Wednesday, November 30, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 62


KAKATAPOS ko lang nagpa-enroll. Ngunit 'di pa talaga ako lumabas ng pamantasan. Nagbakasakali akong makita si Anne. May nakita akong malalapit niyang kaibigan at tinanong ko sila pero maging sa kanila ay hindi rin siya nagpaparamdam.

Asan ka na ba talaga, Anne?

Ang gulo ko, 'no? Pareho na akong iniwan nina Brad at Anne pero may bahagi pa rin ng sistema kong hinahanap sila.

Nakaupo lang ako sa isang bench nang mga sandaling iyon. I saw Sasha, isa sa mga baklang transgender na malaki rin ang paghanga sa 'kin. Sa totoo lang, hate ko talaga siya. Hindi ko pa rin makalimutan ang ginawa niyang panghihipo sa 'kin sa labas ng pamantasan noong pauwi na ako.

Biglang may babaeng nerd pumorma ang aksidenteng bumangga sa kanya.

"Shit! Are you blind?" bulyaw agad ni Sasha rito.

"So-sorry po, hindi ko sinasadya," anang kawawang babae. Nasa mukha nito ang labis na takot.

"Next time kasi, sa harap ka tumingin kapag naglalakad. H'wag sa sahig! H'wag mong itago 'yang kapangitan mo!"

Hindi nakaimik ang babae at medyo nanginig pa ito. Nakuha naman agad ng dalawa ang atensiyon ng lahat. Which is, 'yon naman talaga ang gusto ni Sasha na mangyari. Attention-seeker talaga.

Nakaramdam ako ng galit sa kanya nang mga sandaling iyon. Ang yabang-yabang talaga.

"Oh... ano pa'ng ginagawa mo riyan? Tsupeee na! Nangangati na ako sa 'yo, putang ina!" sabi ni Sasha na animo'y diring-diri sa babae.

Napahugot ako nang malalim na hininga nang makitang humihikbi at nakayukong umalis ang babae.

Napatiim-bagang ako no'n at gusto kong sugurin si Sasha. Ang sarap niyang bugbugin kung hindi ko lang naalalang galing siya sa isang napakayamang angkan. Sa pagkakaalam ko rin ay may koneksiyon sila sa naturang pamantasan. Nagtimpi na lamang ako. Naisip kong baka mawala pa ang scholarship ko or worst makulong ako ng 'di oras.

"Hi, Daniel..."

Napamura ako sa isipan nang batiin niya ako. Abot hanggang tenga ang ngiti niya sa 'kin. Tinitigan ko lamang siya saglit at hindi ako tumugon sa kanyang bati. Hindi ko rin sinuklian ang kanyang ngiti.

"Ang suplado naman nito, oh..." sabi ni Sasha.

Pero hindi pa rin ako umimik. Kinuha ko ang cellphone sa bulsa at kunwari ay may tini-text ako.

"Hello... may tao ba?" muling niyang sabi.

May bigla akong naisip. Hindi pa rin mawala ang galit ko sa ginawa niya sa kawawang babae. Sumilay ang isang mala-demonyong ngiti sa aking mga labi.

"Ako ba ang binabati mo, Sasha?" tanong ko sa kanya kapagkuwa'y binigyan ko siya ng isang matamis na ngiti.

"May iba pa bang gwapo rito, Daniel? Siyempre, ikaw ang binabati ko," sabi niya.

He came closer to me. Umupo siya tabi ko. Kaagad pang lumanding ang kanang kamay niya sa aking hita. Hinayaan ko lang siya. It's a part of my plan.

"Ang bango mo talaga, Daniel..." sabi niya. Inaamoy niya ako sa bandang leeg.

Tumawa lang ako. "May mas mabango pa sa leeg ko," I told him.

"Dito ba?" tanong niyang inamoy naman ang kilikili ko.

May mga napapatingin na sa amin pero binaliwala ko na lamang iyon. Kilala naman ng lahat si Sasha at alam ng mga ito kung ano ang approach na ginagawa niya sa mga lalaki. Sa madaling salita, sanay na sila.

"Hindi 'yan ang ibig kong sabihin..." tugon ko.

"Lahat naman siguro ng sa 'yo mabango, e," sabi niya. "Baka magunaw na ang mundo bukas, Daniel. Patikim naman ako ng flavor mo."

Natawa ako. Kapagkuwa'y nakipagtitigan ako sa kanya sabay kindat. Para siyang nanalo sa lotto sa labis na tuwa.

"So, pagbibigyan mo ako?" tanong niya.

"May place ka ba?" ganting-tanong ko.

Agad naman niyang naintindihan ang ibig kong sabihin. Nagkasundo nga kaming pumunta sa kanyang condo. Nauna na siyang lumabas ng pamantasan. Hihintayin daw niya ako sa kanyang sasakyan.

Bago ako sumunod sa kanya ay nilapitan ko si nerdy girl na abala sa pagpi-fill out sa isang form.

"Hi..." bati ko sa kanya.

Napatingin siya sa 'kin. "Hello..." mahina niyang tugon at kaagad ding nagbaba ng paningin. Alam kong nahihiya siya sa 'kin.

"Ako nga pala si Daniel," pakilala ko sa kanya at inilahad ang kanang kamay.

"I'm Ayah." CONTINUE READING...

All This Time (M2M) - Chapter 5


Chapter 5 - The Love Affairs

-------

Magkayakap pa rin kami ni Franco ng marinig ko ang boses ni Kenzo. Ang bestfriend ko paakyat sa room ko. Ano gagawin ko? Si Franco? At sa pinto...

"Bailey,ang bestfriend kong drama king. Surprise!"


"Kenzo!" "Kuya!"


"Franco,nandito ka pala? Akala ko umuwi k kgbi."


"Kuya nalasing ako kaya dito na lang ako natulog."


"Oo kenzo,lasing na lasing yan. Suka nga ng suka.


"Ow ganun. Franco umuwi ka na bka hinahanap ka na sainyo."


"Oh sige kuya,saglit lang,bye Ba- Bailey"


"Sige Franco. Bye"๐Ÿ˜

Kinakabahan ako sa nangyari. Parang may iniisip si Kenzo. Ramdam ko sa tono at sa mga tingin niya. Si Franco naman,ewan ko ba,kinikilig ako na naaasar. Tatawagin pa ata akong baby. Buti na lang di tinuloy. Pero parang gusto ko ring tawaging Baby.

"Bailey,regalo ko pala sayo"


"Thanks. Yung sayo anjan sa may cabinet. Kunin mo nlng. Ano ba to? Iphone o samsung?"


"Ulol. Estudyante pa lang tayo. Anong ipambibili ko nun. Saka para sayo pa hah."


"Edi hindi. Ay, thank you dito hah. Complete na yung manga comics ko."๐Ÿ˜€


"Welcome. Thanks din dito. Kaya pla nawala to sa cd store. Binili mo pla tong Boyz2Men Greatest Hits."๐Ÿ˜€


"Saka nga pala,kamusta kayo ni kamille? Kayo na ba?"๐Ÿ˜


"Natural sa gwapo kong to. Kami na. Kagabi nga pala nung umuwi na kami,nabanggit nya na yung pinsan niya si Zonia may gusto sayo."


"Yabang mo talaga noh. Saka ako lovelife? Pagnakatapos na ako."


"Oh sige. Bahala ka. Maganda si Zonia baka maunahan ka."


"Ewan ko sayo. Hindi ako nagmamadali sa mga ganyan."

Nasaktan ako sa balita ni kenzo. Pero masaya ako para sa kanya. Alam ko naman na kelangang itago ang nararamdaman ko. Ayokong masira ang pagkakaibigan namin. Ayoko. Nagdaan ang mga araw at may mga nagbago. 


Si kenzo na araw araw dati sa bahay,ngayon ay bihira na magpunta. Madalas eh andun siya kay kamille. Pero ngtitext naman siya sakin. Binabalita mga nangyayari sa relasyon nila. Si Franco naman kahit medyo malayo ang bahay ay madalas kung bumisita. Madalas siya ang kasama ko sa mga lakad na hindi ako masamahan ni kenzo. Pag ininvite ko si kenzo,ipapadala niya si Franco. 

Laging ganun ang sitwasyon. Masayang kasama si Franco. Palatawa at di boring kasama. Sa halos isang buwan na madalas magkasama kami,pinunan niya ang lugar ni kenzo sa buhay ko. Kay Franco di ko kailangang magpanggap. Hindi ko man masabi,ramdam ko naman na alam ni Franco kung ano talaga ako. Minsan pagmagkasama kami ako pa ang nahihiya. 

Ewan ko ba kay Franco sa public places mahilig siyang yumakap,holding hands,at magnakaw ng halik sa pisngi. Madalas pinagtatawanan niya ako pagnahuhuli niya akong namumula. Pero sa lahat gustong gusto ko yung tinatawag niya akong baby. Kung ano man meron kami,hindi ko pa alam. Pero masaya ako. Masayang masaya.

"Baby?"


"Bakit?"


"Happy Monthsary."


