Sunday, October 30, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 51


LUMIPAS ang maraming araw at hindi ko na alam kung bakit nang dahil kay kuya Jin ay parang inspired ako palagi. Inspired akong maagang gumising para makita siya. Inspired akong mag-aral para sa kanya. Inspired akong umuwi para makita ulit siya. It's like my life has been revolving around him. Nagtatampo na nga ang classmates ko kasi nawawalan na ako ng time makipaglaro sa kanila. Elementary pa lang ako pero may kakaiba na akong nararamdaman para sa isang tao.

Lagi na lang akong nasa bahay after school. Hindi na rin ako naglalakwatsa at pati ang Barbie dolls ni Jenny ay limot ko na. Mas gusto ko lang kasi na laging nakikita si kuya Jin.

Siyanga pala, mahilig si kuya Jin na nakahubad lang ng damit. Lagi lamang siyang naka-shorts o boxer. Hindi naman ganoon kalaki ang katawan ni kuya pero maskulado ang braso at dibdib niya. Ang kanyang tiyan ay may parang guhit anim na pandesal. Malago ang buhok niya sa kilikili. May buhok din sa dibdib pababa sa kanyang puson. May tattoo siya sa kanang bisig at likod na hindi ko maintindihan kung anong hugis.

Madalas na pawisan si kuya Jin dahil ang sipag niya talaga. Lagi siyang may ginagawa kahit 'di naman inuutusan. Sa tuwing nakikita ko siyang basa sa pawis ay mas lalo akong namamangha sa kanya. Mas lalong gusto ko siyang titigan. Hindi ko na talaga maintindihan ang aking sarili.

Isang hapon ay maaga akong umuwi sa bahay. Alas dos pa lang ay pinauwi na kami dahil may meeting ang lahat ng teachers namin. Pagdating ko sa bahay ay si kuya Jin lang ang nandoon. Nasa duty pa si nanay at tatay. Si nanay Lea ay teacher sa isang private school. Si tatay Rey naman, gaya nga nang nasabi ko na ay isang pulis.

Pagpasok ko sa gate ay nakita ko agad si kuya Jin na nag-aayos ng hardin. Naka-shorts na maong lang siya at walang saplot sa itaas. Natulala talaga ako habang pinagmamasdan siya. Basang-basa siya ng pawis.

"Uy, Daniel, ang aga mo naman yatang umuwi," nakangiti niyang sabi nang makita ako. Nasilayan ko na naman ang napakaganda niyang ngiti at dimples sa pisngi.

"Kasi, kuya Jin, may meeting po ang lahat ng teachers namin," nakangiti ko ring tugon sa kanya.

"Nagugutom ka ba? Ipaghanda kita ng snacks," sabi niyang itinigil ang pagbubunot ng mga damo.

"Sure ka po, kuya Jin? Baka naabala ang ginagawa mo, e," sabi ko naman.

Ngumiti siya sa 'kin. "Patapos na naman 'to. Babalikan ko na lang mamaya." Humakbang nga siya palapit sa 'kin. Nangingintab ang katawan niya dahil sa pawis. Pinahid niya ng kanang kamay ang pawisang noo kaya kitang-kita ko ang mabuhok niyang kilikili.

Pakiramdam ko'y parang tumigil ang pag-ikot ng mundo. Hindi ko maipaliwanag nang mabuti basta parang slow motion ang lahat. Ang pogi talaga ni kuya Jin. Parang may mga dagang naghahabulan sa loob ng dibdib ko.

Ano ba talaga ang nangyayari sa 'kin? Ano'ng tawag sa nararamdamam kong ito? Hindi ko talaga alam kung ano ang sagot sa mga katanungang iyon.

"Tara, Daniel, pasok na tayo sa loob," sabi ni kuya Jin na hindi ko namalayang nakalapit na pala sa akin. Inakbayan niya ako.

Matangkad kasi siya kaya ang una kong napansin sa kanya ay ang bukol sa harap ng suot na shorts. Ang gandang pagmasdan ng parteng iyon ni kuya Jin. Pati ang mga buhok niya sa ibaba ng pusod pababa ay napakagandang tingnan. Hindi ko alam kung hanggang saan ang mga buhok na iyon dahil natatakpan na ng shorts.

