Thursday, March 30, 2017

Daniel 2: Life Of Jin - Chapter 33


NAPANGITI si Jin at hinayaan na lamang ang sumusubo sa kanyang kargada. Ni hindi na siya nag-abalang idilat pa ang mga mata. Dinama lamang niya ang matinding sarap na nararamdaman nang mga sandaling iyon. Napanganga siya sa galing ng sumusubo sa kanya. Inunan niya ang mga kamay.

Dinig na dinig niya ang tunog nang pagsubo sa kanyang napakatigas na pagkalalaki na animo'y straw na hayok na hayok nitong sinisipsip.

"Ah..." ungol niya.

Sobrang bilis na nagtaas-baba ang bibig na iyon sa kanyang kargada at isinasagad pa hanggang lalamunan. Ipit na ipit ang kanyang pagkalalaki sa lalamunan nito.

"Ang sarap, yap," sabi niya.

Ilang sandali pa ay nararamdaman na niyang malapit na siyang labasan. Napapaliyad na siya at nagpailing-iling ang ulo.

Habang chinuchupa nito ang kanyang pagkalalaki ay nilalamas naman nito ang kanyang dalawang bola na lalo lamang nagdagdag ng hindi matatawarang sarap.

Hanggang sa hindi na niya nakontrol pa ang sarili, narating nga niya ang ikapitong glorya sa mapangahas na bibig na iyon. Hindi pa rin ito tumitigil sa kakachupa at talagang sinasaid ang kanyang katas.

"Ahhh... I love you, yap..." napalakas ang boses niya no'n. Napapaliyad pa siya.

"Mga hayop kayo!"

Gulat siyang napadilat ng mga mata at napabangon.

"Yap?" ang hindi niya makapaniwalang tanong. Nasa tabi niya lang si Marian at galit na galit.

"Pasensiya na," nahihiyang sabi nang mapangahas na sumubo sa kanya. Walang iba kundi si Amos. Nakayuko na itong nakatayo sa kanilang harapan.

Tumayo si Marian.

Nakanganga lang si Jin at hindi nakapaniwala sa mga nangyayari. Akala niya ay ang kanyang nobya ang chumuchupa sa kanya.

Nagpalipat-lipat ang mga mata niya sa dalawa. Tumayo siya at nilapitan si Marian. Hubo't hubad siya no'n dahil nagawa palang hubarin ni Amos ang kanyang pantalon at panloob.

"Yap, sorry, akala ko-"

Hindi na niya natuloy ang sasabihin nang bigla siyang sinampal ni Marian nang malakas sa kanang pisngi. Umiiyak na ito.

"H'wag mo akong matawag-tawag na yap, Jin!" galit nitong bulyaw sa kanya.

Akmang lalapit siya kay Marian pero mabilis itong lumayo sa kanya. Nakita niyang lumabas na si Amos sa kwarto. Kating-kati ang mga kamay niyang bugbugin ito nang mga sandaling iyon pero nagtimpi siya. Nasa puder siya nito.

"Yap, pakinggan mo muna ako!" sabi niya.

"Nakakadiri ka, Jin. Sa harap ko pa mismo? Ang kapal mo!"

"Pakinggan mo muna kasi ako, ano ba?"

"Para saan pa? Tama pala ang lahat ng mga naririnig ko tungkol sa 'yo. Sana naniwala kaagad ako. Shit! Baka nahawaan na ako ng sakit mo. Putang ina ka, Jin!"

Pagkasabi ni Marian no'n ay lumabas na ito ng kwarto. Dali-dali niyang pinulot ang kanyang pantalon at panloob. Isinuot niya ang mga iyon. Tumulo na ang kanyang mga luha.

Paglabas niya ng kwarto ay wala siyang nakitang tao. Napatingin siya sa wall clock, alas sais na pala ng umaga. Lumabas na siya ng bahay na iyon.

Nakita niya si Marian sa hindi kalayuan. Noon lamang niya napansing nakalimutan niyang isuot ang kanyang sando. Napatakbo siya palapit kay Marian. Pero biglang may tumigil na taxi sa tapat nito at kaagad ding nakasakay.

Nagawa niyang habulin ang papalayong taxi pero hindi na talaga niya iyon nahabol pa. Napahagulgol siya ng iyak sa matinding sakit na nararamdaman nang mga sandaling iyon.

Napuno ng poot at galit ang puso niya para kay Amos. Patakbo siyang bumalik sa bahay nito. Sarado na ang pinto. Kumatok siya nang malakas pero wala talagang bumukas ng pinto.

"Amos! Lumabas ka diyan, putang ina mo!" sigaw niya.

Pinagtatadyakan na niya ang pintuan.

"Hoy! Ano'ng ginagawa mo riyan?"

Napalingon si Jin sa galit na nagtanong. Tatlong tanod iyon at papalapit na sa kanya. Nakaramdam siya nang pangangamba no'n. Hindi siya tagaroon at hindi niya alam kung ano ang mga kayang gawin sa kanya ng mga tao roon.

Napatakbo siya nang mabilis papalayo. Ni hindi na siya lumingon pa. Hindi naman niya napansin na may humahabol sa kanya.

Hindi na niya alam kung gaano na siya kalayo. Hindi nga rin niya alam kung nasaan na siya no'n. Humihingal siyang tumigil sa pagtakbo. Naghalo ang kanyang mga pawis at luha.

"Yap, bakit hindi mo ako hinayaang magpaliwanag?" umiiyak niyang turan. Awang-awa siya sa kanyang sarili.

Ilang sandali ay naglakad-lakad na siya. Matindi na ang sikat ng araw. Napatingin siya sa isang paaralan na may mga pumapasok ng estudyante. Nasa Tabing pala siya. Narinig na niya ang baryong iyon pero noon lang siya nakapunta.

Marami ang napapatingin sa kanya lalo na ang mga baklang estudyante. Tinatawag pa siya ng mga ito. Hindi siya makapaniwala, ang babata pa at natuto nang lumandi. Tingin niya ay nasa diyes anyos pa ang mga iyon. Nagpahid siya ng mga luha. Ayaw niyang magmukhang kawawa no'n. Nangingintab sa pawis ang kanyang katawan. Patuloy lamang siyang naglakad.

"Hi, kuya..."

Napatingin siya sa isang bakla na nasa karinderya. Sa totoo lang ay nandidiri siya sa hitsura nito. Payat na maitim. Naka-spageti pa at naka-hairband ang buhok nitong hanggang sa balikat. Naka-make-up din. Tumigil siya sa paglalakad. Biglang kumalam ang kanyang tiyan no'n. Nagugutom siya.

"Ano'ng pangalan mo?" tanong nito.

"Jin," tipid niyang tugon. Dumukot siya sa bulsa ng pantalon. Gusto niyang kumain pero napakamalas niya talagang nilalang dahil wala siyang kahit pesong duling. Nakalimutan niyang magdala ng pera.

"Mag-agahan ka muna, kuya," anyaya nito.

"Wala akong pera rito, e," sabi niya.

Abot-hanggang tenga ang ngiti nito sa kanyang sinabi. "H'wag mo na lang bayaran, kuya," sabi nito. Naglakbay ang mga mata nito sa kanyang kabuuan.

"Sigurado ka?" paninigurado niya pero alam niyang may iniisip itong kapalit.

"Mapag-uusapan naman natin iyon, kuya," sabi nitong nakatitig sa pawisan niyang dibdib kapagkuwa'y naglakbay patungo sa kanyang ma-abs na tiyan pababa sa harap ng kanyang namumukol na harapan.

Saglit niyang kinalimutan ang saloobin kay Marian. Uunahin muna niya ang kanyang tiyan. Pumasok siya sa loob ng karinderyang iyon. Hinila siya ng bakla patungo sa isang kwarto. Ito lang pala ang naninirahan sa paupahang iyon at ginawa na lang din nitong karinderya sa ibaba.

Pagpasok sa kwarto ay nandiri siya sa ginawa nito. Para itong baklang hindi nakagamit ng lalaki ng isang dekada. Hayok na hayok itong isinandal siya sa likod ng pintuan at kaagad siyang pinaghahalikan at dinilaan sa buong katawan. Itinaas nito ang dalawa niyang mga kamay at salitang hinimod ang pawisan niyang mga kilikili. Nakaramdam siya nang matinding kiliti sa ginagawa nito pero hinayaan na lamang niya. Gusto rin naman niyang saglit na kalimutan ang sakit na nararamdaman dahil kay Marian.

"Hey... pakainin mo muna ako," sabi niya.

Kaagad namang tumigil ang bakla sa paghimod ng kanyang kanang kilikili.

"Pasensiya na kuya. Masyado akong na-excite sa 'yo. Ang sarap mo sobra kahit pawisan ka," sabi nito at hinalikan pa ang kanyang malapad na dibdib.

Hindi niya alam kung bakit basta bigla siyang napangiti. Sa totoo lang ay nakaramdam siya nang awa sa baklang iyon. Alam niyang hindi ito masyadong nakakagamit ng lalaki dahil sa hitsura nito.

"Sige, dito na lang ako kakain sa kwarto mo. Damihan mo ang pagkain ha. Gusto kitang makasabay kumain," sabi niya.

Halata namang kinilig ang bakla. "Talaga? Sige-sige sandali lang. Isasara ko na lang muna ang karinderya ko," sabi nitong sabik na sabik. Dinakma at pinisil pa nito ang harapan ng kanyang pantalon.

"Ano nga ang pangalan mo?" tanong niya rito.

"Kathnis. H'wag mo na lang alamin ang tunay kong pangalan," tugon nitong hinimas-himas na ang kanyang harapan hanggang sa tumigas na nga ang kanyang pagkalalaki sa loob.

Nagkibit-balikat lang siya at hindi na tumugon.

