyang kargada. Napaungol siya at manaka-naka'y natatawa. Sinipsip ko talaga ang ulo. Natuwa naman ako kasi may nalasahan pa akong katas mula roon. Medyo maalat at napakasarap.

"Tama na 'yan. Nakakangilo na, e," reklamo niyang hinawakan ang aking ulo.

Tumigil naman ako pero hindi ko pa rin iyon binitawan.

"Masarap ba ako, Dindo?" tanong niya.

"Sobrang sarap," tugon ko. Natawa ako dahil doon.

"Nakakaadik ba?"

"Hahanap-hanapin kita, Rico, sa totoo lang. Hindi ako makapaniwalang nangyari nga 'to. Maniwala ka man o hindi, ikaw ang unang tikim ko."

"Talaga? Hindi halata," natatawa niyang sabi. CONTINUE READING...

The Victims Of Love (SPG) - Chapter 21


MALUGOD namang tinanggap ng lahat si Teolo sa kanyang pag-out. As the matter of fact ay mas marami pa siyang napahanga. Hindi nga naman madali ang kanyang ginawa knowing the fact na karamihan sa mga humahanga sa kanya ay mga babae at bakla. 

Tinanong si Teolo kung handa na ba siyang magmahal ng kapwa niya at ang tanging sagot lamang niya ay Diyos na ang bahala sa kanya. Hihintayin niya kung kailan papatibukin ng maykapal ang pihikan niyang puso.

Hindi kayang ipaliwanag ni Teolo ang kaligayahang kanyang nararamdaman nang mga sandaling iyon. Malaya na siya. Malayang malaya. Gumaan na rin ang kanyang pakiramdam.

*****

KAHIT saan ay usap-usapan pa rin ang pag-amin ni Teolo ng kabaklaan nito. Maging sa facebook at twitter ay trending ang sikat na modelo.

"Mare, how does it feel, kalahi pala natin ang papa Teolo mo?" tanong ni Jd kay Jocee.

"Well, at first, nadismaya ako pero 'di ba, as what you've said, wala tayong chance sa mga straight guys so may chance na ako kay Teolo," nakangiting sagot ni Jocee.

Nasa Starbucks sila noon at kakalabas lang ng pamantasan. Doon na sila dumiretso.

"May point ka, mare, so good luck," ani Jd.

Biglang naisip ni Jocee sina Rhone at Billie. Kagaya niya kasi ay parang lalo pang nabuhayan ng pag-asa sa dibdib ang dalawa sa nalaman tungkol kay Teolo.

"Mare, asan na pala ang ticket ko? Tuloy ang modeling ni Teolo, e," ani Jocee.

"Ay... oo nga pala," ani Jd na may kinuha sa shoulder bag, "here..." Nakangiting inilahad nito ang ticket kay Jocee.

"Thanks, mare, gagawa talaga ako ng scene doon para mapansin ako ni Teolo." Natatawang tinanggap ni Jocee ang ticket.

"Anong pasabog naman ang plan mo, mare?"

"Watch out ka na lang," tugon ni Jocee.

Napatingin si Jd sa de salaming pinto ng starbucks. "Mare, si Simon, at may chicks na kasama."

Napalingon naman si Jocee sa itinuro ni Jd. Nakita nga niya si Simonscott na may kasamang babae. Umupo na ang mga ito sa bakanteng mesa.

"Who's that chick?" Jd asked.

Nagkibit-balikat si Jocee. Pero sa nakikitang ka-sweetan ni Simonscott at ng kasama nitong babae ay hindi malayong totoo ang kanyang iniisip. Girlfriend iyon ni Simonscott.

"Bakit 'di mo tanungin, mare?" tanong niya kay Jd.

"Are you jealous?"

Kinapa ni Jocee ang dibdib. He smiled. Sure na sure siyang walang pagseselos na nararamdaman nang mga sandaling iyon.

"Why should I?" tanong niya rito.

"'Di ba sabi mo in love ka sa kanya?" ganting-tanong ni Jd.