Hindi ko napigilan ang sarili at umangat ang kamay ko para damhin ang mga buhok na iyon. Gusto ko sanang damhin pati ang bukol sa harap ng kanyang shorts. Subalit parang may munting boses na sumisigaw malapit sa tenga ko na huwag kong gawin.

Patuloy kong pinaglaruan ang mga buhok ni kuya Jin sa bahaging iyon. Bigla akong nakaramdam ng kakaibang kiliti at init sa katawan.

Napaangat ang ulo ko para tingnan si kuya. Pinagmasdan lang niya ako habang ginagawa iyon. Akala ko'y nagalit siya pero bigla siyang ngumiti kaya napangiti rin ako.

"Tayo na po sa loob, kuya Jin," mayamaya ay sabi ko.

Inakbayan niya ako ulit at pumasok nga kami sa loob ng bahay. Pinaupo niya ako sa sopa at siya naman ay tumungo sa kusina. Tumayo ako at binuksan ang TV.

Pagbalik ni Kuya Jin ay may dala na siyang dalawang baso ng orange juice at sandwich. Pangiti-ngiti pa rin siya sa 'kin. CONTINUE READING...


Friday, October 28, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 50


"TAY, puwede ba kitang makausap?"

Napalingon sa akin si tatay na kasalukuyang nanunood ng basketball sa TV. Alam ko namang hindi laro ang pinapanood niya kundi ang mga players mismo. Noong hindi ko pa nalamang bakla siya ay matagal ko nang napapansin na parang kakaiba ang ngiti niya sa tuwing nanunood ng basketball. Napapansin kong parang kinikilig siya. Noon ko napagtantong kinikilig nga talaga siya. Pinagpapantasyahan niya siguro ang mga players.

"Bakit, nak?" tanong niyang nasa TV na ulit ang mga mata.

Wala no'n si nanay Lea dahil dumalo sa padasal para kay mang Rodel. Naisip kong iyon na ang tamang pagkakataon. Hindi ko titigilan si tatay hangga't 'di niya isisiwalat sa 'kin ang tungkol sa pinsan kong bakla.

"Tay, ano pala ang pangalan ng pinsan kong nakitira sa 'tin noon dito? Noong bata pa po ako." Umupo ako sa sopa katabi niya.

Hindi siya umimik.

"Tay?"

Tumingin siya sa 'kin. "Bakit mo naman siya biglang naitanong?" Nakakunot ang noo niya.

"Wala lang, tay. Bigla ko lang naalala ang tungkol sa kanya pero malabo na siya sa alaala ko, e. Hindi ko na nga matandaan ang pangalan niya," tugon ko.

"Kalimutan mo na siya," malamig niyang sabi.

Shit! Why I had this feeling na may itinatago sila sa 'kin tungkol sa pinsan ko?

"Hindi puwede, tay. Gusto kong malaman ang tungkol sa kanya," giit ko.

Bigla siyang tumayo at pinatay ang TV. Padabog siyang naglakad patungong kusina kaya sinundan ko agad siya.

"Tay, ano'ng masama kung malaman ko ang tungkol sa kanya?" Malakas na ang boses ko nang mga sandaling iyon.

"Basta hindi puwede, Daniel! Makinig ka sa 'kin!" bulyaw ni tatay.

"Bakit nga, tay? Bakit hindi puwede e pinsan ko naman 'yon?"

"Kapag sinabi kong hindi puwede, hindi puwede! Naiintindihan mo?" galit na niyang sabi.

Pero hindi rin puwede. I need to know para mabawasan na ang nagpapagulo sa utak ko.

Naglakad na si tatay at hindi ko tiyak kung patungong sala ba siya o sa kwarto nila.

"Tay, ikuwento mo sa 'kin ngayon din ang tungkol sa kanya," madiin kong sabi.

Napalingon sa 'kin si tatay. Nakipagsalubong ako ng titig sa kanya. Bigla siyang lumapit sa akin at kinwelyuhan ako.