"Maari ko bang makita muna ang junior mo?" tanong nito.

"Masyado kang nagmamadali. Mamaya na lang. Makikita mo rin ito mamaya. Iyong-iyo ito ngayon. Bilisan mo na ang pagkuha ng pagkain. Gutom na gutom na ako, e."

Napangiti si Kathnis. "Sige-sige."

Pagkasabi no'n ay kaagad na itong lumabas. Nagpalinga-linga siya sa buong paligid. Maayos naman ang kwarto nito. Natawa siya nang maisip na kabaliktaran iyon sa hitsura ng may-ari.

Hinubad niya ang kanyang pantalon at panloob. Hubo't hubad siyang umupo sa kama at sumandal sa headboard. Muling pumasok sa isipan niya si Marian. Parang nilamutak na naman ang kanyang puso sa matinding sakit na nararamdaman. Hindi talaga niya kayang tanggapin ang nangyari. Naisip pa niyang patayin si Amos, ang dahilan ng lahat. Ang saya-saya pa nila noong nagdaang gabi tapos napalitan agad ng ganoong senaryo. Tumulo ang kanyang mga luha.

-----

Itutuloy...

Wednesday, March 29, 2017

The Dead End (M2M) - Chapter 25/Ending


NANG mga sumunod na araw ay nagkulong talaga ako sa bahay namin. Ni hindi nga ako masyadong tumutulong sa tindahan no'n. Tumutulong lang ako kapag nasa bahay si papa kasi baka patayin ako sa bugbog. Pero nang mga panahong iyon ay once a week na lang talaga umuuwi si papa sa bahay. Talagang nabaliw na sa kalaguyo. Nag-aaway sila ni mama palagi kaya mas lalo akong naging emotional no'n. Naisipan ko na ngang takasan na lang ang lahat. Mag-suicide na ako pero may takot ako sa Panginoon, e. Hindi ko talaga magawa ang mag-suicide kahit sobrang naghihirap na ang kalooban ko. Nagpasalamat na lang din ako noon na minsan na lang umuwi si papa kasi malaya akong nakakapagtago. Hindi rin naman ako masyadong pinapakialaman nina mama at mga kapatid ko.

Naka-off palagi ang cellphone ko no'n. Pinutol ko talaga ang lahat ng komunikasyon ko sa labas. Palagi talaga akong umiiyak Nag-a-attempt ang mga kaibigan kong bisitahin ako sa bahay pero mahigpit kong bilin na huwag silang papasukin. Gusto kong mapag-isa. May galit din ako kay Anne no'n, e. Ayoko talaga siyang makita o mas tamang sabihin na hindi pa ako handa.

Siyanga pala, bago ko pinatay ang aking cellphone no'n ay tinext ko pa si Zirk ng, "I love you, goodbye..." Basta iyon lang at hindi ko na pinaalam sa kanya kung bakit. Kung hindi siya tanga ay malalaman naman siguro niya kung bakit, e.

Isang gabi, fiesta na sa barangay namin no'n. Nagkulong pa rin talaga ako. Kinukumbinsi ako ng mama at mga kapatid ko na mag-disco pero hindi talaga ako pumayag. Ang rason ko, busy ako sa pagsusulat kasi may tinatapos akong story na mas importante pa sa disco. Hindi ko alam kung naniniwala sila pero gaya nga ng sabi ko, hindi sila mga pakialamera. Wala talaga silang pakialam sa akin.

Madalas nga, kung hindi ko sasabihin sa kanilang masama ang aking pakiramdam ay hindi pa nila malalaman. Parang baliwala lang sa kanila kahit kapansin-pansin namang nanghihina ako. At saka sa sitwasyon ko ngang iyon, ay parang wala talaga silang ideya na may problema pala ako. Parang baliwala lang din sa kanila kahit kapansin-pansin namang namamaga ang mga mata ko sa kakaiyak.

So that's life! Hindi nga siguro uso sa amin ang damayan in times na may problema ang isang miyembro ng pamilya. Sa bagay, wala na rin namang patutunguhan ang pamilya namin no'n, e. Ramdam ko na ang pagkawasak namin at dahil iyon sa haligi ng aming tahanan.

Anyways, tulog na talaga ako nang biglang nagising dahil may biglang yumakap sa akin. Sisigaw na sana ako kung hindi pa nagpakilala ang taong nakayakap sa akin.

"Dinney, si Jim 'to," sabi niya.

Napaharap ako sa kanya. Ang bango niya no'n sobra. Ini-on ko ang lampshade. Tumambad nga sa akin ang napakapoging si Jim. Nakangiti siya sa akin. Sa ayos niyang naka-black polo at pantalon tapos naka-hair gel pa, alam kong ready na siya sa disco.

"Paano ka nakapasok?" maang kong tanong sa kanya. Nakaupo na ako no'n at siya naman ay nakahiga pa rin. Inunan pa ang mga kamay.

"Bukas kasi ang bintana," tumawa siya, "Alam mo namang si Lupin ako 'di ba. Sanay akong mag-akyat bahay gang. Ang bilis mo palang manakawan dito. Hindi ka nagla-lock ng bintana, e."

"Tado!" asik ko at napangiti sa kanya. "Bakit ka nga pala pumasok dito ha?"

Tumitig siya sa akin ng seryoso bago tumugon. "Sa tingin mo, Dinney, bakit?" tanong niya.

Ewan, hindi ko talaga alam. Sa dami ng mga iniisip ko nang mga sandaling iyon ay parang hindi na talaga gumagana ang aking utak.

Nagkibit-balikat lang ako no'n. Hindi ko alam kung ano isasagot sa kanya.

"Dinney, alam kong si Zirk ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan. Tama ako 'di ba?" seryoso niyang tanong.

Mas lalong hindi ako nakahagilap ng mga katagang isasagot sa kanya. Basta bigla na lang nagsibagsakan ang aking mga luha no'n.

"Dinney, niloloko ka lang ni Zirk, e. Ayoko sanang makialam sa inyo pero 'yon ang totoo. Sinusundan ko siya madalas at kung kani-kaninong bakla siya nakikipagkita, Dinney," sabi ni Jim. Bumangon siya at niyakap ako.

Tuluyan na akong napahagulgol at sinabi ko nga sa kanya ang tungkol sa nakita kong sex video nila ni Anne.

"Dinney, kalimutan mo na siya. Masasaktan ka lang. Hindi mo deserve ang masaktan."

Ramdam na ramdam ko talaga ang sincerity ni Jim nang mga sandaling iyon. Naglalaro sa isipan ko kung ano ba ang gusto niyang sabihin sa akin dati na hindi naman daw importante. Umiyak ako nang umiyak sa balikat niya. Kahit papaano ay lumuwag naman ang kalooban ko no'n.

"Dinney, magbihis ka. Magpakasaya ka ngayong gabi. Magdi-disco tayo. Kalimutan mo na talaga si Zirk ha. Ano ba nakita mo sa kanya e 'di hamak na mas pogi naman ako?" Hinagod-hagod niya ang aking likuran.

Napangiti ako. Kumalas ako mula sa mahigpit niyang pagkakayakap sa akin. "Salamat, Jim," tipid kong sabi.

"Sige na, magbihis ka na ha. Bilisan mo para maabutan mo pa ang Zirk mo," atat niyang sabi.

Nangunot ang noo ko. "Maabutan saan?"

"Basta magbihis ka na. Gusto kong ikaw mismo ang makakita."

Nagbihis nga ako at lumabas na ng bahay. Buti na lang at ako lang naman ang natira sa bahay no'n kaya walang nakapansin kay Jim. Sumakay na kami sa motor niya. Dinala niya ako sa may sementeryo. Pinatay na ni Jim ang makina para hindi magambala si Zirk at katalik daw nito. So mahilig nga pala talagang magpagamit si Zirk sa sementeryo kaya madalas ay doon niya rin ako dinadala. Hindi nga ako nagkamali ng naisip no'ng unang beses may nangyari sa amin.

Nakita ko nga sa labas ng sementeryo ang motor ni Zirk. Dahan-dahan kaming pumasok ni Jim. At doon nga ay nakita kong chinuchupa si Zirk ng isang bakla. Grabe, isa na naman sa mga kaibigan ko ang katalik nito, si Rihanna. Hubo't hubad si Zirk na nakatayo sa malaking krus. Putang ina! Kakaibang trip. Ang kulit talaga.

Nakayakap sa likuran ko no'n si Jim. Parang nag-e-expect na siyang magbi-breakdown ako. Talagang mahigpit ang yakap niya. But you know what? Nang mga sandaling iyon ay wala talaga akong naramdamang sakit na kahit kunti. Palagay ko'y nangmanhid na talaga ang puso ko no'n o sadyang tuluyan ng naglaho ang pagmamahal ko kay Zirk.

Naisip kong dumating na siguro ako sa puntong sa kakatakbo ay narating ko ang lugar na may nakapaskil na 'DEAD END'. At sa likod niyon ay isa ng malalim na bangin. Parang pinapapili ako kung tatakbo pa ba o titigil na at bumalik na lamang sa pinanggalingan.

So that's it! Bakit pa ako magpapakatanga? Bakit ko pa ipagpapatuloy ang pagtakbo? Para ano pa 'di ba? Para mahulog sa bangin?

Humarap ako kay Jim. Ngumiti ako sa kanya. Tinitigan niya akong mabuti. Muling bumalik sa isipan ko kung ano ba talaga ang gusto niyang sabihin sa akin na hindi nga raw importante. Pero hindi ko na naman siya tinanong tungkol doon. Naisip kong maghintay na siya mismo ang kusang magsabi.

Bigla niya akong hinalikan sa mga labi. Napapikit ako sa sarap. Hindi ko na talaga pinansin pa ang mga ungol ni Zirk.