"Hah?"๐Ÿ˜ถ


"Oo,May 10 ngayon. One month na tayo baby."


"Hala hindi ako prepared. Nakakabigla Franco."๐Ÿ˜ถ


"Baby,bata pa lang tayo gusto na kita. Kaya nga lagi kong inaagaw atensyon mo kay kuya Kenzo. Ang tagal kong hinintay yung mayakap kita bilang baby ko. Yung makasama oras oras. Baby para sayo. Sensya na hindi mamahalin yang singsing na nabili ko. Promise sa susunod mas special p jan ibibigay ko."


"Franco. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya sa araw araw na magkasama tayo. Kahit waley mga jokes mo,pagtumawa ka na,natutuwa ako. Pagkasama kita,akong ako ang kaharap mo.Tanggap mo ako. Kahit hindi ko alam kung pano mo nalaman. Kung bakit ako ang gusto mo. Salamat. Franco,mahal kita. Mahal kita."


"Baby, mahal kita mula pa nung unang beses na nahalikan mo ako nung bata pa tayo. Hindi mo alam araw araw akong dumadaan kina kuya kenzo para may rason ako na makadaan sa bahay niyo. Para makita kita kahit dun lang sa bintana niyo. Araw araw kang umuupo dun pagkagising mo. Pag uwi mo sa hapon,dun ka uulit uupo habang nkaipod. Baby tinatanaw kita mula sa malayo kya Si God binigay yung wish ko. Heto ka ngayon,kasama ko. I love you. At lalo kitang minamahal pa. Youre my Baby."

Pinakawalan ko na ang nararamdaman ko para kay Franco. Kaya lang si Daddy at ang paglipat sa US.

---------

To be continued...


May nagbabasa ba nito? Comment po... :P

Monday, November 28, 2016

The Gate Of Heaven - Chapter 31


ALAS KWATRO ng hapon nang magpasya sina Troye at Daniel na umuwi. Naisip kasi nilang baka hinahanap na sila sa bahay. Kailangan din nilang magpahinga dahil gigimik pa sila sa gabing iyon. Pareho silang na-tipsy sa nainom.

Dumiretso na si Daniel sa bahay nito. Siya rin ay umuwi na sa kanila at pumasok agad sa kwarto.

Humiga siya sa kama. Tinawagan niya si Shamia pero cannot be reach ang cellphone nito. Baka lowbat! Sa isip niya. Aminado siyang nabitin siya sa nobya.

Hindi na niya napigilan ang sariling hinubad ang suot na pantalon. Sumunod ang boxer. Wala siyang brief nang mga sandaling iyon. Ang T-shirt lamang ang kanyang itinira.

Kaagad niyang sinakal ang napakatigas na bagay sa gitna ng kanyang mga hita. Pinaligaya niya ang sarili gamit ang mga kamay habang naglalaro sa isipan niya ang imahe ni Shamia.

*****
 
NANG GABING iyon ay nagkita-kita nga sa Onyx Disco ang magbarkada. Dumating din sina Myah at Emoxia. Medyo nainis siya dahil akala niya ay sila-sila lang. Pero hindi na lamang niya pinansin iyon. Ayaw niyang magmukhang KJ. Hindi na rin niya inalam kung sino ang nag-imbita sa mga ito. Para sa kanya, imposibleng nagkataon lang ang lahat.

Simpleng T-shirt at jeans lamang ang suot ni Myah nang gabing iyon. Halatang kunting powder at manipis na lipstick lang ang make-up nito. Pero sa totoo lang ay wala siyang pakialam kahit mag-baro't saya pa si Myah.

Kaagad silang um-order ng isang set ng beer. Nag-umpisa silang uminom.

Naisipan niyang i-text si Shamia. Noon lamang siya nakonsensiya dahil hindi niya ipinaalam sa kasintahan na gigimik nang gabing iyon. Naisip niyang dahil magkasintahan na sila, obligado na siyang ipaalam ang kanyang whereabouts dito.

Gumala ako kasama ang mga kaibigan ko. Sorry ngayon ko lang naipaalam sa 'yo!

Ilang sandali ay nag-vibrate ang cellphone niya sa loob ng bulsa. Text iyon galing kay Shamia.

Okay lang, babylove. Ingat ka riyan at saka h'wag kang magkakamaling mangbabae, ha! I love you so much! CONTINUE READING...


Sunday, November 27, 2016

All This Time (M2M) - Chapter 4


Chapter 4 - The Gifts

------------

"Anak ng teteng,labas. Lumabas ka na."


"Ok. Ok. Lalabas na. Basta magbihis ka na. Alangan mag grocery kang nakaganyan ka."


"Pagsabihan pa ako. Hoy,mas matanda ako sayo. Mas may alam ako kesa sayo."


"Matanda ka lang sa edad. Pero may alam din ako. Sige na. Bihis ka na. Lalabas na ako."๐Ÿ˜›

Pagkalabas ni Franco,agad akong nagbihis para makapag grocery. Syempre kasama si Franco pero wala akong imik. Napapansin ko lang na laging nakasunod sakin ang mga mata ni Franco at pagnapatingin ako sa kanya ay may mapang asar n ngiti ito sakin hanggang sa matapos maggrocery.

Sa kusina nagluluto si Mommy at napahanga ako kay Franco masarap din pala ito magluto. Pinapatikim sakin ni Mommy ang mga luto niya at agad kong pinupuri. Pagpinapatikim sakin ni Mommy luto ni Franco ay agad kong nilalait kahit masarap naman talaga.


Kagabihan ay halos mapuno ang bahay sa mga bisita. Kumpleto ang tropa. Si Ylona,kamille,Franco,kyle,jimboy,ariana,barbie,kenzo at ako. andun din yung iilan na kaibigan nina Mommy at Daddy. Gaya ng dati masarap ang kainan,kwentuhan,tawanan at kantahan. May mga napansin lang akong kakaiba sa gabing yun.

"Bailey,ang ganda talaga ni kamille noh?"


"Oo naman. Wala naman tayong kaibigang pangit. Bakit? Wag mong sabihing liligawan mo?


"Oo. Nililigawan ko nga siya sabi nya ngayon daw niya sasabihin sagot niya."


"Yun naman pala eh. Bka birthday gift nya sayo."๐Ÿ˜•


"Sana nga positive."

Maya maya tumayo sina Mommy at Daddy. Inumpisahan nila ang pagkanta ng happy birthday song para sakin. Sunod para kay kenzo. Sunod para kay Franco. Pagkatapos nun,may inannounce ang Daddy na ikinabigla ko.

"Goodevening po sa inyong lahat. Marahil ay yung iba sa inyo ay di pa ako kilala. Ako po ang Daddy ni Bailey. 20years po akong wala to watch him grow as a man. Kaya po me and my wife decided as a gift to our son,the gift of studying abroad. Doon na po kami titira by next month. At.."


"Hey,teka lang Daddy. Bakit di niyo ako tinanong if gusto ko mag aral sa abroad."


"Nak,we just want the best for you."


"Mommy,do i have a say on this."


"Nak,all are set already. We already booked our tickets for next month."

Hearing all of these. I ran to my room. I didnt care if im so childish. I didnt like that idea. I dont want to go. I dont want to leave kenzo.

"Tita,sure na po ba yung pag alis niyo. Parang napakabilis naman po ata. Baka pwede next year na lang after graduation."๐Ÿ˜ฆ


"Kenzo,yun yung original plan kaya lang start na ng class next month. If next year pa,end of academic year dun sa US. I know,mahirap sa inyo to,lalo na't 1st time niyo magkakahiwalay. But we're his parents. We just want whats good for him."


"Pero Tita,Tito."

"Kenzo,i know ilang buwan pa lang tayo nagkakakilala and i know that you are my son's bestfriend. I know you also want the best for him right."


"Of course Tito."

Kahit si kenzo nalungkot sa announcement. Dinamayan naman siya ng tropa at ni kamille. Sinagot siya ni kamille nung gabing yun. Hinatid din nya si kamille pauwi. 


Nasa kwarto na lang ako at nagmumokmok. Sa kama na lang ako nahiga at parang inaantok na rin ako. Busog at medyo nakainom na rin kase ako. Naramdaman ko na lang na may tumabi sakin. Pinunasan ang pawis ko sa noo at pati yung luha ko. 

Mayamaya bago pa ako makatulog ng tuluyan,ramdam ko ang pagyakap niya saakin. Nabanggit ko pa ang goodnight at dinig ko rin ang malumanay na pagkakasabi ng goodnight too. May kung anong dumampi sa pisngi ko. Kung halik ba yun. Parang Oo. 

Si kenzo ang nasa isip ko. Dahil siya lang naman ang madalas kong katabi sa kama. Mahimbing ang pagtulog ko. Lumilipad sa alapaap ang utak ko. Iniisip ko pa lang na katabi ko ulit si kenzo sa pagtulog at hinalikan niya ako sa pisngi. 