"Hindi mo ba naiitindihan, Daniel? Kalimutan mo na ang baklang iyon! Nakakadiri ang mga bakla kaya h'wag mo na silang pinag-iisip pa!" galit na sabi ni tatay sa 'kin. Hindi pa rin niya binibitiwan ang kwelyo ng damit ko.

Humugot ako nang malalim na hininga. "Nakakadiri ka, tay!" pasigaw kong sabi sa kanya.

"Ano'ng sinabi mo, Daniel?"

Buong lakas niya akong itinulak kaya sumadsad ako sa sahig. Tumawa ako. Para na akong baliw no'n. Nilapitan niya ako at itinayo sa pamamagitan nang paghila ulit ng kwelyo ng damit ko.

Tawa pa rin ako nang tawa.

"Sino ang nakakadiri? Sino?" pasigaw niyang tanong sa 'kin.

"Tay, kung makapagsabi kang kadiri ang mga bakla ay parang hindi ka rin bakla, 'no?"

Bigla niya akong sinuntok sa kanang pisngi. Sumadsad ulit ako sa sahig. Tinitigan ko siyang mabuti. Natigilan si tatay. Titig na titig rin siya sa 'kin. CONTINUE READING...

The Gate Of Heaven - Chapter 20



KINABUKASAN paggising ni Troye ay dumiretso siya komedor. Kumakalam sa gutom ang kanyang sikmura. Nadatnan niya roon si Hely. Nakasando, shorts at robber shoes ito. Naka-ponytail pa ang buhok.

"Good morning, lola," bati niyang nilapitan ito at akmang hahalikan sa noo pero mabilis na nakaiwas.

"Sweety, amoy pawis ako. Kakagaling ko lang mag-jogging," sabi ni Hely na nagpupunas ng pawis sa likod gamit ang tuwalyang hawak.

Ipinagkibit-balikat na lamang niya iyon at naupo. Nilagyan niya ng kanin ang pinggan at kumuha ng adobong baboy gamit ang tinidor.

"Sweety, kailan ka pupuntang gym?" mayamaya ay tanong ni Hely.

"Lola, hindi nga po ako nagpupuntang gym, remember?" tugon niya. Nag-umpisa na siyang kumain.

"Gano'n? Sweety, wala ka kayang sinabi sa 'kin," anitong halata sa mukha ang pagkadismaya.

Napaisip naman siyang bigla. Sa totoo lang ay hindi rin niya matandaan kung nasabi nga ba niya ritong hindi talaga siya nagpupuntang gym.

"Sinabi ko na po 'yon sa 'yo, lola," giit niya kahit hindi naman sigurado. "Bakit ka naman pala maggi-gym?" maang niyang tanong dito.

"Sweety, I badly need to work out para lumiit naman 'tong tiyan at beywang ko," tugon nitong hinimas-himas ang mabilbil na tiyan.

"Lola, para saan ba talaga 'yang biglaan mong pagbabago? Do you have a boyfriend?" Hindi niya alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob para prangkahin ito.

Natahimik naman si Hely. Halatang naghagilap ito nang isasagot sa kanyang katanungan. Nakatitig lamang ito sa platong may lamang tinapay at puti ng itlog.

Napag-isip-isip niyang tapusin ang naumpisahan kaya hindi niya titigilan ang kanyang lola hanggat 'di ito umaamin. "Lola, please tell me the truth. I'm your grandson. May hindi ba ako nalalaman?" mariin niyang tanong dito.

Biglang pumasok si Isla sa komedor. "It wasn't love! It wasn't love! It was a perfect illusion..." pakanta-kanta pa ito habang lumalapit sa kanila sa mesa.

Kumunot ang noo ni Troye dahil hindi siya maaaring magkamali. Kanta ni Lady Gaga ang kinakanta nito. Napailing siya.

Ano ba ang nangyayari sa lola at yaya niya? Parang bumalik sa pagkabata.

"Mali-late na ako sa dance lesson ko. Let's talk about this later, sweety," paalam ni Hely. Tumayo ito at pa-jogging na nilisan ang komedor.