Pagkatapos ng halikan namin ay inakbayan ako ni Jim. Tuluyan nga naming nilisan ang lugar na iyon.

Marami pa ang nangyari pero sa tingin ko ay hindi na importante ang mga iyon kaya dito ko na tatapusin ang kwentong ito tungkol kay Zirk. Ang cute na makulit na dahilan ng unang tikim ko gaya nga ng aking introduction. Unang tikim ko ng tamod ng lalaki. Unang tikim ko ng pagibig. Unang tikim ko ng tinatawag ninyong 'broken-hearted'.

Kung magtatanong naman kayo tungkol kay Jim, isa lang ang masasabi ko, naging unfair ako sa kanya. Madalas pa nga kapag nagkukwento ako tungkol sa kanya ay sinasabi ko pang wala naman siyang halaga sa buhay ko. Nilalait ko pa siya pero sa kabila ng lahat ay nasa tabi ko lamang siya palagi. Gusto niyo bang mas makilala pa si Jim?


Wakas.


----
 
Thank you sa lahat ng sumubaybay sa sequel na ito ng LAST TRIP TO HEAVEN. Hindi pa rito nagtatapos ang buhay ni Dinney at may mga lalaki pang dumating sa buhay niya haha abangan ang next sequel ng kalandian niya... :)

Sunday, March 26, 2017

Daniel 2: Life Of Jin - Chapter 32


"YAP!"

Walang pagsidlan sa labis na kaligayahan ang puso ni Jin nang muling makita at mayakap si Marian. Nawala na parang bula ang lahat ng problema niya kay Din.

"Yap, miss na miss kita," sabi niyang mas hinigpitan ang pagkakayakap sa nobya. Inamoy niya ito sa bandang leeg. Napapikit siya sa sobrang bango nito.

"Miss na miss din kita, yap," tugon naman ni Marian.

Narinig nila ang tuksuan sa paligid kaya nagkalas sila mula sa mahigpit na pagkakayakap sa isa't isa.

"Best love team!" sigaw pa ni Rebecca.

Nagtawanan silang lahat. Napapakamot pa siya ng ulo nang mga sandaling iyon. Alam naman kasi niyang batid nang lahat ang layo ng agwat ng buhay nila ni Marian. Pero laking tuwa niya kasi kitang-kita naman niya sa mukha ng mga nandoon na masaya para sa kanilang dalawa.

"Jin, kumain ka muna," mayamaya'y sabi ni Rebecca.

"Huwag na, busog pa naman ako, Rebecca," tugon naman niya rito.

Hinawakang bigla ni Marian ang kanyang kamay. "Hay naku! Nahihiya ka lang, e. Lika rito sa kusina. Kailangang magpakabusog ka para malakas ka mamaya," sabi ni Marian sabay ngisi.

Tila naintindihan naman ng mga nandoon ang ibig sabihin ni Marian kaya muli na naman silang tinukso ng mga ito.

Bumilib talaga siya sa kanyang kasintahan no'n. Napaka-down-to-earth talaga. Kaya nitong makipaghalubilo sa mga taong salat sa yaman.

Pansin niya ang namumungay na mga mata ni Marian. Namumula na rin ito. Halatang medyo tinamaan na sa nainom na alak.

Hinila nga siya ni Marian papunta sa kusina. Pinaupo siya nito sa isang monoblock chair. Habang pinaghahandaan siya nito ng pagkain ay 'di niya maiwasang maglakbay ang mga mata sa taglay nitong kagandahan. Naka-shorts lamang ito na maong at puting T-shirt. Napaka-sexy talaga.

"H'wag mong masyadong damihan ang kanin at isang ulam lang, yap," sabi niyang may himig pagrereklamo nang mapansin niyang sobrang dami na ng kanin sa plato.

"Asuss... magpakabusog ka nga sabi, yap. Marami tayong iinomin, e," sabi naman nitong inilagay sa mesa ang platong may lamang kanin. Pagkuwa'y kumuha naman ito ng plato sa lalagyan at ulam naman ang hinanda para sa kanya.

"Baka hindi ko maubos, e. Sayang lang. Hindi pa naman kasi ako gutom, yap. Isa pa sanay akong uminom kahit walang laman ang tiyan."

Umupo na si Marian katabi ng inuupuan niya at inilapag sa mesa ang platong may lamang adobong manok, spageti at lechong baboy. Punong-puno ang plato kaya napakunot siya ng noo.

"Ang dami naman, yap," sabi niya.

Kinurot nito ang kanyang pisngi. "Tayong dalawa naman ang kakain, e. Mauubos natin 'to."

Napangiti si Jin. "Bakit hindi ka pa ba kumakain?" tanong niya.

"Kumain na po, kaya lang gusto talaga kitang makasabay sa pagkain," tugon ni Marian. Kumuha na ito ng kanin sa plato gamit ang kutsara. "Susubuan na lang kita para ganado kang kumain, yap," dagdag nitong sabi.

Para namang hinaplos ang kanyang puso ng isang Anghel no'n. Sobrang gaan ng kanyang pakiramdam. Napakasuwerte talaga niya kay Marian. Naisip niya noong hinding-hindi na talaga niya ito pakakawalan pa. Si Marian na ang gusto niyang makapiling habang buhay.

Kinain nga niya ang kanin sa kutsara. Hindi niya inasahan ang sunod na ginawa ni Marian. Naglagay ito ng spageti sa bibig.

"Dito mo kainin ang ulam, yap," malanding sabi ni Marian. Kumindat pa ito sa kanya.

Natawa siya sa kakulitan ng nobya. Kaagad naman siyang tumalima at hindi lang basta kinain ang ulam sa bibig nito kundi nauwi rin sa mapusok na halikan.

"Mahal na mahal kita, yap," madamdamin niyang turan pagkatapos ng halikang iyon. Kapwa sila humihingal.

"Mahal na mahal din kita, yap," tugon naman ni Marian.

"Kailan kaya darating ang araw na magiging malaya na tayo at palaging magkasama?" seryoso niyang tanong dito. Manaka-naka'y dinadampian niya ng halik ang mapulang mga labi ng nobya.

"Darating din ang araw na 'yon, yap. Sa ngayon, pagsikapan nating marating muna ang mga pangarap natin sa buhay. Gusto kong magtapos muna sa pag-aaral para magkaroon ako ng sariling akin. Iyong hindi na ako aasa sa pamilya ko. Para magkaroon na ako nang lakas ng loob na gawin ang gusto kong gawin sa buhay ko, yap."

Napangiti si Jin at mas lalong na-inspire na gawin ang lahat para umangat din sa buhay. "Pangako ko sa 'yo, yap, magsusumikap din ako para sa ating dalawa. Ikaw na talaga ang gusto kong makasama habang buhay."

"Ganyan nga, yap. Pero kung hanggang saan lang ang kaya mo, tatanggapin pa rin kita. Simple lang naman ang buhay na gusto ko, e."

Wala na siyang masabi pa kaya ang ginawa niya ay muli niya itong ginawaran ng isang maalab na halik sa mga labi. Punong-puno ng pagmamahalan ang halikang iyon.

Pagkatapos nilang kumain ay nakipag-inoman na nga sila sa mga nandoon. Sobrang saya niya nang mga sandaling iyon. Hindi nga siya nagkakamali. Si Marian ang solusyon para makalimutan niya ang lahat ng saloobin.

Alam niyang nalasing na si Marian no'n kaya pinatigil na niya ito sa pag-inom. Pinahiga na nga lang niya sa kanyang kandungan.

*****

"JIN, samahan mo muna ako, masarap pang uminom, e," sabi ni Amos, ang asawa ni Rebecca. Medyo mataba ito at may mga uban na sa buhok.

Dalawa na lamang silang nag-iinoman no'n. Nakatulog na si Rebecca sa sahig. Ang tatlong kapitbahay naman ay nagsiuwian na. Tulog na rin ang mga anak ng mag-asawa.

Pinaunlakan nga niya ang gustong mangyari ni Amos. Pinahiga muna niya nang maayos si Marian sa sopa. Lumabas na nga sila ng bahay.

Mangilan-ngilan na lamang ang mga tao sa paligid. Halos mga bakla na nga lamang ang kanyang nakikitang nakatambay kung saan-saan. Alam na niya ang galawang iyon ng mga bakla. Nagbabakasakaling may maka-booking pa.

"Hi, papang naka-white sando," narinig niyang bati ng nadaanan nilang bakla. Alam niyang siya ang ibig nitong sabihin pero hindi niya ito pinansin. Wala sa isip niya no'n ang pumansin sa mga bakla dahil kay Marian.

"Hi raw, Jin," natatawang sabi ni Amos.

Ngumisi lamang siya rito. "Hayaan mo nga 'yon," sabi niya.

"Hindi ka ba mahilig mamakla, Jin?" tanong nito.

"Hindi," pagsisinungaling niya. "Para sa babae lang ang katawang ito, kuya Amos." Natawa pa siya sa kanyang sinabi. Kung alam lang nitong hindi na mabilang ang mga baklang nakagamit na sa kanya.

Nakita niyang nagkibit-balikat si Amos at animo'y biglang nanamlay. Labis naman niyang ipinagtaka iyon. Pagdating nila sa isang tindahan ay bumili sila nang isang bote ng gin. Siya ang nagsabing isa na lang dahil hindi na niya kakayanin pa.

"Mahina ka pala sa inuman, Jin," sabi ni Amos. "Gusto pa naman kitang malasing."

Natawa lamang siya sa sinabi nito. Pero napatanong din siya sa isipan no'n kung bakit gusto nitong malasing siya. Hindi na lamang niya pinansin ang katanungang iyon.