Yun na ang pinakamagandang regalo para sa birthday ko. Nagising ako dahil sa hangin mula sa bintana. Ramdam ko pa ang masarap na pagyakap sakin ng katabi ko. Sa pagpihit ko,ang pinakamalaking surpresa sa buhay ko.

"Goodmorning."


"Goodmorning too."


"Franco,Ikaw ang katabi ko magdamag at hindi si."

Nakapantalon lang ito.Kitang kita ko ang machong katawan nito. Bigla niya akong hinila at niyakap. Dama ko ang init ng katawan nito. Di ko nagawang tumanggi. 


Muli sa bisig niya ay nakatulog ulit ako. May kung ano kay Franco na hindi ko maintindihan. May kung ano sa tuwing nakikita ko si Franco. Bagay na hindi ko naramdaman kay kenzo.

------

To be continued...


Saturday, November 26, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 61

 
NAKITA kong may baklang nagbigay ng beer kay Brad. Tinanggap niya iyon. Nakalibreng hawak naman ang bakla sa kanyang hita. Sa pagkalalaki niya sana ito hahawak ngunit umilag siya kaya sa hita lang dumako ang kamay nito. Nangisay pa rin ang bakla sa labis na kilig.

Hanggang sa tinanggal na nga ni Brad ang suot na maskara. Ngumiti siya at kumindat. Lalong nagkagulo sa loob ng naturang gay bar. Sobrang ingay na talaga nang mga sandaling iyon. Ang gwapo naman kasi ni Brad. Pamatay talaga ang kanyang ngiti.

Muli siyang sumayaw sa entablado. Dahan-dahan niyang iniligo sa sarili ang beer. Kapagkuwa'y hinimas niya ang katawan magmula sa dibdib, sa tiyan, sa puson hanggang sa hinawakan na niya ang kanyang pagkalalaki. Nagtaas-baba ang kamay niya roon. Patuloy pa rin siya sa pagsayaw. Kinakagat pa niya ang labi habang ginagawa iyon. Paminsan-minsan ay pumipikit siya. Hindi ko napigilan ang aking alaga na magising. Ang sarap talagang pagmasdan ni Brad.

I was mixed emotions. Nag-iinit ako at parang mauubusan ng hininga. Pero nang mga sandaling iyon ay nakakaramdam naman ako ng sakit. Nagseselos ba ako? Bakit parang mga karayom na tumutusok sa puso ko ang bawat tili at sipol ng mga parokyano?

Gusto kong ako lang ang nandoon. Gusto kong ako lang ang sinasayawan ni Brad. Pero ano'ng magagawa ko? Hindi ko naman siya pag-aari. And worst, tingin niya sa 'kin ay isang karaniwang nilalang na kailangang magbayad para mabigyan niya ng pansin.

 *****

HINDI ko na alam kung nasaan ako. Basta umaayon lang ako kung saan man dalhin ng mga paa. Iyak ako nang iyak. Bigo kasi ako. Akala ko'y ganoon lamang kadali na maging akin si Brad nang gabing iyon. Hindi pala.

Nagkaroon kasi ng biding para sa kanya. Nawalan agad ako ng pag-asa dahil unang sigaw pa lang ay fifty-thousand na. Hindi na nga umabot ng thirty-thousand ang perang dala ko. Hindi na ako nagtataka kung bakit ayaw ni Brad tumigil sa trabahong 'yon. May nag-bid ba naman ng one hundred thousand. Ang baklang iyon ang nagpapaligaya sa piling ni Brad nang mga sandaling iyon.

Putang ina, nasaktan ako!

Ibig bang sabihin ay mahal ko pa rin siya? Putang ina, hindi pa rin pala ako nakaka-move on?

"Hi, pogi."

Hindi ako sigurado kung ako nga ang tinukoy nang bumati. Nagpahid ako ng mga luha kapagkuwa'y napatingin dito. Limang bakla ang aking nakita na nag-iinoman. Hindi ko alam kung sino sa kanila ang bumati sa akin. Tingin ko'y mga kaedaran ko lang sila. Mga baklang nagbabaehan na talaga. Halatang kinilig sila kaya sigurado na akong ako nga ang binati. Nginitian ko sila at ngumiti rin sila sa 'kin.

"Saan ka pupunta, kuya?" tanong ng isa.

"Pauwi na," tugon ko.

"Kuya, jam ka muna rito," sabi naman ng isa pa.

Napabuntong-hininga ako. Lumapit nga ako sa kanila. Siguro'y nangangailangan din talaga ako ng karamay nang mga sandaling iyon.

Hindi ko alam kung paano nangyari basta nadala na ako sa panglalandi nilang lahat. Kanya-kanyang paraan sila para makatsansing sa 'kin. Hindi naman ako umaangal bagkus ay hinayaan ko pa sila. Aware din akong sinasadya nilang mas marami ang itatagay sa 'kin.

"Tinitigasan ka na, kuya," sabi ng isa na siyang napansin kong pinakamalandi sa kanilang lima. Hindi talaga ito tumigil sa kakahimas ng alaga ko sa harap ng pantalon. Ayaw magpatalo. Siya rin naman kasi ang katabi ko. Siguro'y dulot na rin ng nainom kaya nag-init ang katawan ko no'n.

Hanggang sa napapayag na nila akong sumama sa kanila. Dinala nila ako sa bahay ng isa sa kanila. At doon ay pinagsaluhan nila akong lahat. Labi ko lang ang hindi ko pinayagang tikman nila. Uhaw na uhaw sila sa 'king katawan. CONTINUE READING...

Wednesday, November 23, 2016

All This Time (M2M) - Chapter 3


Chapter 3 - Meeting Franco

----------


Sa paglabas ko ng bahay ay nakasunod sakin si Kenzo. Alam ni kenzo na iiyak ako. Niyakap niya ako at pinapatahan. Si kenzo lang ang makakagawa nun sakin. Mula naman sa bahay. Nakatanaw sa bintana ang Mommy at Daddy ko. Si Daddy na may plano na pala for me.

"Mama,sorry sa lahat hah. Pati tong gabing to. Nasira pa dahil sakin. Yung anak natin,galit sa akin."


"Papa,magiging ok din ang lahat. Bata pa si Bailey. Nabigla lang yun. Sa mga susunod na araw. Mauunawaan din nya lahat."


"Sana nga Mama. Sino nga pala yung kasama niya kanina? Hayun sila sa labas at kayakap niya si Bailey."
 

"Ah si Kenzo yun. Bestfriend ng anak mo. Halos parang magkapatid na yang dalawang yan. Pasalamat nga ako at anjan si Kenzo para patahanin si Bailey."

"Ganun ba. Akala ko eh."


"Bakit Papa? Akala mo eh ano?"


"Wala Mama. Hayaan mo na. Buti naman pala at may kaibigan ang anak natin na mabait"

Sa isip ng aking ama namumuo ang isang hinala. Hinala na hindi niya sinabi sa aking Mommy. Dahil sa hinala na yun. Nagdesisyon siya na ilipat ako ng university. Hindi lang basta lilipat. Lilipat kaming lahat sa US. Sa loob ng 20 years,nakaipon siya at nkapร gpundar na sa Amerika. Plano niya talaga kaming palipatin doon after ko makagraduate. Pero biglang nagbago plano niya.

Matatapos na ang 3rd year 2nd sem. Lahat nagpaplano ng summer vacation. Ako at si kenzo,nagbabalak ng birthday celebration dahil magkasunod lng n araw ang birthdays namin. April 10 ako,11 siya.

"Bailey gaya ng dati hah. Sa bahay nyo ulit tayo para masarap handaan."๐Ÿ˜€


"Oo ba. Basta sagot mo videoke at inuman."


"Yun lang pala eh. Sige ba. Invited ang tropa. Isasama ko yung cousin ko si Franco. Naaalala mo pa siya?"


"Franco,sounds familiar. Sino ba siya sa mga pinsan mo?"


"Yung batang makulit dati. Pagtulog tayo sisingit talaga at gustong tumabi lagi sayo."


"Ah Oo. Ilang taon n b yun ngayon? 16 17 18?"


"16 na yun ngayon. Birthday nun April 14. Sabay na rin natin."


"Sige ba. No probs basta walang pasaway at magulo sa bahay."


"Ako pa ba. Kami pa ba?"


"Yun na nga eh. Kayo pa. Ang gugulo nyo kaya sa bahay. Lalo na siguro yung Franco na yun. Doble kulit yun kesa sayo."

Sa bahay,si Mommy nakahanda na lahat para sa mga lulutuin. Alam na niya kase na laging sa bahay ang handaan ng sabay na celebration ng birthdays namin ni kenzo. Si Daddy naman ginagawa lahat ng paraan para mapansin ko. 3months na mula ng dumating siya. Pag uwi ko sa bahay kiss kay Mommy at magmamano sa kanya. Aakyat na ako sa kwarto. Bababa kakain pero di ko siya kinakausap. Ganun lang sa bahay hanggang sa birthday ko na.

"Tita,andito na po kami. Dala na po namin yung videoke. Sa mga ilang gamit at upuan."