Jocee took a deep breath. "Mare, tanggap kong imposible na magkaroon ng 'kami' ni Simon. Enough na sa 'kin na natikman ko siya," nakangising sabi niya.

"You're right, mare," ani Jd.

Nag-apir pa silang dalawa.

"Jocee! Jd!"

Kapwa napalingon silang dalawa kay Simonscott na nakita na rin pala sila. Nginitian nila ito at nag-wave ng kanang kamay.

"Girlfriend ko, si Sarah," pakilala nito sa babaeng kasama.

Ngumiti ulit silang dalawa at nag-okay sign. Ngumiti naman sa kanila si Sarah at nag-hi. Malugod na tinugon naman nilang dalawa ang kasintahan ni Simonscott.

"Maghihiwalay rin kayo," pabulong na sabi ni Jocee.

"Oh... what the hell is that? Akala ko ba walang bitterness, mare?" tanong ni Jd.

"Wala naman talaga, mare. I'm just stating a fact. Sa panahon ngayon, wala ng forever," aniya.

"Asuss... baka nagseselos ka lang e."

"No way!" natatawang sabi ni Jocee.

Tawa sila nang tawa nang biglang may bumunggo kay Jd at natapunan ito ng kape.

"What the fuck!" gigil na sabi ni Jd.

Tumayo ito at hinarap ang salarin.

"Sorry po," hinging paumanhin ng isang bakla ring kagaya nila. May pagka-nerd ang ayos nito.

Sinipat ni Jd ang ID nito. "So you're Brylle. Bulag ka ba ha?"

Si Jocee ay pangiti-ngiti lamang nang mga sandaling iyon. Sanay na kasi siya sa katarayan ng matalik na kaibigan.

"Sorry po talaga, hindi ko sinasadya," anang nagngangalang Brylle. "Babayaran ko na lang ang damit mo," medyo nanginginig na sabi nito.

"Ah talaga? Where's your thirty-thousand?" mataray na tanong ni Jd.

"Thirty-thousand? Para sa damit mo?" ang hindi makapaniwalang tanong ni Brylle.

Napatawa si Jocee. Napaka-eksaherada naman kasi ni Jd.

"Oo, mahal 'to, from an exclusive boutique pa sa Paris," nakataas-kilay na sabi ni Jd.

Biglang nag-ibang anyo si Brylle. Kung kanina ay may takot sa mukha nito ngayon ay parang naging isang tigre sa katapangan.

"Ang OA mo rin, 'no? Tara sa labas tayo, sabunutan na lang!" galit na sabi ni Brylle.

Mas lalong natawa si Jocee. "Go, mare!" aniya.

Nakatawag na sila ng pansin sa mga nandoon. Inis na nilapitan sila ng guard.

"Hoy mga bakla! Kung mag-away kayo huwag dito! At saka bakit ba kayo nag-aaway? Iisa lang naman ang kinakain ninyo! Burat!"

Natahimik naman sina Jd at Brylle. Parehong nagtaasan ng kilay ang dalawa.

*****

"THANKS for everything, Simon," ani Sarah.

Namamasyal sila sa Luneta. Magkahawak-kamay pa silang naglalakad. Sa tingin niya ay hindi naman siya nagkamali ng desisyon na sagutin kaagad si Simonscott. She could feel his sincerity.

"Salamat din, Sarah. Hindi mo alam kung gaano ako kasaya na nakilala kita. It's like nagbago na ang takbo ng buhay ko ngayon. May direksiyon na ako," nakangiting sabi ng binata.

Saglit silang tumigil sa paglalakad. Magkaharap na sila at nagngitian.

"You know what? This is my first time, hindi ako makapaniwalang ma-e-experience ko ang naramdaman ni Juliet for Romeo nang una silang magkita," madamdaming wika ni Sarah. Sinuklay niya ang buhok ni Simonscott gamit ang kanang kamay.