Sa totoo lang ay binabalak niya no'n na makipagtalik kay Marian kaya hindi siya puwedeng malasing. Labis talaga ang pananabik niya sa kanyang nobya. Minsanan lang kasi sila kung magkita.

Mga alas tres nang madaling araw nang matapos ang inoman nila ni Amos. Hindi na rin siya nito pinauwi at sinabihang okupahan nila ni Marian ang isang kwarto sa bahay.

Binuhat niya si Marian patungo sa kwarto. Hindi na talaga ito nagising pa. Inihiga niya ito nang maayos sa kama. Pinagmasdan niya itong mabuti. Napapalunok siya ng laway na animo'y nauhaw. Labis siyang nag-init no'n. Tumigas din ang kanyang pagkalalaki. Hinimas niya ang napakaputi at napakakinis na hita ng dalaga. Napaungol ito sa kanyang ginagawa. Ilang sandali pa ay hinubad niya ang kanyang sando. Kapagkuwa'y dinaganan niya ito at hinalikan sa labi. Mainit din si Marian.

Bigla niyang naisip na hindi dapat mag-take advantage sa kalasingan ng kanyang nobya. Mahal na mahal niya ito at nirerespeto.

Humiga siya nang maayos. Pero alam niyang hindi talaga siya makakatulog sa sitwasyong iyon na labis ang kanyang pag-iinit at napakatigas pa ng kanyang kargada. Ang ginawa niya ay tinanggal niya ang botunes ng pantalon at ibinaba ang siper. Hinimas niya ang napakatigas niyang pagkalalaki sa loob ng suot na panloob. Hindi na siya nakatiis kaya tuluyan na niyang ibinaba hanggang tuhod ang mga natitirang saplot sa katawan.

Sinakal niya kaagad ng kanang kamay ang pumipintig niyang pagkalalaki sa sobrang tigas. Pinaglaruan niya ng mga daliri ang butas sa dulong nilalabasan nang mga pauna niyang katas. Napasinghap siya ng hangin at napaungol sa pagragasa nang matinding sensasyon.

Hanggang sa nagtaas-baba na nga ang kamay niya sa kanyang pagkalalaki. Nilalapirot niya rin ang magkabila niyang mga utong.

Sobrang sarap na ang kanyang nararamdaman no'n. Pabilis nang pabilis ang ginawa niyang pagsalsal. Hanggang sa hindi na niya nakaya pa, nilabasan na nga siya. Ramdam niya ang sunod-sunod na pagbagsak nang mainit niyang katas sa katawan na parang umuulan. Alam niyang sobrang dami ng kanyang inilabas. Nakalabing-anim siyang putok ng katas sa tantiya niya.

Hapong-hapo ang kanyang pakiramdam kaya hindi na siya nag-abala pang muling isuot nang maayos ang pantalon at panloob. Hinayaan na lamang niya ang mga iyon at pumikit. Nakatulog na nga siya.

Hindi niya alam kung mga anong oras na iyon. Nagising siyang may basa at mainit na bibig na sumusubo sa kanyang pagkalalaki.

----

Author's Note:

Sino kaya ang sumubo nang dambuhalang kargada ni kuya Jin? Abangan haha...

Pa-like po ng facebook page ko at follow na rin sa twitter. Salamat. :)

The Dead End (M2M) - Chapter 24



ALAM niyo, habang nagsusulat ako nito ay depressed talaga ako dahil sa walang katapusang family problems. I thought no'ng iniwan na namin si papa sa leyte ay magiging masaya na kami. Nasa Cebu na kami ngayon pero ayun, ewan ko ba, malas nga lang siguro ang pamilya naming ito. As in may sumpa nga yata hehehe tawa na lang ako.

Anyways, pagkatapos nang nangyari sa amin ni Anne ay lumabas siya saglit sa kwarto kasi magmumog raw hehe... habang wala pa siya ay dinampot ko ang kanyang cellphone. Marami kasi siyang porn, ewan ko ba, libog pa rin ako no'n e hehe...

So ayun, walang passcode, na-open ko kaagad ang cellphone niya. Dumiretso ako sa gallery at browse agad sa mga videos. Puro men to men kaya nag-enjoy rin ako hehe muli nga akong tinigasan e kaya habang nanonood ay hinimas-himas ko naman ang aking ari. 

Plano ko no'n, pagbalik ni Anne ay subukan kong kantutin siya sa puwet para maramdaman ko rin kung gaano kasarap. Naging curious na talaga ako nang mga sandaling iyon, e. Tarantado kasi si Anne, mukhang hahanap-hanapin ko na yata ang magpagamit din kasi ang sarap pala. Mas masarap kaysa magsalsal hehe...

Mga tatlong videos na ang napanood ko. Ewan ko ba kay Anne kung bakit ang tagal bumalik. Natawa ako sa next video na pinanood ko kasi personal video pala ni Anne. Unang scene pa lang ay lumabas agad ang mukha niya at ang landi talaga. Ilang sandali ay kinunan naman niya ang hubo't hubad na lalaki na nakahiga sa kama pero hindi pa pinakita ang mukha. Hinawakan ni Anne ang napakatigas na burat ng lalaki.

At alam niyo ba? Tumulo ang mga luha ko habang pinapanood 'yon kasi kahit hindi ko pa nakikita ang mukha ng lalaki ay alam kong si Zirk 'yon e. Memorize ko na ang hitsura niya from head to feet. Para talaga akong tinamaan ng kidlat no'n pero kahit sobrang sakit na ay itinuloy ko pa rin ang panonood. 

Hanggang sa nakita na nga ang mukha ni Zirk. Nakangiti pa ito at labas na labas ang cute na dimples. Kumikindat-kindat at dumidila pa sa video. Napadasal talaga ako nang mga sandaling iyon kasi pakiramdam ko ay mawawalan na talaga ako ng hininga sa sobrang sikip ng aking dibdib.

Putang ina! Napapahikbi na talaga ako. Binigay ni Anne ang video na ginamit kay Zirk. Kinunan naman ni Zirk si Anne at chinupa na nga ni bakla ang burat niya. Narinig ko ang pag-ungol ni Zirk. Parang tinutusok at nilalamutak talaga ang puso ko nang mga sandaling iyon. Grabe ang sakit talaga, e.

"Ang sarap, Anne. Mas masarap ka pa chumupa kay Dinney," sabi ni Zirk.

Tumigil naman si Anne sa pagchupa. Ngumiti ito kay Zirk, pagkuwa'y dinila-dilaan ang ulo ng ari niya. Hindi ko na talaga kinaya pa kaya sinara ko na ang naturang video. May bigla akong naisip, tiningnan ko ang date kung kailan ginawa ang video. Hindi nga ako nagkakamali, bago lang talaga ang nangyari sa kanila. Basta limang araw pa ang nakalipas.

Alam niyo 'yong feeling na gusto mong magwala pero hindi mo lang magawa kaya tinitimpi mo dahilan para halos hindi ka na makahinga? Iyon talaga ang naramdaman ko, e. Parang ang sarap pumatay nang mga sandaling iyon. Noon ko na-realize na hindi pala biro ang nagawa ng ibang nakapatay ng dahil sa selos. Masakit nga pala talaga at parang ikakamatay mo na kung wala kang gagawing aksiyon.

Pero mabait ako, e. Ako 'yong tipong tinitimpi na lang ang lahat. Gaya nga ng sabi ko, wala sa bokabularyo ko ang manggulo. Iniiyak ko na lang ang lahat at pinipilit na tumawa para hindi magmukhang talunan.

Narinig ko ang pagtunog ng pintuan kaya inilapag ko ang cellphone sa kama at tumagilid ako ng higa. Ginawa ko ang lahat ng makakaya ko na hindi mapahikbi. May kadiliman naman sa kwarto kaya hindi ako napapansin ni Anne na umiiyak. Naramdaman ko ang paghiga niya sa kama. Niyakap niya ako at hinayaan ko lang. Hubo't hubad pa rin ako nang mga sandaling iyon.

"Dinney..." bulong niya sa tenga ko. Dinila-dilaan pa niya ang bahaging iyon.

Hindi ako tumugon at nagkunwaring tulog na. Hanggang sa nasa dibdib ko na ang kamay ni Anne. Nilalaro niya ng mga daliri ang aking mga utong. Napakagat labi ako kasi nakaramdam ako ng kiliti. Patuloy sa pagbalong ang mga luha ko nang mga sandaling iyon. 

Bumaba pa nga ang kamay ni Anne at narating nga niya ang ari kong malambot na. Hinamas-himas niya ang ari ko. Pilit kong nilalabanan ang kakaibang sensasyon pero mismong katawan ko na nga ang bumigay. Tuluyan akong tinigasan sa paghimas-himas ni Anne sa aking ari at hinahalikan pa niya ang aking likod.

Ang ginawa ko ay umayos ako ng higa at tumihaya. Inunan ko ang mga kamay ko. Ang plano ko no'n ay hayaan na lang talaga si Anne sa gusto niyang gawin. Naramdaman ko ang paghalik-halik niya na may kasama pang pagdila sa kilikili ko. 

May buhok na rin ako no'n sa mga kilikili pero kunti pa lang. Hindi ko naman pinapakialam pa kasi nag-try akong bunutin pero ang sakit talaga. Takot din akong i-shave kasi kakapal daw.

Tuluyan na ngang dumagan si Anne sa akin. Hinimod niya talaga ang mga kilikili ko putang ina talaga. Hanggang sa napunta naman siya sa aking leeg. Bumaba pa si Anne at pinagpala ang aking mga utong. Nagsisimula na akong mapaungol. 