Hahabulin pa ba niya ito? Napabuntong-hininga na lamang siya. Natuon ang pansin niya sa kanyang yaya.

"See? Natuto na rin mag-jogging ang lola mo, nagpapasexy," sabi ni Isla. Kapagkuwa'y kumanta ulit ito, "Oh my, gosh! Look at her butt..." Sinabayan pa nito nang pagsayaw na kagaya ng sayaw ni Nicki Minaj sa video ng Anaconda. Butt dance yata ang tawag sa dance step na iyon. Hindi siya sigurado.

Nanayo ang mga balahibo ni Troye sa katawan at tumigil na sa pagkain. Bigla siyang naumay.


*****

NIYAYA si Troye ni Daniel na maglaro ng basketball. Pinaunlakan naman niya kaagad ang matalik na kaibigan. Hindi naman talaga siya tumatanggi kapag basketball na ang usapan. Iyon ang pinakapaborito niyang sports. May sarili silang basketball court sa bakuran.

Naging masaya naman ang kanilang paglalaro. Sinasabayan din kasi nila ng kulitan.

"Jowa mo na pala ngayon si Shamia, ha, " sabi ni Daniel.

Pareho silang nakaupo sa isang bench at nagpapahinga. Kakatapos lang nilang maglaro.

"How did you know?" maang na tanong ni Troye. Nagsindi siya ng sigarilyo at humitit agad.

"Sa facebook! Hindi mo ba nakita? Ni-like ko pa nga ang in relationship status ninyong dalawa, e," tugon naman nitong pinupunasan ang pawis gamit ang hinubad na damit.

Napangiti siya. "Oo nga, e. Sinagot ko na siya," aniya sabay tawa.

"Akala ko ba gusto mo ng simple at mahinhing babae?"

Kung hindi lang nakangiti si Daniel ay naiisip na niyang iniinis siya nito.

He sighed. "I don't know, pare. Basta bigla na lang akong na-in-love sa kanya, e," tugon niyang seryosong-seryoso ang mukha. Napangiti siya nang biglang sumagi sa isipan niya si Shamia.

"Wow... mukhang tinamaan ka na nga, a. Bakit 'di natin i-celebrate 'yan, pare? Ngayon lang kita napansing parang seryoso sa babae," nanunuksong wika ni Daniel.

Napatingin siya sa matalik na kaibigan. Ngumisi ito sa kanya. CONTINUE READING...

Thursday, October 27, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 49


NASA labas na ako ng naturang condominium building. Tumigil ako saglit at lumingon. Hilam na hilam sa luha ang aking mga mata. I realized that life is really far from the movies. Ang iniisip ko kasi no'n ay may Brad na hahabulin ako at pipigilang umalis gaya ng mga nakikita ko sa pelikula. But it never happened.

Nagpahid ako ng mga luha at tuluyang nilisan ang lugar na iyon. Nagpara ako ng taxi. Pagsakay ko, saka ko naalalang naiwan pala ang binili kong red wine sa condo ni Brad. Pero ano ba ang dapat kong gawin? Bumalik? No way! Hindi na puwede. Hinding-hindi na talaga. Sana lang dinggin ako ng Panginoon na makalimutan agad si Brad. Isa siyang bangungot na nangyari sa buhay ko.

Matapos ang mga sinabi niya sa 'kin, wala ng rason para kumapit pa ako sa kanya. Napakalaking katangahan na iyon kapag patuloy pa akong nagpaka-martyr.

Sinabi niya kasing ayaw na niyang tumigil sa trabahong merun siya. Hindi na raw niya iiwan ang pagma-macho dancer hangga't may karisma pa siya sa mga bakla at matrona. Malaki raw kasi ang kinikita niya gabi-gabi at nagpapakasarap pa siya sa romansa ng mga gumagamit sa kanya.

Nandiri ako sa kanyang mga sinabi and at the same time ay parang sumabog ang dibdib ko sa sobrang sakit.

Naglalaro pa sa isipan ko ang mga huli niyang sinabi. Kailanman ay hinding-hindi ko matatanggap iyon.