"Ikaw pala kenzo. Sige sige ayusin nyo na lang pagpipwestuhan nyo sa labas at sa kusina na muna ako magluluto."


"Sige po tita. Heto nga po pla si Franco. Marunong din po yan magluto. Culinary Arts student po yan. Sinama ko po para may mkatulong sa inyo. Alam nyo na po,magaling lang ako kumaen."


"Ay sus,alam na alam ko na yan. Pareho kayo ni Bailey. Ah sige Franco sa kusina tayo."


"Sige po tita. Ako na lang po magdadala niyang buhat niyo."

"Tita,mukhang magkukulang po tayo sa mantika at sa tomato sauce."


"Pansin ko nga rin Franco. Sige,akyat ka na lang sa taas. Bandang kaliwa katukin mo nga si Bailey. Pasama ka sa grocery."


"Ah sige po tita. Sa taas bandang kaliwa po noh?" Nagmamadaling umakyat siya ng 2nd floor.


"Asan kaya dito room ni Kuya Bailey. Bandang kaliwa daw. Ah bka yung bukas na pinto." Pagpasok. "Kuya Bailey? Kuya? Hayun nakahiga pa talaga at tulog pa." Nilapitan niya ako at ginigising. Hanggang sa akalain ko na siya si kenzo. Hinila ko siya sa kama at kiniliti ko ng kiniliti. Tawa naman siya ng tawa. Nung magtanggal na ako ng kumot...

"Sino ka? Bakit andito ka? Anu ginagawa mo sa room ko?"
"Kuya Bailey si Franco to. Franco pinsan ni Kuya Kenzo."๐Ÿ˜€

Si Franco na pinsan ni kenzo. Nablangko ako at nahihiya lalo ng maalala kong nakaboxer shorts lang ako at nakatingin sakin si Franco ng diretso. May kung ano sa katawan ko ng mga oras na iyon.

-----------

To be continued...

The Gate Of Heaven - Chapter 30


"INUMAN tayo, may red wine. Gusto niyo?" tanong ni Shamia.

"Sige-sige... okay 'yan, Shamia. Deal ako riyan," nakangising tugon ni Daniel.

"Babylove?" baling ni Shamia kay Troye nang hindi siya umimik.

"Okay lang, redwine lang naman pala," sabi niya.

Tumungo agad sa kusina si Shamia at kinuha ang red wine sa ref. Inilagay iyon sa center table pagbalik sa sala.

"Daniel, puwede ako riyan?" nakangiting tanong ni Shamia. Gusto nitong tumabi kay Troye.

Tumayo naman kaagad si Daniel. Naintindihan nito ang nais mangyari ni Shamia. Lumipat ito sa kalapit na upuan.

"Shamia, ano mga movies ninyo rito? Movie marathon tayo while inuman," mayamaya ay sabi ni Daniel.

"Tingnan mo na lang diyan sa cd rack. Pumili ka kung ano ang gusto mong panoorin," tugon naman ni Shamia. Nagsalin ito ng wine sa baso.

Humakbang naman papunta sa tinuturo ni Shamia si Daniel. Pumili nga ito ng cd. "Ito na lang The Fault In Our Star ang panoorin natin, 'di ko pa 'to napanood, e," sabi nito.

Na-amuse naman si Shamia kay Daniel. "Mahilig ka pala sa love story? Naubos luha ko dahil sa movie na 'yan." Maraming beses na nitong napanood ang naturang pelikula.

"Talaga? Sige nga kung maiiyak ba ako."

Natawa si Shamia kapagkuwa'y nagtanong, "Daniel, bakit 'di mo dinala ang girlfriend mo?"

"Wala akong girlfriend," diretsong sagot nito.

"Weeehhh... itsura nito," hindi makapaniwalang sabi ni Shamia.

"Wala nga. Tanungin mo pa si Troye." Binuksan ni Daniel ang TV at DVD player. Pagkatapos ay isinalang ang napiling CD.

Tinanong nga ni Shamia si Troye. Ngumiti lamang siya rito. Naintindihan naman agad ng dalaga ang ibig niyang ipahiwatig.

"But you're courting someone, aren't you?" tanong ulit ni Shamia kay Daniel.

"Wala rin akong nililigawan sa ngayon," tugon ni Daniel. Bumalik na ito sa upuan.

"Bakit naman?"

"I'm not yet ready to have a girlfriend again, natatakot ako."

Tumawa si Shamia. "Bakit ka naman matatakot e love story naman ang papasukin mo, hindi horror?"

Sabay na natawa sina Troye at Daniel sa sinabing iyon ni Shamia. Nang mga sandaling iyon ay tila lalo pa siyang na-in-love sa kasintahan. Ang saya kasi nitong kasama. Walang dull moment.

Nag-umpisa na silang uminom. Tutok na tutok naman si Daniel sa palabas.

"Babylove," mayamaya ay bulong ni Shamia sa kanya. Napaigtad siya nang maramdaman ang mainit nitong hininga.

"Bakit?" tanong niya rito.

Nag-umpisa nang uminit ang mukha niya dahil sa iniinom. Lalo namang gumanda sa paningin niya si Shamia. Namumungay na ang mga mata ng dalaga. Lalo ring pumula ang mga labi. CONTINUE READING...

Monday, November 21, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 60


HINDI ko alam kung bakit umaakto akong gano'n. Basta naging wild lang talaga ako. I was totally a piece of shit that time.

Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ng bakla nang tuluyan kong ilabas ang aking pagkalalaki.

"You want to taste this?" tanong ko sa kanya. Hinimas ko iyon at talagang inaakit ko siya.

"Kailangan mo pa bang itanong 'yan pogi?" Nabasa ko sa kanyang mga mata na sabik na sabik siya.

"Ano pa ang hinihintay mo? Lumuhod ka na rito sa harapan ko habang wala pang tao."

Kaagad na tumalima ang bakla. Mabilis niyang naisubo ang malambot ko pang pagkalalaki. Sumilay ang isang pilyong ngiti sa aking mga labi. Gagawin ko na ang aking plano.

Hinawakan ko ang ulo niya at idiniin sa aking pagkalalaki. Na-deep throat niya. Actually, ihing-ihi na ako nang mga sandaling iyon.

Umihi nga ako sa loob ng kanyang lalamunan. Naramdaman kong gusto niyang kumawala kaya mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa kanyang ulo. Pangiti-ngiti lang ako no'n. Gumaan ang aking pakiramdam. Hanggang sa ramdam kong ubos na ang aking ihi kaya binitawan ko na ang ulo niya.

Akala ko ay magagalit siya pero tumawa lang. "Punyeta ang wild mo, pogi," sabi niya.

I smirked. "Daniel ang itawag mo sa 'kin..." I told him.

Tumawa siya. "Okay, baby Daniel..."

Wala talaga akong plano na magpachupa sa kanya pero pinagbigyan ko na lang nang bigla niyang isubo muli ang aking pagkalalaki. Naisip ko no'n ang tungkol sa sumpa. Hahayaan ko lang ang bakla na mag-enjoy muna pero hindi ako magpapalabas sa kanyang bibig.

Sa galing ng bakla magtrabaho ay mabilis niyang napatigas ang aking pagkalalaki. Puro deep throat ang ginagawa kaya kaagad akong nalibogan at nag-init. Wala na akong pakialam no'n kung may biglang pumasok. Ilang sandali ay may pumasok nga sa CR.

"Ayyy... sorry..."

Titigil sana ang bakla pero hinawakan ko ang ulo niya at ako pa mismo ang umulos.

"Ang tagal mo kasi. Libog na libog na ako," sabi ko sa matrona. Binilisan ko ang pagkadyot sa bibig ng bakla. Alam kong namumuwalan na siya pero hindi naman ako pinigilan.

Nakita kong napakagat-labi ang matrona habang nakatingin sa pagkalalaki kong mabilis na naglabas-masok sa bibig ng bakla.

"Baby boy, I need your cock inside me," sabi nito.

Napangiti ako at pinalapit ito sa puwesto namin. Nilamas ko kaagad ang malalaki nitong suso.

"Tumuwad ka at ibaba mo ang panty mo para ikaw naman ang pasukin ko," utos ko rito.

Walang pagdadalawang-isip na ginawa nga iyon ng matrona. Naka-dress lang naman ito kaya hindi nahirapan.

Hinugot ko ang parang bakal sa tigas kong pagkalalaki mula sa bibig ng bakla. Para siyang batang naagawan ng laruan sa hitsura. Ang sunod kong ginawa ay pumuwesto naman ako sa likod ng matrona. Itinutok ko ang aking pagkalalaki sa butas niya at pabigla akong umulos.

"Diyos ko ahhhh... ang laki, baby boy..." sigaw ng matrona.

Umulos pa ako at tuluyang sumagad ako sa kaloob-looban nito. Nagsimula akong maglabas-masok. Hindi ko namalayang pinagpawisan na pala ako no'n.

"Paano naman ako?" tanong ng bakla. May galit sa mukha niya habang nakatingin sa matronang ungol nang ungol. Alam kong bitin na bitin siya. CONTINUE READING...