Sumeryoso rin ang mukha ni Simonscott. "Gano'n din naman ang naramdaman ko nang una tayong nagkita, Sarah. Love at first sight. Parang kailan lang pinagtatawanan ko ang mga kakilala kong nakaka-experience ng ganito. I never thought ganito pala ka-magical ang ma-in-love sa unang tingin pa lang. Hindi ko talaga pinagsisihang lumapit ako noon sa 'yo sa bridge," ani Simonscott.

Tumulo ang mga luha ni Sarah sa labis na kasiyahan. "Mahal na mahal kita, Simon," gumagaralgal ang boses niyang sabi.

"Mahal na mahal din kita, Sarah," nakangiting tugon naman ni Simonscott at niyakap siya ng mahigpit.

"Thanks for being my hero."

Nalito naman si Simonscott sa sinabi niya. "Paano mo ako naging hero?" he asked.

Ngumiti si Sarah. "E kasi, niligtas mo ako noong una mo akong nakita 'di ba? Kasi gusto ko na talagang mamatay noon e. But here you are, binigyan mo ng bagong pag-asa ang buhay ko ngayon, Simon. I love you so much," nahihikbi ng sabi ni Sarah. Mahigpit pa rin silang nagyayakapan. Marami ang napapatingin sa kanila sa naturang park at kinikilig. Dinaig pa nila ang Kathniel, Jadine at Aldub sa sobrang kasweetan.

Ilang sandali lang ay nagkalas na sila mula sa mahigpit na pagyayakapan. Pati pala si Simonscott ay naluluha rin. Panatag ang loob ni Sarah na ito na nga ang itinakdang lalaki para sa kanya. Kay Simonscott lamang siya nakakaramdam ng labis na pagmamahal at pagrespeto. Napadasal siyang sana ay wala ng maging hadlang pa sa kanilang pagmamahalan.

Biglang pumasok sa isipan niya si Teolo. May rason nga kung bakit nangyayari ang lahat. Sulit ang sakit na kanyang dinanas noon sa pakikipaghiwalay ni Teolo sa kanya. Bakla naman pala ito. Pero masaya naman siya para sa dating kasintahan. Kailanman ay hindi siya magsisising naging bahagi rin ng buhay niya si Teolo.

Sa ngayon, ang importante sa kanya ay ang pagmamahalan nila ni Simonscott. Tapos na ang nakaraan at handa na siyang maglakbay sa bagong yugto ng kanyang buhay kasama ang bagong minamahal.

-----

Author's Note:

Abangan ang hindi niyo inaakalang magiging katapusan...

Friday, December 1, 2017

True Confessions: Unang Tikim (M2M) Part 6


NAPANGANGA ako sa nasaksihan. Nakaluhod si Ryan sa harap ni Rico. Hawak naman ni Rico ang ulo ng aking matalik na kaibigan at itinaas-baba iyon sa kandungan niya. Panay rin ang ungol niya nang mga sandaling iyon. Hindi ko man nakikitang nasa bibig ni Ryan ang pagkalalaki niya, alam kong chinuchupa siya nito.

Nasaktan ako. Ramdam ko ang kirot sa loob ng aking dibdib. Bakit nga ba hindi? Sa pangalawang pagkakataon, may baklang gumagamit kay Rico sa mismong harapan ko. Ang lalaking crush ko. Ang lalaking pinapangarap ko.

"Shit! Putang ina mo, Ryan, ang galing mo chumupa... ahhh..."

Parang mga kutsilyo sa pandinig ko ang mga sinasabi ni Rico. Sinasaksak ng mga 'yon ang puso ko. Hindi ko na kinaya pa ang tagpong iyon kaya bumalik ako sa CR. Umupo ako sa sahig at umiyak ako nang umiyak sa may kubeta. May sumibol na poot sa dibdib ko noon para sa kanilang dalawa. Lalo na kay Ryan. Pero kailangan ko ba talagang magalit dahil sa nangyari? 'Di ba walang nakakaalam na may gusto pala ako kay Rico? 'Di ba isang lihim lang ang lahat?