"Tol, h'wag ka ngang umiyak diyan. Hindi na ako madadala sa mga dramang ganyan, e. Kung gusto mo akong gamitin ngayon, dapat may twenty thousand ka riyan."

Napapatingin na sa akin ang drayber sa rearview mirror. Alam kong nagtataka ito kasi patuloy pa rin ako sa pag-iyak.

Mga alas sais y medya ng gabi nang dumating ako sa lugar namin. Dumiretso ako sa bahay ni mang Rodel.

"Daniel, kanina pa ako naghihintay sa 'yo, e," nakangiti niyang sabi. Pero biglang parang nilamukos na papel ang mukha niya nang mapansing namamaga ang mga mata ko. "Daniel, okay ka lang?" tanong niya.

Hindi ako tumugon. Sa halip ay niyakap ko siya nang mahigpit at umiyak ako sa kanyang balikat. Hinagod naman niya ang aking likuran at inalo ako. Tanong siya nang tanong kung ano ang problema ko pero hindi ko talaga siya sinasagot. Umiiyak lang ako nang mga sandaling iyon at ibinuhos lahat ng sakit na nararamdaman.

Nang mahimasmasan ako ay saka ako nagsalita, "Happy birthday, mang Rodel."

"Salamat, Daniel. I hope okay ka na. Kain na tayo," sabi niya.

"Ito lang ang maibibigay kong regalo sa 'yo, mang Rodel."

Naghubad agad ako ng damit. Isinunod ko ang aking pantalon at brief. Nagmistula akong tinalupang saging sa harapan niya. Kapagkuwa'y sumandal ako sa likod ng pinto at inilagay sa likod ng ulo ang dalawang mga kamay.

"Angkinin mo na ako. Happy birthday," pahikbi-hikbi kong sabi sa kanya.

"Sure ka, Daniel?" aniyang titig na titig sa aking kahubaran.

"No more questions, please!" Napalakas ang boses ko nang sabihin iyon.

Agad namang tumalima si mang Rodel at inangkin niya nga ako. Bigay todo siya sa pagpapaligayang ginawa sa akin. Halos lahat ng bahagi ng aking katawan ay hindi nakaligtas sa eksperto niyang dila at bibig.

Nang mga sandaling iyon habang ginagamit niya ako ay patuloy pa rin sa pagbalong ang aking mga luha. Putang ina ang sakit talaga ng ginawa sa akin ni Brad. Hindi ko alam kung paano mawawala ang sakit na nararamdaman ko no'n. Hindi sapat ang ginagawa ni mang Rodel sa 'kin para makalimot kahit sandali lang. CONTINUE READING...


The Gate Of Heaven - Chapter 19


"NAPAKASAKIT talaga, pare!"

Napasigok pa si Aloy matapos ang paghinga ng sama ng loob kay Troye. Magkakalahati na ang iniinom nilang isang boteng Emperador nang hapong iyon.

Si Aloy ang isa sa mga kabarkada niya. Hiniwalayan ito ng nobya at ipinagpalit sa isang sikat na modelo. Kaagad siyang tinawagan at pinapunta sa bahay nito. Sa barkadahan nila, sa kanya ito mas malapit ang loob.

Dumampot si Troye ng pulutang chicharon sa plato. Isinawsaw niya iyon sa sukang nasa platito at isinubo.

"Pare, ngayon lang 'yang sakit na nararamdaman mo. The best thing in the world for broken heart is time. Aliwin mo lang ang sarili at mawawala rin 'yan," nakangiti niyang payo kay Aloy.

Nagpahid ito ng mga luha. Sa totoo lang ay naaawa siya rito. Tatlong beses nang umiyak dahil sa babae. Napatanong tuloy siya sa isipan kung mararanasan din kaya niya ang gano'n.

Ngumiti si Aloy. "You're right, pare. Hindi lang naman unang beses nangyari sa 'kin 'to. Kung nakaya kong mag-move on dati, bakit hindi kay Grace?" sabi nitong panay ang hikbi.