The Gate Of Heaven - Chapter 29


NAG-INIT ang mga tenga ni Shamia sa narinig. "Ano ba talaga ang problema mo, Myah?" tanong niya rito.

"My problem? Isn't it obvious? Ikaw! Ikaw ang problema ko! Mang-aagaw!" sabi ni Myah na nanlilisik ang mga mata sa matinding galit.

"Mang-aagaw? Ako?" She smirked. "As far as I know, matagal na kayong wala ni Troye. Kaya puwede ba lubayan mo na ako! Just accept the fact at maghanap ka ng sarili mong kausap!" Hindi na niya napigilan ang sarili at nagtaas na rin ng boses.

Umangat ang kanang kamay ni Myah at akmang sasampalin siya pero singbilis ng kidlat niya iyong nahawakan bago pa maglanding sa kanyang mukha.

"Hindi mo pa ako kilala, Myah!" galit niyang sabi rito.

Hindi binitawan ni Shamia ang kamay ni Myah at hinigpitan ang pagkakahawak.

"Let go of me!" sabi nitong namilipit ang mukha sa sakit.

Binitawan naman niya ang kamay nito at tinaasan ng kilay.

"Umpisa pa lang ito, Shamia," nagbabantang sabi ni Myah.

"Really, Myah? I thought matagal niyo na akong inuumpisahan," sabi niyang nameywang.

"H'wag kang umarte ng ganyan babae ka. Hindi mo pa kami kilala. Hindi mo pa alam ang kaya naming gawin. Kabago-bago mo pa lang sa campus, feeling mo ikaw na ang reyna," sabi naman ni Emoxia.

"Insecure lang? Ano'ng magagawa ko kung mas hot at mas maganda ako compare sa inyo?" sarkastikong tanong ni Shamia.

"Ang yabang mo rin, 'no?" sabi ni Myah.

"Don't worry, Myah. Walang tatalo sa kayabangan ninyo. Kayo ang mga reyna diyan. Hindi ko aagawin ang titulo sa inyo!" sabi niya.

"Hindi pa tayo tapos!" nakatiimbagang na sabi ni Emoxia.

"Wow, ang tatapang niyo magsalita. Pero kanina, hinawakan lang ang kamay nang mahigpit ay nagmakaawa nang bitawan. Bakit 'di na lang tayo mag-riot sa labas nang masubukan natin ang tapang ninyo?" sabi ni Janah.

Nakuha na nila ang atensiyon ng mga tao roon. May isang saleslady na nagsumbong sa lady guard. Lumapit naman ito sa kinaroroonan nila.

"Puwede ba h'wag nga kayo rito mag-away?" galit na sabi ng lady guard sa kanila.

Natahimik naman silang apat.

Muling nagsalita ang lady guard, "At saka, bakit ba kayo nag-aaway? Iisa lang naman ang kinakain ninyo. Tarbu!"

*****

ISANG tanghali ay inimbitahan ni Troye si Daniel na sa kanila mananghalian. Bored din kasi siya nang mga sandaling iyon. Kailangan niya ng kausap.

"Pare, gimik tayo mamaya," sabi ni Daniel.

"Sure," tipid niyang tugon sa matalik na kaibigan.

"Walang girlfriend na kasama, ha. Tayu-tayo lang dapat. It's so unfair. Ako lang ang walang girlfriend sa inyo ngayon, e." CONTINUE READING...

Sunday, November 20, 2016

All This Time (M2M) - Chapter 2


Chapter 2 - The Surprise

---------

"Mommy,dami po ng foods hah. Darating mga friends mo."

"Hindi. Pero merong parating nak."

"Mommy,sino po? Mukhang importante and you exerted much effort preparing all these."

"Surprise nak. I know you will be happy."

"Surprise? You know how much i like surprises. Okay. You need help Mommy?"

"I know that nak. Wag na. Sige na mukhang magbabasketball kayo ni kenzo. I can manage. Just make sure to be home by dinner. Invite mo na rin si kenzo."

"Ok,sinabi mo po. Alis na ako. We will be here before dinner. Bye."

nag umpisa yung araw ko ng masaya. Kenzo invited me to play basketball and Mommy is cooking at home. Ganun talaga si Mommy kapag may surprise yun sakin she wants me to go somewhere else muna para maprepare nya lahat. We've been together my entire life. Im 20,so 20years na kaming dalawa lang. And i dont feel incomplete. I have her and I have Kenzo anyways.

"kenzo,sa bahay ka na nga pala magdinner. Naghanda si Mommy. May surprise visitor daw siya sakin later."

"Oo sige. Namiss ko na rin luto ni Tita. She cooks well."

"Binola pa Mommy ko. Sabihin mo matakaw ka talaga"

"Totoo naman hah. Masarap si Tita magluto. Remember she used to cook for catering nung mga bata pa tayo. Lagi pa nga siyang may pasalubong pag uwi nya."

"Oo. Alam ko. Once nga yung dala niya ikaw umubos dahil tulog ako. Pagkagising ko sumasakit na tiyan mo sa empacho."

"Grabe ka. Pinagdiinan talaga na matakaw ako. Sige na,Oo na. Matakaw na ako. Gwapo naman."

"Naipasok talaga yung kagwapuhan. Tayo na sa bahay baka maunahan pa tayo nung visitor. Malapit na magdinner. May damit ka doon last time na natulog ka. Nilabahan na ni Mommy."

Pagkauwi sa bahay,si Mommy hinahanda na yung table for dinner. I just notice na nagpaganda si Mommy. Bihira niya gawin yun lalo na at sa bahay lang naman. Pero I didnt mind,inisip ko na lang maybe because of the visitor. Kaya diretso na kami ni kenzo sa room. Naligo at nag ayos. Sakto ng matapos kami, si Mommy tinawag na kami.

Sa dining:

"Mommy andito na kmi ni kenzo. Sino po siya?"๐Ÿ˜ฎ

"Hala sige take your chairs. Kenzo feel at home. Hinanda ko talaga mga favorites niyo para masiyahan kayo ni Bailey.

"Thanks Tita."

"Mommy?"๐Ÿ˜•

"Bailey,nak. He is my surprise to you. Your Daddy. He's back home now. He's no longer going back in US. He will be with us starting today. Arent you happy,nak?"

"Mommy,what am i supposed to feel? Uhm this is not a surprise for me. This is a mistake. Or probably youre just joking. Right? 20 years Mommy. That long."

"Nak,i understand. But we're ok na. Im doing this for you. We are doing this para din sayo. Not just ours."

"Bailey,Im your dad. Im sorry for all those years na wala ako. May mga nangyari sa past na hindi natin inaasahan and we have to decide that way na akala namin is right at that time. Though Im away, i never abandoned you. I hope you understand. Youre a grown up man now. Bailey,im so sorry."

"I know,you never abandoned us financially. But do you know how its like to grow up without a father? There are things na gusto kong gawin with you pero wala ka. Sino kasama ko? If pwede si Mommy,si Mommy. But most of the time,kasama ko Daddy ni Kenzo. Kailangan kong manghiram ng Daddy. Im thankful to them. Im not who i am if not because of them. Ikaw, What did you contribute aside sa pera? Wala. Wala akong maisip. Kenzo lets go. I dont feel like eating here. Nawalan na ako ng gana. So if you can excuse us,we're going."

"Bailey,nak. Dont be so hard."

I know si Mommy yung huli kong narinig na nagsalita pero nakatalikod na ako at naglalakad nun papalayo. Si kenzo naman is following me. Nagpaalam siya kay mommy at sa visitor. Narinig ko siyang sinabi na sasamahan niya ako magpalamig. Lumabas ako ng bahay. Lumayo sa kanila.


Ayoko makita nila yung pag iyak ko. For the first time,umiyak ako because of family. Dati because of kenzo lang,secretly pa yun. Now,sobrang lalim ng sugat. Yung sugat na for years iniignore ko lang. Tonight,sumabog yun. Si kenzo lang kasama ko ngayon para damayan ako. Sa yakap niya lang ako narerelax. Thanks kenzo.

-------

Itutuloy... ๐Ÿ˜Š


Daniel (M2M) - Chapter 59


 NANG SUMUNOD na araw paggising ko ay isang text message ni Anne ang nagpadilim muli ng aking mundo.

"Daniel, thanks for everything. Mahal na mahal kita, babe, kaya lalayo na ako sa 'yo. You barely knew me. At sigurado akong kapag nakilala mo ang totoong pagkatao ko, isusumpa mo ang araw na nakilala mo ako. I love you, goodbye."

Nang mga sandaling iyon, pakiramdam ko'y isa ako sa mga biktima ng pelikulang chainsaw massacre. Walang nabuong mga salita sa mundo ang makakapaglarawan ng sakit na nararamdaman ko.

Ano ba'ng ibig sabihin ni Anne na hindi ko pa siya gano'n kakilala? Hindi pa ba sapat ang lahat ng pinakita niya sa 'kin para masabi kong isa siyang napakabuting babae? At hindi pa ba sapat sa kanya ang pagmamahal ko para makasiguro siyang balang araw, ang apelyido ko'y magiging apelyido niya na rin?