Bumaba pa ng bumaba si Anne hanggang sa sinamba na nga niya ang mga bagay sa gitna ng aking mga hita. Napakahayok talaga ni Anne sa laman. Sa sobrang hayok niya, pati ako ay tinalo pa. Sobrang tinigasan na talaga ako. Muli nga niyang hinimod pati ang butas ng aking puwet. Naisip ko no'n, siguro kung paano ako pinapaligaya ni Anne ay ganoon din ang ginawa niya kay Zirk.

Akala ko ay super nasasarapan talaga si Zirk sa performance ko pero kulang pa pala iyon sa kanya. 'Di ba nga sa video ay sinabi niyang mas masarap chumupa si Anne? Nakakasakit din talaga ng pride 'yon, e. Nakuha pa talaga niyang ikompara kami.

Muling natuon ang pansin ni Anne sa tirik na tirik kong ari. May naisip ako no'n. Gusto kong parusahan si Anne kay hinawakan ko ang kanyang ulo at ako na mismo ang bumayo sa kanyang bibig. Bawat ulos ko ay sagad na sagad sa kanyang lalamunan. 

Hindi rin naman biro ang laki at haba ng ari ko kaya alam kong namumuwalan talaga siya no'n at nabibilaukan sa ginagawa ko. Matinding libog na rin ang sumakop sa katawan ko no'n. Napapakapit na talaga si Anne nang mahigpit sa mga hita ko. 

Sobrang bilis na talaga ng pagkantot ko sa kanyang bibig. Minsan ay tumatama na ang ari ko sa kanyang mga ngipin pero hindi ko na ininda iyon. Matindi na rin ang pagsabunot ko sa buhok ni Anne. Talagang idinidiin ko siya nang husto sa ari ko.

Ilang kadyot pa ay napaungol talaga ako nang mahaba sa sarap. Alam kong sobrang dami pa rin ng inilabas kong tamod no'n. Idiniin ko pa lalo si Anne. Hindi ko talaga siya hinahayaang makawala. Alam kong nahihirapan na siyang huminga pero hindi ko talaga pinansin. Napapakurot na nga siya sa aking mga hita.

Naghalo ang sakit at sarap na nararamdaman ko no'n. Pakiramdam ko ay nagdugo na ang aking labi dahil sa diin ng pagkagat ko. Ayoko kasing mapahagulgol nang mga sandaling iyon. Hinayaan ko lang talaga ang aking mga luha sa pagpatak.

----

Abangan ang ending sa next update. May forever na kaya para kay Dinney? Hehe... anyways, paki-like naman ang page ko sa facebook then follow my twitter account. Ayaw niyo kasi mag-comment dito kaya doon nalang tayo mag-usap pag may time aha.. :)

Wednesday, March 22, 2017

Daniel 2: Life Of Jin - Chapter 31


KINABAHAN nang husto si Jin. Napatakbo siya palabas ng bahay. Nagpalinga-linga siya sa buong paligid pero tanging mga kuliglig na lamang ang kanyang naririnig at tahulan ng mga aso sa daan. Napakalamig nang simoy ng hangin pero pinagpawisan siya.

"Rebecca!" mahina niyang tawag pero walang sumagot.

Naglakad siya papunta sa gate na yari sa kawayan. Biglang may humawak ng kanyang kamay na muntikan na niyang ikasigaw. Animo'y napunta sa lalamunan ang kanyang puso no'n.

"Jin..."

Napabuga siya ng hangin. "Ginulat mo naman ako, Rebecca," sabi niya.

"Pasensiya na, Jin. Lumabas ako ng bahay niyo kasi natakot akong bigla sa kambal mo, e. Akala ko ikaw 'yon pero nagtaka ako kasi galing sa kusina, e kakaalis mo lang no'n papuntang kwarto mo," sabi nito. Bakas sa mukha ang labis na takot.

Napatitig siya kay Rebecca. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin dito. Maski siya ay kinilabutan pa rin nang mga sandaling iyon.

"At saka, Jin, bakit gano'n ang kambal mo? Kinakausap ko siya pero ayaw tumugon at nakatitig lang nang masama sa akin. May hawak pa siyang kutsilyo. Akala ko talaga sasaksakin na niya ako kanina e kaya napatakbo na ako palabas."

Humugot siya nang malalim na hininga. "Pasensiya ka na sa kambal ko, Rebecca. Gano'n lang talaga 'yon pero 'di ka naman niya aanuhin, e. Hindi lang niya ugali ang makipag-usap sa mga hindi niya kilala. At saka kaya may dalang kutsilyo 'yon kasi may ginagawang proyekto sa kwarto niya," sabi niyang pilit pang ngumiti rito para mapalagay na.

Pero sa isip niya nang mga sandaling iyon, alam niyang may binalak talagang masama si Din kay Rebecca. Naramdaman niya iyon nang magharap sila ng kanyang kambal. Nabasa na naman niya ang tila demonyong umangkin na naman sa pagkatao nito.

"Parang aatakihin na ako kanina, Jin, sa sobrang kaba, e."

"Hay naku, ang mas mabuti pa puntahan na natin si Marian. Kalimutan mo na ang kanina."

"Okay, tara. Hayun ang sasakyan natin," tugon nitong tinuro ang isang dyip.

Natawa siyang bigla.

"Oh, ano'ng nakakatawa, Jin?" maang na tanong ni Rebecca.

"Ang laki kasi ng sasakyan, e. At saka sino ba ang nag-drive niyan?"

"Ako lang. Marunong kaya ako, 'no. At saka kaya 'yan na lang ang inarkila namin ni Marian para kumita naman ang kapitbahay ko. Nakipag-inuman din kasi e kulang pa ang kinita para diyan sa dyip."

Napatango-tango na lamang si Jin at tinungo na nga nila ang naturang dyip. Kaagad silang sumakay roon. Bago pa mapaandar ni Rebecca ang sasakyan ay napalingon siya sa may gate ng bahay nila. Namilog ang kanyang mga mata nang makita roon si Din. Parang nag-aapoy ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Nakasuot na naman ito ng jacket na itim na may hood. Naaaninag pa rin niya ito dahil sa ilaw na galing sa posteng malapit sa kanilang gate. May nababasa siyang poot at galit sa mukha nito.

"Hoy, Jin!"

Animo'y bumalik siya sa mundo nang tawagin ni Rebecca.

"Rebecca, ano iyon?" maang niyang tanong dito.

"Nagtanong ako kanina pa kung may yosi ka ba riyan," nagtataka nitong turan at napatingin sa may gate.

"Wala na, e," tipid niyang tugon dito.

Napatingin siyang muli sa may gate pero wala na si Din doon. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang takot na nararamdaman niya nang mga sandaling iyon. Hindi pa rin niya maiwaglit sa isipan ang nakakatakot na mukha ng kanyang kambal.

Nagkibit-balikat lamang si Rebecca at pinatakbo na nga nito ang dyip. Biglang may mga nagtaholang aso sa kalsada pero hindi na niya pinansin ang mga iyon. Sa hindi kalayuan ay may apat na baklang nagsisigawan at humihingi nang tulong.

"Rebecca, itigil mo muna ang sasakyan," sabi niya.

Pinahinto naman nito ang sasakyan sa tapat ng mga baklang nagsisigawan. Napanganga siya nang makita ang nakahandusay na baklang pamilyar sa kanya. Hindi siya maaaring magkamali. Ang baklang may ari ng parlor na si Mama Jammy iyon. Bumaba siya ng sasakyan. Naiwan si Rebecca sa loob.

"Anong nangyari rito?" tanong niya kay Deborah. Ito lang kasi ang kakilala niya sa mga baklang naroon. Nagamit na rin siya ng baklang ito nang marami-raming beses. Kaibigan ito ni Mama Jammy.

Kumabog nang husto ang kanyang dibdib habang pinagmamasdan si Mama Jammy. Naliligo ito sa sariling dugo at halos natanggal na ang ulo sa laki ng laslas sa leeg.

"Jin, tulungan mo kami. May lalaking biglang lumapit sa amin na may dalang itak. Tinaga nito si Mama Jammy," natatarantang sabi ni Deborah.

Napanganga siya sa sinabi nito. Nahirapan na siya noong huminga dahil sa matinding kaba.

"Saan nagpunta ang lalaking iyon?" pautal-utal niyang tanong dito.

"Tumakbo rin agad papunta doon sa kakahuyan. Nakaitim na jacket na may hood. Basta mabilis ang pangyayari, Jin, e. Ni hindi na namin namukhaan."

Hindi na siya nakapagsalita pa. Naglaro sa isipan niya si Din. Napatanong siya sa kanyang sarili noon kung bakit ganoon kabilis na nagawa nito ang karumal-dumal na krimen. Hindi na kailangan ng pruweba para isipin niyang ito nga ang salarin.

Bigla siyang nagsuka nang nagsuka. Hindi na talaga niya kinaya pa ang nangyaring iyon. Tumulo rin ang kanyang mga luha. Bakit kailangang ganoon ang kahihinatnan ng lahat? Paulit-ulit niyang tanong sa isipan.

"Okay ka lang, Jin?" tanong ni Rebecca na nasa likuran na pala niya. Hinimas nito ang kanyang likuran. Hindi na niya nagawang tingnan pa si Mama Jammy.

"O-okay lang ako. Hindi lang ako sanay makakita ng mga ganito, Rebecca," tugon niya.

Ilang sandali pa ay may dumating na mga tanod. Hindi na rin niya napansing may mga tao na pala sa paligid. Lahat ay nagimbal sa nangyari kay Mama Jammy.

"Tara, Jin. Sila na ang bahala diyan," ang nahihintakutang turan ni Rebecca.

Nagpaalam na nga siya kay Deborah at bumalik sa sasakyan. Pakiramdam niya noon ay bumabaliktad pa rin talaga ang kanyang sikmura kaya muli siyang nagsuka sa loob ng dyip. Naramdaman niya ang paghimas ni Rebecca sa kanyang likuran.