"Ganyan nga, pare. At saka sa gandang lalaki mong 'yan, imposibleng hindi ka kaagad makahanap ng ibang babae. Just be careful next time. H'wag ibigay kaagad ang buong puso mo. Time will come, mare-realize rin ng mga babaeng nanakit sa 'yo na isa kang malaking kawalan sa buhay nila. Bihira na lang ang mga lalaking tulad mo na wagas magmahal. Kahit nga ako hindi pa nakaranas umiyak nang dahil lang sa babae, at alam mo 'yan," sabi niyang nagsalin ng alak sa shot glass kapagkuwa'y inilahad kay Aloy.

Tinanggap naman nito ang baso at kaagad ininom. "Salamat, pare. Sana hindi ka magsawang pakinggan ako sa mga panahong tulad nito," nakangiting wika ni Aloy.

"Oo, naman, pare. Kayo-kayo na nga lang mga kaibigan ko tapos magpapaka-others pa ba ako? Salamat din pala sa pagtitiwala."

Alas tres nang hapon silang natapos mag-inoman. One on one lang talaga sila sa tatlong bote ng Emperador. Kapwa sila tinamaan kaya nagdesisyon si Troye na magpahinga na lang muna roon sa bahay ni Aloy. Nag-iisa lang ito sa bahay nang araw na 'yon. Manager ang ina nito sa isang malaking kompanya ng pabango. Ang nakakatanda at nag-iisa naman nitong kapatid na babae ay nagtatrabaho sa New York bilang nurse.

Naging mahimbing ang kanilang pagtulog. Nagising si Troye nang tawagan ng kanyang ina at pinapauwi na. Alas diyes na ng gabi no'n. Marami na ring text messages si Shamia sa kanya.

Dama niya pa rin ang epekto ng alak sa katawan. Medyo nahihilo pa nga siya. Nagpumilit si Aloy na kumain na lang muna sila dahil magluluto ito pero iginiit na niyang umuwi na talaga.

Pagdating niya sa bahay ay tulog na ang kanyang mga magulang. Dumiretso na lamang siya sa kanyang kwarto. Hinubad niya ang mga kasuotan maliban sa boxer. Kaagad siyang humiga sa kama. Namiss niyang bigla si Shamia. Naisipan niyang tawagan ito. Noon niya naalalang hindi pa siya nag-reply sa mga text nito.

"I was about to call you to say good night, babylove. Naunahan mo lang ako," sabi ni Shamia sa kabilang linya.

"Really? Bakit gising ka pa?" sabi niya.

"Nagbabasa ako ng story sa wattpad. Ikaw, bakit gising ka pa? At saka ano'ng ginawa mo the whole day? Hindi ka yata nagparamdam."

"Actually, kadarating ko lang sa bahay. Nag-inoman kami ng kaibigan ko. Nalasing nang kunti kaya nakatulog ako roon."

"Gano'n ba? Nag-enjoy ka ba naman?"

Napangiti si Troye. Iba talaga ang expectations niya sa magiging reaksiyon ni Shamia. Kung ibang babae lang siguro ito, tinalakan na siya nang husto. Gusto pa naman ng iba na dapat alam ang whereabouts ng mga lalaki. Dapat mag-reply agad sa text or time to time gusto makipag-usap.

"Oo naman. By the way, hindi ka galit na hindi ako nagparamdam sa 'yo halos buong araw?" malambing niyang tanong sa nobya.

"Hmmm... magagalit? Why should I? May tiwala naman ako sa 'yo, e. At saka ano naman ang mapapala ko kung magagalit ako sa 'yo? Baka hiwalayan mo lang ako, e."

Ngumisi siya sa naging tugon nito.

"But one thing is for sure, babylove. Sobrang namiss kita. 'Yon lang naramdaman ko kanina pa," dugtong ni Shamia.

"H'wag mo kasi akong masyadong iniisip," natatawa niyang sabi.

"E, hindi ko hawak ang utak ko. Kusa kang sumasagi sa isipan ko."

Napabuntong-hininga siya. "Miss na miss din naman kita, e," sabi niya.

"Alam ko," sabi ni Shamia sabay tawa. "By the way, ano ang suot mo ngayon, babylove?"