Putang ina, bakit? Ang gulo, e. Ang gulo-gulo talaga!

I dialed Anne's number. Gusto ko siyang makausap. Gusto kong sabihin sa kanyang kahit hindi ko man alam ang bawat detalye ng buhay niya, ang puso ko'y kilalang-kilala naman siya. Naisip ko ring baka kapag narinig niya ang boses ko na madalas niyang sabihin na boses anghel daw, ay magbago pa ang kanyang isipan. Mare-realize niyang impyerno ang katumbas kapag nawala ako sa buhay niya.

Pero unattended na ang number ni Anne.

Hindi ko namalayang nagbabagsakan na pala ang mga luha ko. Mga luhang bunga nang matinding sakit na nararamdaman ko no'n.

Anne, bakit?

Biglang kumulog at ilang sandali lamang ay umulan nang napakalakas. Sumasabay iyon sa paghihinagpis ko nang mga sandaling iyon.

Napasigaw ako at naibato ang cellphone sa dingding. Napayakap ako sa 'king mga tuhod. Pilit kong isiniksik ang ulo ko roon.

Ilang sandali ay may naramdaman akong parang hangin na yumakap sa 'kin. Hinagod niyon ang aking likuran. Subalit hindi ko na iyon pinansin pa.

*****

ANG mga lumipas na araw ay tila hangin lamang na dumaan sa 'king buhay. I was really depressed. Bakit lagi na lang akong iniiwan? Ano pa ba ang kulang sa 'kin?

"Nak, puwede ba kitang makausap?"

Napatingin ako kay nanay Lea sa may pintuan ng kwarto. Nakaupo lang ako no'n sa kama. Actually, hindi pa nila alam ang tungkol sa pag-iwan ni Anne sa 'kin. Ayokong pati sila ay maapektuhan pa.

Nang hindi ako sumagot ay pumasok na si nanay at umupo sa tabi ko.

"Nak, napapansin ka na namin ng tatay mo, may problema ka ba?" she asked.

"Wala, nay," mahina kong tugon.

"Bakit nandito ka na lang palagi sa kwarto mo? Dalawin mo si Anne o gumala ka kasama ang mga kaibigan mo." CONTINUE READING...

Friday, November 18, 2016

All This Time (M2M) - Chapter 1


Chapter 1 - The Way We Used To Be


------

"Kenzo,dalian mo naman malilate na tayo oh."

"Teka lang. Bailey, Ngayon lang to. I need to be handsome."

"You are naman hah since nung highschool pa tayo."

"Iba yung dati. Iba yung ngayon. Special day to."

Special day to: the last phrase stays on my mind. How special nga ba? At ganoon na lang preparation ni kenzo. Nakakapanibago. May nagbago.

Magkatext:

"Bailey,damayan mo naman ako ngayon."

"Oh,bakit? Wag mong sabihin na brokenhearted ka na naman?"

"Wag mo na ipamukha sakin yan. Puntahan mo na lang ako."

"Sige sige kenzo. Anjan na ako after 20mins. Alam ko na naman if asan ka,hehehe."

Ganito kami ni kenzo. Magkaibigan. Magbestfriend. Nagdadamayan o ang totoo,ako lang naman lagi ang damay sa buhay ni kenzo. Pagsinabi nya na puntahan ko siya,walang pagtanggi pupunta ako. Iiwan ko ang ginagawa ko para sa kanya. Ganun siya kahalaga.

"Oh,wala pang 20mins andito na ako. Umuwi na tayo hah bago mo pa maisipang tumalon dito sa tree house."

"Ayoko. Dito ako matutulog. Dito tayo matutulog."

"Anak ng teteng oh. Sira ka pala talaga. Malamok dito at saka may ginagawa pa ako sa hardware. Magagalit si Mommy."

"Nagdala pa naman ako ng kumot,kulambo at kandila. Eh kung dun na lang tayo ulit matulog sa hardware nyo?"

"Nagready pa ang mokong. Dalian mo na. Doon na kung doon. Baka dumating pa doon si Mommy,wala ako,giyera na naman."

"Oo na po Boss,bababa na. Kaw nga tong mabagal"

Doon nga kami natulog sa tindahan. Palibhasa kilala na ng Mommy si kenzo kaya ok lang sa kanya. Alam niya kase na magbestfriend kami. At tama nga hula ko,brokenhearted na naman si kenzo. Nakipagbreak sa kanya si Ylona,matapos piliin ng babae na sumama sa pamilya niya sa US. Sanay na ako sa ganitong sitwasyon. Sa akin lagi nagkukwento at umiiyak si kenzo. Sanay na kaming matulog magkasama,magkatabi at magkayakap. Kaya di ko mapigilang masaktan sa sitwasyon ko. Di ko napigilang mahulog sa kanya.

"Bailey?"

"Oh bakit?"

"Si kenzo?"

"Ikaw pala Ylona. Sa bahay nila ata. Bakit?"

"Tumawag ako sa kanila. Wala siya doon. Since ikaw tong bestfriend ni kenzo,malamang you know where he is."

"Baka nasa treehouse. Doon yun laging tumatambay."

"Oo nga noh. Malamang andun nga yun. Kaibigan ka nga talaga ni kenzo. Thanks."

"Naks,welcome."

Nasasaktan ako tuwing naipamumukha sa akin na magkaibigan lang kami ni kenzo. Kung alam lang nila yung nararamdaman ko mula pa noon. Pinilit kong iwasan. Pinilit kong pigilan. Pero sino ba ang hindi magkakagusto kay kenzo. Gwapo na, Matalino pa. Dagdag mo pa na varsity player siya sa basketball,lawn tennis,badminton at swimming. Higit sa lahat,siya ay mabait at magalang.

"Kenzo,kanina pa kita tinitext hindi ka man lang magreply. Hinahanap ka na ng ex mo sa akin."

"Bakit daw ba? Inaantok pa ako oh."

"Ewan ko. Sabi ko sa kanya baka nasa treehouse ka. Yun pala andito ka pa sa tindahan. Aba wala ka bang pasok hah???"

"Wala"

"Wala? Sure ka?"

"Oo,wala. Wala akong ganang pumasok."

"Yun tayo eh. Hoy pagnalaman ni Ylona na andito ka,magagalit sakin yun. Pati nanay mo,si Tita. Magagalit yun. Iisipin nun na konsintidor ako."

"Hindi. Hindi yun."

"Bahala ka nga. May damit at sabon ako dito. Gamitin mo na muna. Maligo ka na. Bantot mo na oh."

"Ok lang yan. Gwapo pa naman ako. Kaya nga tayo bestfriends pati amoy we share,hahaha.."

"Ewan ko sayo. Dyan ka na nga."

"Tingnan mo to,binibiro lang. Sorry na. Parang anu naman to oh."

Ganito ang samahan namin ni kenzo mula pa noong elementary kami hanggang sa naghighschool. Medyo may nagbago lang nung nsa College na kami. Bihira na siya makitulog pero yun lang. Araw araw pa rin kaming nagkikita,nag uusap,magkasama. Kwentuhan,kalokohan,tawanan,asaran at pikunan,yan kami ni kenzo. Not until we reached 4th year college. Biglang dumating ang Daddy ko. At ang desisyon niya ang magpapabago sa takbo ng buhay ko,sa buhay namin ni kenzo....

----------


To be continued...

The Gate Of Heaven - Chapter 28


BABYLOVE, pakinggan mo sa radio ang ni-request kong kanta. Tune in mo sa 102.8. 'Yan ang favorite song ko. Text ni Shamia.

Binuksan naman kaagad ni Troye ang Fm radio sa kanyang cellphone.

"Hello mga co-virgin. Pakinggan natin ang requested song na 'to by one of our avid listeners. Her name is Shamia and this song is dedicated to her boyfriend Troye. By the way, this is the new single of Rugen Suico entitled Makapiling lang kita," anang baklang DJ.

Medyo naumay si Troye sa totoo lang dahil nabaduyan siya. Pero hindi naman niya maiwasang kiligin dahil doon.

Hindi ko alam

kung ano ang gagawin

sa nararamdaman ko para sa 'yo

hindi ko alam

kung paano sasabihin

na mahal na kita ngayon

sa takdang panahon

maintindihan mo rin ako

kung gaano kita ka mahal

ikaw lamang

ang ibigin sa habang buhay

kakayanin ang lahat para sa 'yo

isipin mo

nandito lang ako

makapiling lang kita

hindi ko gusto

na maagaw ka ng iba

dahil alam ko na mahal mo rin ako

hindi ko rin ginusto

na magmahal ng iba

dahil alam ko na mahal na kita noon

sa takdang panahon

na ikaw at ako

ay para sa isa't-isa

ikaw lamang

ang mahalin sa habang buhay

ibibigay ko ang lahat para sa 'yo

isipin mo

nandito lang ako

makapiling lang kita...

Tinawagan agad ni Troye si Shamia pagkatapos ng kanta, "Narinig ko. Thank you so much. I love you," sabi niya.