Hindi ko na alam kung gaano na ako katagal sa loob ng CR. May narinig akong kumatok sa pinto pero hindi ako tumugon. Nagkunwari akong natutulog.

Ilang sandali pa ay narinig ko ang pagbukas ng pintuan.

"Dindo, ano'ng ginagawa mo riyan?"

Si Rico. Pero hindi ako tumugon. Pinanindigan kong natutulog ako nang mga sandaling iyon.

"Dindo, lasing na lasing ka na yata, ah," muling sabi ni Rico.

Hindi pa rin ako tumugon. Narinig ko ang pag-ihi niya sa sahig. Sumibol ang kaba sa dibdib ko.

"Ang kaibigan mo, oh. Lasing na lasing na. Nakatulog na sa kubeta. Gisingin mo, Ryan."

Narinig kong sabi ni Rico. Mas lalo akong kinabahan.

"Hayaan mo muna siyang matulog. Bitin pa ako Rico, e. Pachupa ulit," malanding sabi ni Ryan.

Natawa si Rico. "Ang takaw mo sa burat, ah. H'wag mong hawakan 'di pa ako tapos umihi, e," sabi niya.

"Sige na, Rico. Ang tigas pa nito, oh..."

Tumulo ang mga luha ko. Ang sakit talaga. Ang sakit-sakit! Parang gusto ko na silang palayasin no'n.

"Patapusin mo muna akong umihi."

"Dito mo na sa bibig ko tapusin ang pag-ihi mo..."

"Ah... shit!" ungol ni Rico.

Alam kong chinuchupa na naman siya no'n ni Ryan. Ilang sandali pa ay napuno na ng mga ungol ni Rico ang bawat sulok ng CR na iyon. Dinig na dinig ko rin ang tunog nang ginagawang pagchupa ng matalik kong kaibigan.

"Bilisan mo pa malapit na akong labasan, Ryan... ang sarap mo talagang chumupa... ohhh..."

Mayamaya pa ay napaungol nang mahaba si Rico. Alam kong muli na naman siyang nadala ni Ryan sa langit. Grabe na talaga ang pagseselos ko nang mga oras na 'yon.

"Tama na 'yan..." natatawang sabi ni Rico.

"Ang sarap mo talaga, papa Rico. Bakit ngayon lang 'to nangyari?" sabi ni Ryan.

Tumawa lang si Rico. "Gisingin na natin si Dindo. Kawawa naman, oh," mayamaya ay sabi niya. CONTINUE READING...

The Victims Of Love (SPG) - Chapter 20



"KAWAWA naman ang kapitbahay natin, naaksidente ang asawa niya kanina," sabi ni Billie.

"Sino?" tanong ni Rhone.

"Si Papa Hiechan, nakita ko kanina karga-karga ang asawa niyang si Aling Mau. Nahulog daw sa hagdan. Ewan kung aabot pa ba 'yon sa hospital."

"What? Sabihin mong nagbibiro ka lang, Billie. Sabihin mo!" ani Rhone na nagdramang hindi makapaniwala sa binalita ni Billie.

Isang hampas ng sandok ang pinatikim ni Billie kay Rhone sa ulo.

"Aray!" daing ni Rhone.

"Putang ina ka e, eksaherada ka masyado!" inis na sabi ni Billie.

"Paano naman kasi, alam mo namang wala akong pakialam sa mga kapitbahay natin tapos babalitaan mo ako ng ganyan," ani Rhone na hinahagod ang ulong natamaan ng sandok.

"Kapitbahay pa rin natin 'yon, gaga!"

"Whatever!" iritadong sabi ni Rhone.

"Come here, mga bakla, bilis!" tawag ni Jocee sa kanilang dalawa. Kasalukuyang abala sina Rhone at Billie sa niluluto sa kusina. Hindi kasi tumutulong si Jocee at nanonood lang ng TV sa sala.

Agad namang tumalima ang dalawa at nagpunta agad sa sala.

"Bakit, bakla?" Rhone asked.