"Naka-boxer lang. Ikaw?"

"Sayang, 'di kita kasama ngayon. Nakapanty lang ako rito," tugon ni Shamia at muli na namang natawa.

Biglang lumikot ang kanyang isipan kaya hindi niya napigilang magising ang kanyang alaga. "Ang sexy mo naman. Ano pala ang gagawin mo sa 'kin kung kasama mo ako ngayon?" nanunukso niyang tanong sa kasintahan.

"I'll rape you," diretsong tugon ni Shamia.

Natawa si Troye.

"Oh, bakit ka natawa?" tanong nito.

He sighed. "Nothing," tugon niyang ibinaba ang kaliwang kamay at ipinasok sa loob ng boxer. Napakagat siya ng labi nang hawakan niya ang napakatigas niyang kargada.

"Are you sleepy?"

Tila hindi niya narinig ang katanungan ni Shamia dahil iba ang kanyang naging tugon. "I don't think you need to rape me para matikman lang. I'm all yours," nang-aakit niyang turan. Panay ang himas niya sa kanyang kargada.

Hindi siya sanay sa mga ganoong usapan sa cellphone pero nang mga sandaling iyon ay enjoy na enjoy siyang sakyan ang kakulitan ng kasintahan.

"Sabi mo 'yan, ha," tumawa ito, "puwede magtanong, babylove?"

"Ano naman 'yon?" ganti niyang tanong dito. Nagsimulang magtaas-baba ang kamay niya.

Ibinaba na niya nang tuluyan ang kanyang boxer hanggang gitnang hita para walang sagabal.

"Ilang inches ang ano mo?"

"Ang ano?" he asked. Kunwari ay hindi niya alam ang ibig nitong sabihin.

"Ang nasa gitna ng mga hita mo," natatawang tugon ni Shamia.

Natawa na rin siya. "Apat silang nasa gitna ng hita ko, e. Kung pubic hair ko ang ibig mong sabihin, nasa one inch."

"Ang haba naman ng pubic hair mo. Pero hindi 'yon ang ibig kong sabihin."

"Nakakatamad mag-shave or mag-trim, e."

"Pero mas hot 'yan kaya h'wag mong pakialaman."

"Wala rin naman akong plano. So ano pala ang ibig mong sabihin kanina? Pangalanan mo kasi." Naramdaman niya ang pagtagas ng mga pauna niyang katas kaya dumulas na 'yon.

"Si big Troye?"

"Call him baby Troye." Mas binilisan na niya ang pagtaas-baba ng kamay. Naramdaman na niya ang kakaibang sarap nang mga sandaling iyon.

"A, baby pa pala? Okay, ano na ang height ni baby Troye?" natatawa nitong tanong.

"That's for you to find out," tugon niyang nakapikit habang ini-imagine si Shamia.

"May gano'n?"

"Para may thrill."

Actually, sinukat na niya iyon. Seven inches lang. Regular pinoy size lang talaga.

"Sige... magdadala ako ng ruler bukas, ha. Susukatin ko," natatawa pa ring sabi ni Shamia. "Titikman ko na rin," dagdag nitong sabi at mas lalong bumunghalit ng tawa.

Lalo siyang nag-init sa mga sinabi ng kasintahan. Ilang taas-baba pa ng kamay sa pumipintig sa tigas niyang laman ay hindi niya napigilang magpakawala ng impit na ungol. He finally reached the summit.

"Babylove? Are you-" Hindi na nito itinuloy ang katanungan. Malinaw na narinig ni Shamia ang kanyang pag-ungol.

Naintindihan naman ni Troye ang gusto nitong itanong sa kanya. "Sorry. Biglang nagising si baby Troye nang marinig ang boses mo kanina, e," natatawa niyang tugon.

Kinuha niya ang hinubad na sando at pinunasan ang nagkalat niyang katas sa katawan.

"Hmp... daya mo, babylove. Sinabayan sana kita," nagtatampong sabi ni Shamia pero bigla rin namang tumawa.

Sumabay siya sa pagtawa nito.

"Babylove, second round ka na lang, kaya mo pa?"