"'Di ba ang ganda ng kanta? 'Yon na ang theme song natin, ha," nagagalak namang tugon ni Shamia.

Hindi siya mahilig sa theme song pero ano pa nga ba ang magagawa niya? CONTINUE READING...

Wednesday, November 16, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 58


"DANIEL, isang gabi pag-uwi ko galing sa trabaho. Nakita ko ang diary mo sa mesa ng hapag-kainan natin. Naiwan mo yata roon. Ang gusto ko lang sana ay makita kung ano ang sulat-kamay mo. Diary mo pala 'yon at naengganyo akong basahin. Doon ko nalaman ang pangmomolestiya sa 'yo ni Jin. Dali-dali akong tumungo sa kwarto mo at 'yon nga ang nadatnan ko. Binababoy ka ng pinsan mo kaya-" napahikbi si tatay Rey.

"Kaya ano, tay?"

Napatingin siya sa 'kin. "Kaya binugbog ko ang pinsan mo at pinagbabaril hanggang sa napatay ko siya..." halos pabulong na sabi ni tatay pero malinaw ko namang narinig.

Napanganga ako sa rebelasyong iyon ni tatay. Hindi ako makapaniwala. Bigla kong naalala ang nasa panaginip ko. Totoo pala talagang bahagi iyon ng aking nakaraan.

"Kaya pala bigla siyang nawala, tay?"

"Oo, 'nak." Humugot siya nang malalim na hininga. "At dito mismo sa kinatatayuan ko ngayon. Dito ko siya inilibing."

Iyak nang iyak si tatay Rey. Nang mga sandaling iyon, naging saksi ako kung gaano niya ako kamahal. Handa niya akong protektahan.

"Tay, alam ba ni nanay ang lahat ng 'to?"

"Alam ng nanay mo ang pananamantala ni Jin sa 'yo. Alam din niya ang pagkitil ko sa buhay ni Jin. Pero hindi niya alam ang tungkol sa tunay nating pagkatao, 'nak. Takot akong malaman niya kung ano talaga tayo," tugon ni tatay, "gusto ko sanang ibaon na lamang sa limot ang lahat pero naisip kong may karapatan kang malaman ang tungkol dito," dagdag niyang sabi.

Lumapit ako kay tatay Rey at niyakap siya nang mahigpit.

"Bakit bigla siyang nagbago, tay? Bakit nang nawala siya, parang ibang kuya Jin na ang bumalik?"

"Hindi ko alam, nak. Paulit-ulit ko ring tinanong sa isipan ang tungkol diyan," tugon ni tatay. "Pag-alis natin dito, ibaon na natin sa limot ang lahat."

Nagkalas kami ni tatay Rey mula sa mahigpit na pagyayakapan. "Oo, tay," nakangiti kong sabi sa kanya. "Isipin na lang natin na isang bangungot ang nangyari."

Ginulo ni tatay ang buhok ko gamit ang kanang kamay. Kapagkuwa'y inakbayan niya ako at nilisan na nga namin ang lugar na 'yon.

May mga bagay pa ring umuukupa sa utak ko no'n. Gusto kong ipagtapat kay tatay na nasa ilalim ako ng isang sumpa na may kaugnayan kay kuya Jin. Subalit, hindi ko alam kung paano sasabihin sa kanya ang tungkol doon. CONTINUE READING...

Tuesday, November 15, 2016

All This Time (M2M) - Teaser


Ang saya makawitness ng isang kasal. Ang exchange of vows at ang kiss the bride ang paborito ko. Syempre lalo na ang reception. Sa reception ang kumain ang pinakagusto ni kenzo gaya ng dati. Maya maya ay may palaro. Nang hinagis ni Zonia ang bulaklak ay wala akong balak saluhin yun pero sa direksyon ko ang punta kaya tinaas ko ang kamay ko para masalo ito ng biglang may tumalon at sinalo ito. Sabay bagsak sa katawan ko. ngumingiti ngiti dahil nkpatong siya sakin at magkahawak ang kamay namin na parehong nkakapit sa bulaklak.

May binulong siya sakin, "Baby Sa US..."

----

Sana po may sumubaybay ng kwentong ito... :)

The Gate Of Heaven - Chapter 27


ILANG sandali lang ay dumating naman sina Myah at Emoxia.

"Happy birthday, Troye," bati ng mga ito sa kanya.

"Thank you. Pasok na kayo. Nando'n na sina Daniel, Jaymar, Aloy at Stitch," nakangiti naman niyang tugon sa magkaibigan.

"Troye, regalo ko sa 'yo ang katawan ko. Sana naman pumatol ka na sa 'kin," sabi ni Emoxia.

Kumunot ang kanyang noo sa sinabi nito. Nakita niya kung paano ito siniko ni Myah.

"Aray!" daing ni Emoxia.

Hindi napigilan ni Troye ang matawa. Sa isip niya, kahit kailan ay hinding-hindi siya papatol kay Emoxia.

"Troye, pasensiya ka na, ha. Nagugutom lang ang maniac na 'to," sabi ni Myah.

Umaangat-angat ang kilay ni Emoxia no'n. Ngumiti lang siya kay Myah. Sanay naman siya sa kaibigan nito. Maraming beses na nga siya nitong nahipuan.

Bigla siyang niyakap ni Myah. Gumanti na rin siya ng yakap sa dating kasintahan. For him, it was a friendly hug. Pero langit na iyon para kay Myah.

Nakita ni Troye ang pagtigil ng isang taxi sa hindi kalayuan. Kumalas agad siya mula sa mahigpit na pagkakayakap kay Myah. Hindi nga siya nagkamali nang iniisip. Si Shamia ang nasa loob ng taxi. She swung out of it and slammed the door.

Kinabahan si Troye baka nakita ng kanyang nobya ang pagyayakapan nila ni Myah.

Shamia was wearing a red dress. She's absolutely stunning. Parang isang celebrity na ito sa paningin ni Troye. For him, wala nang mas gaganda pa rito.

"Happy birthday, babylove," bati ni Shamia.

Yumakap agad ito sa kanya nang mahigpit. Tumitibok-tibok naman ang puso niya nang mga sandaling iyon. Kinikilig na naman siya. It was odd, naisip niyang posible rin palang kiligin ang mga lalaki. Noon lamang niya na-realize na lagi pala siyang kinikilig dahil kay Shamia.

"Thank you. You're so beautiful," puri niya sa kasintahan. He gently kissed her on the lips.

Ang simpleng paglapat ng kanilang mga labi ay naging mariin. Hindi na nila napigilan pa ang mga sarili at naging maalab ang kanilang halikan. Pinagsaluhan nila ang isang napakatamis na halik. Sabik na sabik sila sa isa't-isa. Hindi na nila alintana ang magkaibigang Myah at Emoxia na saksi sa kanilang pagmamahalan. Para sa kanilang dalawa, sila lamang ang nag-e-exist sa mundo nang mga sandaling iyon.

Kapwa sila naghabol ng hininga pagkatapos.

"Ikaw rin. Ang gwapu-gwapo mo, babylove," mayamaya'y kinikilig na sabi ni Shamia sa kanya.

Hindi na nakayanan nina Myah at Emoxia ang eksenang iyon kaya nagdadabog na iniwan silang dalawa.

Magkahawak-kamay na pumasok sa bahay sina Troye at Shamia. They could feel eyes upon them. Proud na proud si Troye na iharap sa lahat ang kanyang kasintahan.

Nilibot nang tingin ni Shamia ang paligid. Marami na ang bisita. Mukhang mayayaman pa ang lahat. CONTINUE READING...

Monday, November 14, 2016

All This Time (M2M) (Soon)


Hello everyone! Abangan niyo po ang kwentong ito na isinulat ni Jay Nacional. Malapit ko nang umpisahan. Thank you sa lahat ng mga sumusubaybay sa stories dito. Love you all hehe... :)

Saturday, November 12, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 57


NANG SUMUNOD na araw paggising ko ay nanghihina ang aking pakiramdam. Masakit din ang buo kong katawan. Napatitig ako sa kisame. Kapagkuwa'y kinapa-kapa ko ang aking higaan.

Napangiti ako. Nasa kwarto lang ako. Panaginip lang ang lahat nang nangyari. Walang bahid ng katotohanan ang mga 'yon. Hindi 'yon magagawa ni kuya Jin sa 'kin.

Bumangon ako pero muli ring napahiga. Bakit ganito kahina ang aking pakiramdam? Bakit masakit ang buo kong katawan?

May kumatok sa pinto kaya napatingin ako roon.

"Bukas 'yan!" sabi ko.

Ilang sandali ay bumukas nga iyon. Si kuya Jin ang pumasok. Nakasando lamang siya at shorts. Nakangiti siya sa 'kin. May dala siyang tray na may lamang pagkain.

"Breakfast in bed," nakangiti niyang turan.

Napakunot-noo ako. Hindi naman kasi siya mahilig mag-english dati. Pero ipinagkibit-balikat ko na lang iyon. Pinagmasdan ko lamang siya. Napakaaliwalas ng kanyang hitsura. Hindi mawala ang ngiti sa kanyang mga labi.