"Pasensiya na, Rebecca. Lilinisin ko na lang 'to," sabi niya.

"Jin, sigurado kang tutuloy ka pa? Magpahinga ka na lang kaya sa inyo," nag-aalalang sabi ni Rebecca.

Pilit siyang ngumiti rito. "Magiging okay rin ako 'pag kaharap ko na si Marian kaya tutuloy ako," wika niya.

"Ang laki mong tao, takot ka pala sa patay," biro ni Rebecca.

Pilit siyang tumawa. "Ganoon na nga, Rebecca. Nandidiri talaga ako sa ganyan, e. Ni hindi ko nga kayang manood ng mga palabas na may patayan."

Muling binuhay ni Rebecca ang makina at pinatakbo na nga ang sasakyan.

"Grabe, sunod-sunod na yata ang patayan sa lugar natin, Jin."

"Oo nga, e. Dapat na talagang mag-ingat ang lahat. May serial killer na talaga rito sa baryo natin."

"Nakakatakot naman. Tagarito lang kaya sa atin ang killer, Jin? Sa tingin mo?"

"Ewan. Pero sa tagal na nating naninirahan dito sa San Isidro, ngayon lang naman ito nangyari 'di ba? Tahimik naman ang baryo natin dati. Ni wala nga masyadong nag-aaway at halos lahat magkakaibigan."

"Diyos ko! Kung sino man ang hayop na 'yon, sana madakip na kaagad bago pa maubos ang mga naninirahan dito."

Nagkatinginan silang dalawa sa rearview mirror. Biglang sumikdo na naman ang kanyang puso dahil doon. Hindi niya mawari kung bakit pero parang may kakaiba sa titig na iyon ni Rebecca. Mas lalo siyang kinabahan nang maisip ang nangyari sa bahay. Napatanong siya sa isipan, paano kung iniisip ni Rebecca nang mga sandaling iyon na posibleng ang kanyang kambal ang salarin?

-----

To be continued...

The Dead End (M2M) - Chapter 23



MGA alas dos na ng madaling araw nang lumabas kami ni Anne sa bahay ni Jim. Buti naman at payapa talagang nakatulog ang bakla kaya wala siyang kaalam-alam sa ginawa namin ni Jim. Dalawang beses ko ring nagatasan si Jim no'n hehe nagpahinga lang kasi kami ng kunti at muli ko na naman siyang chinupa kaya muli siyang nilabasan at marami pa rin.

Medyo nawala na ang epekto ng alak sa amin ni Anne. Tahimik lang kaming naglalakad. Narating na nga namin ang bahay nila.

"Ihatid na kita," sabi ni Anne.

"Gano'n? Matulog ka na lang kaya, 'no," tugon ko.

Pansin kong malungkot talaga siya nang mga sandaling iyon hahaha hindi kasi naka-score.

"Dinney..."

"Bakit?"

"Kainis... hindi talaga ako nakainom ng tamod."

Tumawa ako. "Alam mo? Masyado kang matakaw. Kontrol-kontrol ka rin kaya kapag may time. Hindi iyong lagi ka na lang nagpapadala sa kalibogan mo," motherly advice ko sa kanya hehe...

"Dinney..."

Nangunot ang noo ko dahil sa mga titig niya sa akin. "Bakit nga?" tanong ko.

"Dinney, baka naman puwedeng sa 'yo na lang-"

"Tumigil ka nga diyan, Anne!" putol ko sa kanya. Naintindihan ko kasi agad ang gusto niyang sabihin sa akin.

"Sige na... kalimutan na lang natin pagkatapos, ngayon lang talaga 'to," makaawa niyang sabi.

Tumawa ako. "Ewan ko sa 'yo, Anne. Ganyan ka na talaga kalibog? Pati ako, tatalunin mo na?"

"Sige na please, hindi ka ba naaawa sa akin? Parang hindi naman tayo magkaibigan."

"Iyon na nga e, magkaibigan tayo at alam mong pareho lang tayong bakla, so bakit mo ako pagkakainteresan?" Naiirita na talaga ako sa kanya no'n.

Napabuntong-hininga siya. Malungkot talaga siya. "Sige, Dinney, pasok na ako," matamlay niyang sabi.

Shit! Nakaramdam naman kaagad ako ng konsensiya pero hindi talaga puwede, e. Kahit sabihin pang hindi naman talaga ako masyadong halatang bakla pero parang kadiri talagang isipin, 'no. Para akong manlalason.

"Dinney, kalimutan mo ang mga sinabi ko ngayon ha. Baka magbago na ang tingin mo sa akin," dagdag niyang sabi.

Napapikit ako sandali. Napatingin ako sa kanya na naglakad na papunta sa kanilang gate. Nakakaawa talaga siya, e. Grrr... sige na nga lang. Total hindi naman ako nakapagpalabas pa kahit gusto ko na talagang magpalabas no'ng nagtalik kami ni Jim.

"Ahmmm... Anne!" tawag ko.

Napalingon siya sa akin. "Bakit?" tanong niya.

"Sige pagbibigyan kita pero sana atin-atin lang 'to. Nakakahiya talaga 'tong gagawin natin, e. Pagtatawanan lang tayo," tugon kong napapakamot pa ng ulo. Actually, naisip ko rin no'n na bakit hindi ko subukan para maranasan ko naman kung ano ang pakiramdam na ako naman ang tinatrabaho.

Ngumiti siya at lumapit sa akin. Niyakap niya ako. "Magkaibigan talaga tayo. Promise paliligayahin kita nang husto."

Kumalas ako mula sa mahigpit niyang pagkakayakap. Nagtitigan kami kapagkuwa'y sabay na nagtawanan. Inisip ko na lang no'n na trip lang talaga ang gagawin namin. Bahala na talaga.

'Di ba nasabi ko na sa inyong may napagbigyan nga akong mga bakla, so iyon nga ang unang karanasan ko. Sa kaibigan ko pa talaga hahaha pero hindi ko na lang ikukwento kung paano namin ginawa 'yon ha kasi baka maumay kayo at saka nakakahiya, e. Basta ang masasabi ko lang talaga, napakasarap na karanasan iyon saka nasarapan naman daw si Anne sa akin kasi nga ang linis ko raw sa katawan at ang bango pa. Then, ayun, nasabi ko na, e. Malaki ang pagkabakla ko kaya mas lalo siyang nasarapan wahahaha... Basta huwag niyo na lang alamin. Tikom-bibig na ako sa nangyari sa amin ni Anne.

So, ayun nga. Nakita ko na lamang ang sarili ko no'ng nakahiga na sa kama ni Anne. Kaagad niya akong hinubaran ng damit. Nagpaubaya lang talaga ako sa kanya pero kinakabahan talaga ako sa totoo lang at nae-excite rin naman. Unang karanasan ko nga kasi, e.

Dumagan na si Anne sa akin at naramdaman ko na lamang ang pagsipsip niya sa aking kanang utong. Shit! Doon pa lang ay napaungol na ako. Kakaiba talaga ang dulot na sensasyon sa akin ng ginagawa ni Anne sa utong ko. Salitan na niyang dinilaan at sinipsip ang magkabila kong utong. Habang ginagawa niya iyon ay hinihimas naman niya ang harap ng aking pantalon. Hindi pa iyon gaanong matigas. Bumaba pa ang mga labi at dila ni Anne sa aking tiyan. Hanggang sa naramdaman ko ang dila niya sa aking pusod. Napanganga talaga ako sa sobrang kiliti.

Tuluyan na nga akong tinigasan sa ginagawa niya. Naramdaman ko na lang na tinatanggal na niya ang butones ng aking pantalon. Pagkatapos ay ibinaba na niya ang zipper. Hanggang sa tuluyan na niyang nahubad ang aking pantalon at brief. Ramdam ko talaga ang pag-igkas ng aking ari.

Hinawakan na ni Anne ang aking katigasan at talagang napaliyad ako. Sinalsal niya iyon kaya hindi ko talaga napigilan ang magpakawala ng mga ungol at mura. Nasarapan talaga ako. Excited na ako sa susunod pa niyang gagawin hanggang sa naramdaman ko na nga ang pagdampi ng labi ni Anne sa ulo ng aking ari. Hinalik-halikan niya iyon. Napapasinghap na talaga ako ng hangin. Ilang sandali pa ay naramdaman ko naman ang basang dila ni Anne sa butas ng aking ari. Nanginig talaga ako at napaungol. Inunan ko na no'n ang mga kamay ko. Dinilaan ni Anne ang bawat bahagi ng aking ari. Pati pa ang mga bolbol ko ay pinanggigilan niya. Hanggang sa tuluyan na ngang isubo ni Anne ang napakatigas ko ng pagkabakla. Napaliyad talaga ako sa sarap. Nakakapanginig talaga ng laman.

Ganoon rin pala ang nararamdaman ng mga lalaking chinuchupa ko. Hindi nga pala biro ang sarap na dulot no'n. Napakaswerte nga talaga ng mga lalaki, 'no? Karamihan ay nagpapabayad pa sa mga bakla pero ang kapalit ay napakasarap naman palang karanasan.

Patuloy lang sa pagtaas-baba si Anne sa ari ko. Hindi ko na talaga maipaliwanag ang kakaibang sarap na aking nararanasan as in napapaangat talaga ang puwet ko dahil gusto kong manatiling nakaipit sa lalamunan ni Anne ang ari ko. Dini-deepthroat niya kasi talaga ang ari ko, ganoon siya ka-expert sa larangan ng pagchupa.