"May interview si Papa Teolo, susunod na," excited na tugon naman ni Jocee.

"Talaga?" natutuwang sabi ni Billie na kaagad umupo sa sofa katabi ni Jocee. Pati si Rhone ay umupo na rin. Napapagitnaan na nila si Jocee.

Ilang commercials lang ay nag-umpisa na ang showbiz talk show.

"Alam kong kanina niyo pa inaabangan ang isa sa most-sought bachelors ng bansa natin ngayon, ang nag-iisa at walang iba kundi si Teolo," anang baklang host.

Agad namang nagsigawan sina Jocee, Rhone at Billie kasabay ng mga nagsisigawan ding audience sa naturang showbiz talk show.

Ilang sandali lang ay lumabas na nga si Teolo mula sa likod ng stage. Ang prominent na ngiti nito ay naka-display sa napakagwapong mukha.

"Shit! Ang pogi talaga ng baby ko!" sigaw ni Billie.

Kaagad namang nagtaasan ang kilay nina Rhone at Jocee pero mas pinili na lamang na manahimik at hindi na kinontra pa si Billie para iwas gulo na.

"Hi, Teolo. Welcome to Thirty-minutes with Bam Andy," nakangiting bati ng baklang host.

"Hello po, tita Bam," tugon naman ni Teolo at agad na nakipagbeso-beso sa baklang host.

Nagbiro naman si Bam Andy at kunwa'y tumaas ang kilay nito na ani mo'y iniinggit ang mga nagsisigawang babae at bakla sa audience.

"Ang swerte ng puta!" ani Jocee na ang tinutukoy ay ang baklang host.

Umupo na si Teolo kaharap ng upuan ni Bam Andy. Ifinocus sa camera ang mukha ng binata at halos nangisay na ang lahat ng ngumiti ito at kumindat pa.

"Hoy! Tama na 'yan! Kayo ha, baka naiihi na kayo diyan sa sobrang kilig," anang baklang host na sinabayan ng tawa.

Tumawa rin si Teolo. "Sobra naman 'yon," anito.

"Ang pogi talaga ni papa Teolo," ani Rhone na sobrang kinikilig.

"Oo na pogi na, manahimik na kayo," iritadong sabi ni Billie.

Agad naman silang nanahimik at nag-concentrate na sa panonood.

"Before anything else, maraming-maraming salamat sa pagpapaunlak mo sa interview na 'to, Teolo. As we all know, bihira ka lang talagang tumanggap ng mga ganitong interview, and I'm so lucky at hindi mo talaga tinanggihan ang invitation ko ngayon," sabi ni Bam Andy.

"You're welcome, tita Bam. Perfect timing din kasi ito para sa importanteng sasabihin ko ngayong gabi," Teolo said na biglang rumihestro sa mukha ang pagkaseryoso.

"Nakakaintrega 'yan ha, gaano ba kaimportante 'yan?"

"Basta importante, it's all about me," diretsong sagot ni Teolo.

"Okay, but before that, how's your love life, Teolo?" tanong ni Bam Andy.

Ifinocus ang mukha ni Teolo sa camera. Hindi ito nakasagot pero naghintay pa rin ang lahat. Biglang tumulo ang mga luha nito hanggang sa umiyak na nga ng tuluyan.

Nagsigawan naman agad ang mga audience pati sina Rhone, Jocee at Billie.

"Papa Teolo, don't cry for me," ani Rhone.

"Ang kapal ah," ani Jocee.

"Mga putang ina manahimik nga kayo," ani Billie na biglang napahikbi.

Automatic namang napatingin sina Rhone at Jocee kay Billie. Halata sa mukha ng dalawa na naumay sa pag-iyak nito.

"Teolo, bakit?" nag-aalalang tanong ni Bam Andy.

Napapahid ng mga luha si Teolo at nagpilit na ngumiti. "Ayoko ng patagalin pa, tita Bam. Kagabi ko lang talaga kinilala ng husto ang sarili ko. I realized na wala pala sa mga naging girlfriend ko ang problema, nasa akin at-" muli itong napahikbi, patuloy sa pagtulo ang mga luha, "matanggap niyo man ako o hindi, pero gusto ko lang na magpakatotoo sa inyong lahat-"

"Go on, Teolo, kaya mo 'yan," Bam Andy said.