"Kainin mo 'to, Daniel," sabi niya.

Ang lambing ni kuya Jin at ang lamig ng boses pakinggan. Umabot naman hanggang tenga ang ngiti ko. Pakiramdam ko no'n ay muling nanumbalik ang aking lakas. Nawala rin ang sakit na nararamdaman ko sa buong katawan.

Nagpilit akong bumangon at naupo. Sumandal ako sa headboard ng kama. Umupo naman si kuya Jin sa tabi ko.

"Ako nagluto nito," imporma niya.

"Talaga, kuya Jin?" tuwang-tuwa kong tanong sa kanya.

"Yeah..."

Muli na naman akong nagtaka sa naging tugon niya. Kailan pa siya nahilig mag-english?

Inilapag niya ang tray sa kandungan ko. Kapagkuwa'y sinuklay niya ang aking buhok gamit ang kanyang kanang kamay.

Parang hinaplos naman ang puso ko sa kanyang ginagawa. Ang sarap talaga sa pakiramdam.

Nag-umpisa na nga akong kumain. Ganadong-ganado talaga ako no'n. Normal, katabi ko si kuya Jin at siya pa ang nagluto.

"Daniel, ang sinabi ko sa 'yo kagabi, ha. H'wag mong kalimutan."

Muntik na akong nabilaukan. Napatingin ako sa kanya. "Po? A-ano'ng sinabi mo sa 'kin kagabi?" maang kong tanong.

"H'wag mong ipagsabi sa nanay at tatay mo ang nangyari kagabi," tugon ni kuya Jin.

Napanganga ako sa kanyang sinabi. Bigla akong pinagpawisan nang malamig. Titig na titig si kuya sa 'kin. Hindi pala panaginip ang lahat nang nangyari. Totoong sinaktan niya ako. Totoong pinaglaruan niya ang ari ko gamit ang kanyang bibig. Pero bakit? CONTINUE READING...

The Gate Of Heaven - Chapter 26


IT WAS Troye's nineteenth birthday. Umaga pa lang ay sobrang dami na niyang greetings na natanggap. A sweet smile was displayed on his handsome face. He was excited as hell.

Paglabas niya ng kwarto ay abala na ang lahat sa paghahanda. Naisip niyang magpagupit ng buhok. Gusto niyang poging-pogi siya sa kanyang kaarawan. Pagkatapos niyang magpagupit ay dinalaw naman niya ang kanyang lolo sa sementeryo.

"Lolo Dong, paano 'yan? May kapalit ka na kay lola. Ayaw mo ba siyang ipaglaban?" Titig na titig siya sa lapida kung saan nakasulat ang pangalan ng kanyang lolo. "I miss you so much, lolo."

Sinindihan niya ang tatlong kandila at inilagay iyon sa puntod. Bigla niyang naalala ang tagpong halos gusto ni Hely na sumama sa hukay nang ilibing si Dong. Awang-awa siya noon sa kanyang lola. Ang tagal nitong nagdalamhati sa pagpanaw ng kanyang lolo.

"Excuse me."

Napalingon siya sa may-ari ng boses na iyon. Isang nakangiting bakla ang bumungad sa kanyang harapan. Tingin niya'y kasing edad lamang niya ito. Hinarap niya ang naturang bakla na hawig kay Vice Ganda.

"Hi," bati nito sa kanya.

"What can I do for you?" he asked.

"H'wag mo naman akong englishin. May lighter ka ba riyan? Sisindihan ko sana itong kandila. Nakalimutan ko kasing magdala," tugon nito. Sobrang lagkit ng mga titig nito sa kanya.

"Ah... oo meron," turan niyang kinuha ang lighter sa bulsa ng pantalon. Ibinigay niya iyon sa baklang kaharap.

"Thank you, by the way, I'm Laicka," pagpapakilala nito kapagkuwa'y inilahad ang kanang kamay para makipagdaupang-palad sa kanya.

Tinanggap naman niya ang nakalahad nitong kamay. Hindi na niya ito tinanong kung ano ang tunay na pangalan. Hindi rin naman siya interesado. "Troye Pascual," pakilala naman niya.

Siya na mismo ang bumitaw sa kamay ni Laicka. Naramdaman kasi niyang pinisil nito ang kanyang kamay. Kagat-kagat pa nito ang ibabang labi.

"Your Dad?" mayamaya ay tanong nito sa kanya. Sinipat pala nito ang puntod ng kanyang lolo.

"Nope, my grandfather. How about you? Sino'ng dinadalaw mo?" tanong naman niya.

"My Mom," tugon nito. May nabasa siyang lungkot sa mga mata nito habang sinasabi iyon.

"Okay," tipid niyang sabi rito. Nginitian na lamang niya ang bakla.

"Thanks again. Isusuli ko agad ito. Hindi naman ako magtatagal," sabi nito sa kanyang ngumiti at kumindat pa.

Tumalikod na si Laicka sa kanya at naglakad patungo sa puntod ng mommy nito.

Ipinagkibit-balikat na lamang ni Troye ang panglalandi nito sa kanya. Hindi siya makapaniwalang pati sa sementeryo ay nagagawa pa nitong lumandi.

Muli siyang humarap sa puntod ni Dong. "Look at me, lolo. Binata na. Marami ng admirers."

Natawa si Troye sa kanyang sinabi.

*****

ALAS SINGKO ng hapon nang umuwi si Troye sa kanilang bahay. Pinaghahanda na siya nina Alz at Yumi. Handa na ang gagawing party sa bahay nila. Kunti lang naman ang magiging bisita niya. Karamihan sa mga dadalo ay imbitado ng kanyang mommy, daddy at lola. CONTINUE READING...

Friday, November 11, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 56


BIGLANG may narinig akong nabasag sa labas. Ano 'yon? Lalo akong kinilabutan. Nanginig ako kaya napayakap ako sa 'king sarili. Napatingin ako sa bintana. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako maaaring magkamali. Anino ng isang tao ang nakita ko.

Humugot ako nang malalim na hininga. Hindi ako dapat matakot.

"Sino 'yan?" tanong ko. Pilit kong nilabanan ang takot nang mga sandaling iyon.

Pero nawala na ang anino. Wala ring sumagot sa tanong ko. Nanginginig akong tumayo.

"Sino 'yan?" ulit ko. Mas malakas na ang boses ko no'n.

Nakarinig ako ng mga yabag sa labas. Lalong kumabog ang dibdib ko. Gusto kong puntahan si nanay Lea sa kwarto at gisingin. Pero naisip kong wala ring silbi dahil umiinom si nanay ng sleeping pills. Hindi ito basta-bastang nagigising. May insomnia kasi si nanay kaya niresetahan ng gamot.

Bahala na!

Dahan-dahan akong naglakad patungo sa pintuan. Binuksan ko iyon. Sumalubong sa akin ang napakalamig na simoy ng hangin na lalong nagpatindig ng aking mga balahibo. Nakita ko ang flower pot na basag sa may pintuan.

"Sino 'yan? Lumabas ka! Hindi ako natatakot sa 'yo!" pasigaw kong sabi.

Nang mga sandaling iyon ay naramdaman ko talagang may mga matang nakamasid sa akin.

Biglang may nakita akong lalaki na tumakbo papunta sa likod ng bahay. Nanlaki ang mga mata ko sa labis na takot. Pero nanaig pa rin ang katapangan ko. Kinuha ko sa gilid ng pinto ang batuta ni tatay. Doon talaga inilagay ni tatay 'yon just in case may bigla ngang manloob sa 'min.

Lumabas ako ng bahay hawak ang batuta. Alam kong maliit pa ako at hindi ganoon kalakas pero wala na akong pakialam. Si God na ang bahala sa 'kin. Dahan-dahan akong naglakad. Dinala nga ako ng aking mga paa sa likod ng bahay. Buo ang isipan kong nasa paligid lamang ang nakitang lalaki.

Hanggang sa narating ko ang kubo. Tahimik lang naman doon. Naisip kong tulog si kuya Jin.

Nasaan na kaya ang lalaking nakita ko kaninang tumakbo?

Naisip kong bumalik na sa loob ng bahay. Sabi ko sa sarili no'n na bukas na bukas din ay ipapaalam ko kay tatay ang tungkol doon. Baka may gustong pagnakawan kami.

Pagtalikod ko ay bigla akong nabangga sa kung ano.

"Ano'ng ginagawa mo rito?"

Muntikan na akong mapatili sa takot. Buti na lang at nagsalita agad ang nabangga ko. Nakahinga ako nang maluwag. Akala ko kung sino. Si kuya Jin pala.

Pero bakit nasa labas pa si kuya? Akala ko tulog na siya.

"Ikaw pala, kuya Jin," sabi ko. Pilit akong ngumiti sa kanya. Napalunok ako nang maraming laway. Tanging itim na panloob lamang kasi ang suot niya.

"Ano'ng ginagawa mo rito?" ulit niya. CONTINUE READING...