Akala ko ay hanggang sa pagchupa lang ng ari ko ang gagawin niya pero akala ko lang pala iyon. As in pati ang mga bayag ko ay isinubo niya. Shit! Ang sarap talaga. Matapos sa bayag ay hinimod naman niya ang nasa pagitan ng aking mga bayag at butas ng puwet. Nagpailing-iling talaga ang ulo ko sa matinding sensasyon. Matapos doon ay naramdaman ko na lang ang dila niya sa butas ng aking puwet kaya hindi ko talaga napigilang sabunutan siya at ipagdiinan siya sa bahaging iyon. Nasambit ko talaga ang pangalan ni Jesus Christ nang mga sandaling iyon sa matinding sarap.

Muli niyang ibinalik ang tuon sa ari kong pumipintig-pintig na talaga sa tigas. Nilalabasan na talaga ako ng precum no'n. Tinodo talaga niya ang pagchupa sa kargada ko at napanganga na lang ako at napaliyad-liyad sa matinding sarap.

Hanggang sa sinasalubong ko na talaga ng kadyot ang kanyang bibig. Naramdaman ko na ang pagkulo ng aking kalibogan. Napabilis ang pagkantot ko sa bibig ni Anne hanggang sa hindi ko na talaga nakontrol pa at walang paalam na pinakawalan ko ang aking mga katas sa kanyang bibig. Hindi ko mabilang kung ilang putok ang pinakawalan ko no'n basta ang alam ko ay napakarami. Nasaksihan ko talaga ang sunod-sunod na paglunok ni Anne sa inilabas kong tamod sa kanyang bibig.

"Ang sarap..." naisatinig ko.

"Grabe, Dinney, ang dami," sabi ni Anne.

Sabay kaming nagtawanan ni Anne. Putang ina hiningal talaga ako nang husto. Totoo palang maaagawan talaga ng lakas pagkatapos chupain hehe...

-----

Kunting tiis na lang matatapos na ang book na ito sa buhay ni Dinney hehe subaybayan pa sana saka sana nabasa niyo na ang book 1 na Last Trip To Heaven hehe... :)
 

Sunday, March 19, 2017

Daniel 2: Life Of Jin - Chapter 30



DALAWANG ARAW na ang lumipas ay tuliro pa rin si Jin sa nangyari sa kanila ni Din. Hindi pa rin niya matanggap na tuluyan siyang naangkin ng sariling kambal. Madalas ay umiiyak siya sa kanyang kwarto pero paglabas niya ay muli siyang nagpapakatatag. Ayaw niyang mapansin ng iba lalo na ng mga magulang.

Hindi na rin niya pinapansin si Din. Minsan ay nahahalata niyang gusto siya nitong makausap pero kaagad din siyang gumagawa nang paraan na makalayo rito. Diring-diring siya sa pinaggagawa nito sa kanya. Maraming beses niyang naisip na ipaalam sa mga magulang ang tungkol doon pero sa hindi niya malamang dahilan ay animo'y may malakas na puwersa talagang pumipigil sa kanya na gawin iyon. Parang may kapangyarihan ang kanyang kambal na patahimikin siya at ikulong na lamang sa buong sistema niya ang kahayupan nito.

Isang gabi, nakahiga na siya noon at nagpapaantok nang biglang tinawag siya ng kanyang ama.

"Jin, gising ka pa?" tanong ni Ryan.

"Bakit, tay?" pasigaw niyang tanong. Nanatili siyang nakahiga nang mga sandaling iyon.

"May naghahanap sa 'yo, harapin mo muna sandali."

Napakunot ang kanyang noo. Nagtataka siya kung sino naman kaya ang posibleng maghanap sa kanya e si Kurt lang naman ang bukod tanging nilalang na may lakas ng loob na puntahan talaga siya sa kanilang bahay.

"Okay, tay. Saglit lang po," sabi niya.

Kaagad siyang bumangon. Hindi niya maiwasang kabahan no'n. Wala talaga siyang ideya sa kung sino man ang naghahanap sa kanya.

Boxer at sando lamang ang kanyang suot nang lumabas sa kwarto. Pagsapit sa munti nilang sala ay bumungad sa kanya ang hindi pamilyar na mukha ng isang babaeng tantiya niya ay nasa kwarenta na ang edad.

"Magandang gabi sa 'yo, Jin," bati nito at may maluwang na ngiti sa mga labi.

"Magandang gabi rin po sa inyo. Ano ang kailangan mo sa akin?" tanong niya. Napatingin siya sa kanyang ama't ina na nasa sala rin nang mga sandaling iyon. Labis talaga siyang nagtaka kung ano ang sadya ng babae sa kanya.

"Maaari ba kitang makausap sandali, Jin? Ako nga pala si Rebecca," pakilala nito.

"Sige-sige, okay lang," tugon niya.

Sinipat niyang mabuti ang hindi inaasahang bisita. Sa isipan niya noon na baka matrona itong nais siyang makatalik. Kung totoo nga ang kanyang naiisip dito ay bumilib talaga siya sa lakas ng loob nitong puntahan siya sa bahay. Pero bigla rin niyang naisip na ano man ang mangyari ay hindi siya papatol kay Rebecca. Wala kasi itong kahit na kaunting appeal sa kanya. Mataba kasi at iyon ang pinakaayaw niya sa mga babae.

Tila nakaintindi naman sina Ryan at Adela kaya nagpaalam na ang mga itong papasok na sa kwarto. Umupo siya sa upuang yari sa kawayan kaharap ni Rebecca. Tinitigan niya itong mabuti. Laking pagtataka niya kasi wala naman siyang nababasang pagnanasa mula rito.

"Jin, alam kong nagtataka ka kung sino talaga ako."

"Medyo nga po," nakangiti niyang turan.

"Ako pala ang yaya ni Marian..."

"Po?" namilog ang mga mata niya sa sa sinabi nito. Ni hindi na niya ito nagawang patapusin sa pagsasalita.

"Yaya nga ako ni Marian, ng siyota mo."

"A-asan po si Marian?" medyo nauutal niyang tanong.

"Gusto ka niyang makita, Jin. Umuwi kami rito sa probinsiya kaninang hapon."

"Gusto ko rin po siyang makita. Nasaan siya ngayon?" tanong niya. Bakas na bakas sa mukha ang labis na pananabik na makitang muli ang kasintahan. Ang kanyang 'yap'.

"Kung gusto mo talaga siyang makita, sumama ka ngayon din sa akin, Jin. Hindi kasi siya puwedeng basta-basta makikipagkita sa 'yo. Hinihigpitan siya ng kuya niyang si Glen."

Nakaramdam siya nang poot at galit para kay Glen nang mga sandaling iyon. Hindi pa rin pala nito binibigyan ng kalayaan si Marian.

"Sige po, ate Rebecca. Ngayon din ay sasama ako sa 'yo."

"Inutusan talaga ako ng alaga kong puntahan ka rito. Umarkela pa ako ng ibang sasakyan para hindi mahalata."

Ngumiti siya kay Rebecca. "Salamat, ate. Nasaan ba talaga siya ngayon?" muli niyang katanungan dahil hindi pa rin nito sinagot ang mga una niyang tanong kung nasaan nga si Marian no'n.

"Nasa amin sa kabilang baryo. Kaarawan kasi ng isa sa mga anak ko. Hindi naman dumalo si Glen kaya nakaisip si Marian na puntahan kita rito at dalhin sa bahay."

"Ganoon po? Sana sumama na lang siya rito."

"Oo nga sana, e. Kaya lang nahihiya siyang iwanan doon ang pamilya at mga relatives ko. Nakikipag-inuman nga ng lambanog. Hay naku, baka malasing na 'yong alaga ko."

"A, sige po. Hindi na ako makapaghintay pa, e. Magbibihis muna ako sandali ha," sabi niyang kaagad na tumayo.

"Sige, bilisan mo, Jin."

Matapos magpaalam ulit ay dumiretso na siya sa kwarto. Nagsuot lang siya ng pantalon at hindi na pinalitan ang sando. Naalala niya kasi ang minsang sinabi ni Marian sa kanya na gustong-gusto nitong nakasando lang siya o hubad-baro. Sobrang lakas daw ng dating niya para rito. Natawa siya sa isiping iyon.

Paglabas ng kwarto ay hindi niya inaasahang mabubungaran si Din sa labas. Bahagya pa siyang nagulat.

"Saan ka pupunta, Jin? Sino ang babaeng nasa sala?" mariin nitong tanong sa kanya. Mababa lamang ang boses nito na medyo gumagaralgal. Titig na titig ito sa kanyang mukha.

Humugot siya nang malalim na paghinga. "Wala kang pakialam do'n," mariin din niyang tugon dito.

Bigla nitong dinakma ang kanyang harapan na ikinataas agad ng kanyang presyon. Wala na talaga itong kahit na kaunting respeto pa sa kanya. Kaya na nitong gawin nang basta-basta ang gustong gawin sa kanya.

"Ano ba?" mahina niyang tanong at kaagad na inilayo ang sarili kay Din. Naasar talaga siya at naisipang suntukin ang kanyang kambal. Pero gaya ng dati ay nagtimpi na naman siya.

"Mag-ingat ka, Jin," sabi nitong biglang ikinatayo ng mga balahibo niya sa katawan. Hindi niya maintindihan ang ibig nitong sabihin. Nakakatakot ang boses ni Din pakinggan. Animo'y boses ng demonyo ang kanyang narinig nang mga sandaling iyon.

Matapos sabihin iyon ng kanyang kambal ay yumuko ito at naglakad papasok sa kwarto. Maraming beses siyang humugot nang mga malalim na paghinga upang makalma ang sarili kapagkuwa'y tinungo na niya ang kwarto ng mga magulang. Kumatok siya sa pintuan at kaagad naman siyang napagbuksan ng pinto.

"Bakit, Jin?"