Humugot ng malalim na paghinga si Teolo. Ifinocus muli ang camera sa mukhang kinababaliwan ng halos lahat ng kababaehan at kabaklaan. "I'm gay!" anitong napayuko.

*****

MGA dalawang oras na ring naghihintay at hindi mapakali si Hiechan sa labas ng hospital. Nakaubos na siya ng dalawang bote ng softdrinks pero uhaw na uhaw pa rin ang kanyang pakiramdam. Pinagpapawisan din siya ng malamig. Iyak pa rin siya ng iyak.

Agad siyang tumayo nang makita si Piasha. Pagtayo niya ay biglang nahulog ang dalawang bote ng softdrinks na ininom niya kanina. Nabasag ang mga iyon.

Napatitig saglit si Hiechan sa basag na mga bote at biglang bumilis ang tahip ng kanyang dibdib. Pumikit siya at iniwasang mag-isip ng masama.

"Ano'ng nangyari?" tanong ni Piasha sa kanya.

Mabilis na niyakap ni Hiechan ang matalik na kaibigan ng kanyang kabiyak. Umiyak siya ng umiyak sa balikat nito.

"Hiechan, kamusta na si Mau?" lumuluhang tanong ulit ni Piasha na hinahagod ang kanyang likuran.

"Sabi ng doctor nagkaroon ng malaking pinsala sa loob ng ulo niya. Nasa operating room pa siya hanggang ngayon," umiiyak na sabi ni Hiechan.

"Diyos ko!" ang tanging nasabi ni Piasha.

Pareho silang nag-iyakan at kumukuha ng lakas sa isa't isa. Ilang sandali rin iyon bago nila naisipang pumasok na sa loob ng hospital. Ikinuwento ni Hiechan ang lahat ng nangyari habang naglalakad sila papasok.

May tumigil na ambulance sa tapat nila. Napatigil sa paglalakad si Hiechan. Gusto sana niyang makita ang pasyente pero nasa kabilang pinto idinaan kaya hindi na niya nakita.

Tuloy-tuloy na silang dalawa ni Piasha na pumasok sa loob.

"Hiechan?"

Napalingon si Hiechan sa tumawag sa kanya. Si Rica. Ang matalik na kaibigan ni Rod. Nasa mukha nito ang labis na pagkataranta. Lumapit ito sa kanya.

"Rica, bakit?" tanong niya.

"Hiechan, si Rod-"

"Bakit ano'ng nangyari sa kapatid ko?" Kaagad siyang kinabahan.

"Siya ang isinugod ko ngayon dito sa hospital. Nakita ko kanina sa kwarto niyang wala ng malay at bumubula ang bibig. Ininom niya ang lahat ng sleeping pills."

Parang tinamaan ng kidlat si Hiechan sa narinig. "Hindi! Hindi! Bakit gagawin ng kapatid ko 'yon?" ang umiiyak niyang tanong kay Rica.

"Hindi ko alam," humihikbing tugon nito.

Nakaramdam ng matinding panghihina si Hiechan. Napasandal siya sa dingding at dahan-dahang umupo sa sahig. Inilagay niya sa gitna ng mga tuhod ang kanyang ulo at mahigpit na niyakap ang mga iyon. Humagulgol siya. 


Bigla niyang naisip ang nangyaring pagtatalo nila ni Rod. Alam niyang iyon ang dahilan kaya naisipan nitong mag-suicide.

Sa sobrang bigat at sakit ng kanyang nararamdaman ay napasigaw na lamang siya. Hindi niya alam kung bakit pinaparusahan siya ng ganoon katindi ng Panginoon. 


Dalawang importanteng tao pa sa buhay niya ang nasa bingit na ngayon ng kamatayan.

---

To be continued....