Napakunot siya ng noo sapagkat parang iritado ang pagkakatanong na iyon ng kanyang ama. Naka-boxer lamang ito at medyo pinagpapawisan. Medyo humihingal din. Noon niya naisip na baka nakipagtalik ito sa kanyang ina. Nadisturbo pa tuloy niya ang mga ito.

"Tay, may lakad ako sandali," sabi niya rito.

"Saan naman?"

"Tay, makikipagkita lang po ako sandali kay Marian. Yaya niya ang bisita natin. Inutusan daw siya ni Marian na puntahan ako rito sa bahay."

"Gano'n ba? Kilala nga namin ng nanay mo si Rebecca. Teka, bakit naman makikipagkita si Marian sa 'yo?" maang nitong tanong.

"Tay, nobya ko si Marian. Pasensiya na kayo kung wala akong lakas ng loob sabihin sa inyo ang tungkol doon," tugon niyang napayuko pa.

"Hon!"

Narinig niyang tawag ng kanyang ina. Alam niyang may sasabihin pa sana ang kanyang ama pero hindi na lamang nito itinuloy iyon.

"Sige, 'nak. Mag-ingat ka ha," wika ni Ryan.

Ngumiti siya sa ama. "Sige po, tay. Puntahan mo na po si nanay. Pasensiya na sa abala," sabi niyang ngumiti nang makahulugan dito. Hindi niya alam kung naintindihan ba siya ng ama no'n.

Matapos isara ni Ryan ang pinto ay tumungo na siya sa sala para balikan si Rebecca. Ngunit laking pagtataka niya nang wala na ito roon. Kaagad siyang kinabahan. Nanayo ang kanyang mga balahibo nang biglang pumasok sa isipan niya si Din.

-----

To be continued...

Comment and share po... salamat :)
 

The Dead End (M2M) - Chapter 22



HINDI pa ako masyadong nakakalayo ay may biglang yumakap sa likuran ko. Umiiyak na talaga ako nang mga sandaling iyon.

"Bitawan mo ako, Jim!" asik ko.

Pero mas lalo pang hinigpitan ni Jim ang pagkakayakap sa akin. Natatawa siya na mas lalo kong ikinainis.

"Dinney, ano ba? Hayaan mo muna akong magpaliwanag, puwede?" sabi niya.

Kaya natahimik naman ako. Sumisinok-sinok na talaga ako no'n.

"Dinney, ang hina mo pala, e. Hindi mo ako kaagad naintindihan. Wala akong sakit, okay! Kahit pa samahan mo akong magpa-check-up," sabi niya. "Kaya ko sinabi 'yon kay Anne para matakot na siya sa akin. Para matigil na ang plano niya. Alam mo bang 'yan din ang sinasabi ko sa ibang bakla ha? Ikaw lang ang gusto ko, okay. May pinangako ako sa 'yo, Dinney. At saka magbabago na ako gaya ng sabi ko sa 'yo. Aayusin ko na ang buhay ko at kailangan kita. Alam kong ikaw lang ang willing na tulungan ako."

Mas lalo akong napaiyak sa paliwanag ni Jim. Humarap ako sa kanya. Pinahid niya ang mga luha ko at ngumiti siya.

"Huwag kang magdrama, okay. Magiging personal tutor pa kita 'di ba?"

Napangiti na ako at niyakap siya nang mahigpit. "Sorry..." ang tanging nasabi ko sa kanya. Hinagod niya ang aking likuran. Gumaan naman kaagad ang dibdib ko no'n.

"Dito ka matulog sa bahay ngayon, okay lang?" mayamaya ay tanong niya.

Shit! Napakabuti talaga ni Jim sa akin. "Hindi puwede. Sige na, pasok na tayo. Uuwi na lang kami ni Anne. Para makapagpahinga ka na ng maayos. Lasing na rin naman 'yon si Anne, e," sabi ko.

Nagtitigan kami kapagkuwa'y napangiti siya.

"Bakit?" maang kong tanong sa kanya.

"May sasabihin sana ako sa iyo pero hindi na siguro importante 'yon," tugon niya.

"Gano'n? Bakit 'di mo subukang sabihin sa akin?"

Hindi siya tumugon at inakbayan ako. Naglalaro sa isipan ko kung ano kaya ang gusto niyang sabihin sa akin. Pero kinalimutan ko na lang 'yon. Kung ano man 'yon alam ko naman at may tiwala ako kay Jim na hindi 'yon ikakasama ko.

Pagbalik namin ay nakatulog na nga si Anne sa sofa kaya ginising ko pa siya pero ayaw talagang gumising ang bakla kahit anong gawin kong yugyog sa kanya.

"Hayaan mo na lang muna siyang matulog," bulong ni Jim sa akin at hinalikan pa ako sa batok.

Hinawakan niya ang kamay ko at inilagay sa harap ng kanyang boxer. Sobrang tigas na naman ng pagkalalaki niya nang mga sandaling iyon.

"Magpakasarap muna tayo," muli niyang bulong at humagikgik pa ng tawa.

Humarap na ako sa kanya at ako pa mismo ang humawak sa kanyang batok at siniil siya ng halik sa mga labi. Torrid kiss talaga ang ginawa namin. Habang naghahalikan kami ay dahan-dahan naman kaming naglakad hanggang sa nakapasok kami ng kwarto niya. Kaagad niya akong inihiga sa kama. Putang ina talaga si Jim. Tinuturing akong babae. Kaagad naman akong nilukob nang matinding init ng katawan no'n. Sobrang init na rin ni Jim.

As usual, I wanted to please him so ako naman ang pumaibabaw sa kanya. Niromansa ko kaagad ang buo niyang katawan. Hinding-hindi talaga ako magsasawang halikan at dilaan siya. Hanggang sa isinubo ko na nga ang matigas niyang laman. Medyo nahihilo ako no'n pero hindi ko na pinansin.

Bumangon si Jim. Saglit niyang hinugot ang burat niya sa aking bibig. Nabitin pa ako no'n na animo'y inagawan ng laruan. Basang-basa ang burat niya sa laway ko. Umupo siya sa gilid ng kama at hinila naman niya ako. Napaluhod ako sa kanyang harapan. Nagmistula siyang panginoon ko nang mga sandaling iyon. Talagang alipin na ako ni Jim. Itinutok niya ang kanyang ari sa aking bibig. Kaagad ko namang tinanggap iyon at hindi ko talaga inasahan ang bigla niyang paghawak sa aking ulo at idiniin sa kanyang kagitingan. Shit! Nabilaukan talaga ako kasi sagad na sagad iyon sa aking lalamunan. Dumikit ang ilong ko sa kanyang mga bolbol. Napapaubo talaga ako pero nasa bibig ko pa rin ang kanyang ari.

Hanggang sa kumadyot na si Jim at tila napupunit na ang aking lalamunan sa kanyang ginagawa. Hindi lang talaga ako namuwalan kundi nabilaukan pa ng maraming beses pero lahat ng iyon ay tiniis ko talaga. Parang naging hayok na talaga si Jim noon sa pagkadyot sa aking bibig.

"Ang sarap, Dinney. Ang init ng bibig mo..." paungol na sabi ni Jim na para ng nahihibang habang patuloy na naglabas-masok ang kanyang burat sa aking bibig.

Hindi naman ako makatugon no'n. Hinayaan ko na lamang talaga siya. Naluluha na talaga ako pero wala naman akong magawa. Naka-adjust na rin naman ang lalamunan ko sa patuloy na pananalakay ng dambuhalang kargada ni Jim. Nakaramdam na nga ako ng panghahapdi sa lalamunan at nangangalay na ang aking panga pero hindi talaga ako nagreklamo. Gusto ko talaga siyang mabigyan ng kasiyahan. Sarap na sarap rin naman ako no'n, e.

"Dinney, ang sarap talaga. Malapit na ako," sabi niya. Panay na talaga ang mga mahahaba niyang pag-ungol.

Kumapit na ako nang mahigpit sa kanyang mga hita. Binarurot na rin ni Jim nang mas mabilis pa ang aking bunganga hanggang sa ilang kadyot pa ay tuluyan ng narating ni Jim ang langit. Grabe ang pag-ungol niya no'n. Sarap na sarap talaga siya. Napahiga na nga siya sa kama at nagpaliyad-liyad. Napuno talaga ng tamod ang aking bibig. Sunod-sunod naman ang naging paglunok ko.

"Ahhhhh..." ungol niya.

Nang tumigil sa pagkadyot si Jim ay ako naman ang gumawa ng aksiyon. As in tinodo ko ang pagchupa sa burat niyang matigas pa rin. Mas lalo siyang napaungol at nagmura pa nga. Hanggang sa hinawakan na niya ang ulo ko.

"Tama na, Dinney," sabi niya.

Tumigil naman ako at dahan-dahang inilabas sa aking bibig ang kanyang burat. Hindi pa ako tumayo no'n. Nakaluhod pa rin ako sa kanyang harapan. Nakita kong humihingal talaga si Jim at nanginig. Ang sarap niyang pagmasdan.

Napatanong ako sa isipan no'n, bakit hindi na lang kaya si Jim ang mahalin ko? Naniniwala naman akong mapagkakatiwalaan ko siya, e. Nararamdaman kong faithful siya sa akin. Pero bakit ba kailangan pa niyang gawin iyon e hindi naman kami? Kung gagawin talaga ni Jim na pumatol sa ibang bakla, wala naman akong karapatang pigilan siya o ang magselos 'di ba? May Zirk na ako, e.

Shit! Bakit may parte sa sarili kong nagsasabing angkinin rin si Jim? Isn't it unfair? Labis talaga akong naguluhan sa sitwasyon kong iyon.

-----

Itutuloy... 

Comment po kayo then paki-share hehehe... :)