"Next time na lang. Pagod na ako, e." Isinuot na niya nang maayos ang boxer kapagkuwa'y inilagay sa ilalim ng kama ang sandong ipinampunas. Itatago muna niya iyon baka biglang kunin ng kanyang yaya. 

"Ang weak mo pala, babylove."

"Gano'n? Hindi naman kasi ako gobilam, e," depensa niyang medyo humihingal pa. Nakaramdam siya nang matinding pagod at pagkaantok.

"Joke lang po," malambing na sabi ni Shamia.

"Inaantok na ako," he muttered.

"Okay. I love you so much, babylove."

"I love you more. Matulog na tayo," tugon niya. 

"Sige. Good night..."

Matapos magpaalam sa kasintahan ay pinutol na ni Troye ang tawag na 'yon. Ipinikit niya ang mga mata at napangiti. Unang beses niya kasing ginawa ang makipag-phone sex.

----

To be continued...

Certified pinoy jakolero si Troye hahaha... :P

Tuesday, October 25, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 48


KAKATAPOS lamang ng last subject ko nang araw na iyon ng sabado. Nagmadali akong lumabas ng pamantasan. Absent si Anne kaya hindi kami nagkita buong araw. May importante raw kasi siyang pinuntahan. I really missed her. Kapag nagkaroon ako ng pagkakataon nang araw na iyon ay tinatawagan ko agad siya. Palitan kami ng 'I miss you, babe' at 'I love you, babe'. Kinikilig talaga ako sa kanya.

"Hi, baby Daniel..."

Naglalakad na ako papunta sa sakayan ng dyip nang batiin ako ni Sasha. Isa siyang transgender na napakaganda. Daig pa niya ang ibang mga babae sa kagandahan. Kung hindi mo alam ang kanyang totoong pagkatao, aakalain mo talagang babae siya. Senior student na siya at hindi lingid sa aking kaalaman na isa rin siya sa mga nahuhumaling sa 'kin.

Huminto ako sa paglalakad at napatingin sa kanya. "Uy Sasha, ikaw pala 'yan," sabi ko. Nginitian ko siya.

Lumapit kaagad siya sa 'kin. Huminga siya nang malalim. "Ang bango mo talaga, Daniel. Ang swerte nga naman talaga ni Madam Anne sa 'yo. Balita ko kasi lovers na kayo, e," sabi niyang umakbay pa.

Naasiwa ako kasi dikit na dikit na siya sa 'kin. May mga napapatinging estudyante sa 'min no'n.

"Ilang beses na ba 'tong nachupa ni Anne?" tanong niyang mabilis na dinakma ang harap ng aking pantalon.

Kaagad akong lumayo sa kanya. Ipinahiwatig kong hindi ko nagustuhan ang kanyang ginawa. "Sige, nagmamadali ako, e," matabang kong turan at mabilis na naglakad.

May isinigaw siya pero hindi ko narinig dahil nasabayan iyon ng busina ng sasakyan. Ang narinig ko na lang ay no'ng tumawa siya nang tumawa. Hindi ko na lang ininda pa.

Dumiretso ako sa isang malapit na mall. Wala akong ibang sadya roon kundi ang bumili ng red wine. Ireregalo ko iyon kay mang Rodel. Sa pagkakaalam ko kasi ay mahilig siya sa wine. Kaarawan na kasi niya nang araw na 'yon. Magaan na ang loob ko sa baklang tindero kaya gusto kong mag-effort para sa kanya.

Masayang-masaya na sana ako. Ngunit isang hindi inaasahang pangyayari ang nagpabago na naman ng lahat. It's like from ten, I went back down to zero. Hindi ko inaasahang makita ulit siya. Tumulo kaagad ang mga luha ko. Hindi ko nga pala talaga siya nakalimutan. Miss na miss ko siya.

Palabas na ako no'n sa naturang mall bitbit ang red wine na binili ko. May nakita akong isang matangkad na lalaking naglalakad. Bagay na bagay sa kanya ang suot niyang itim na sando. Hapit iyon sa kanyang katawan. Naka-skinny jeans at converse shoes.

Hindi ako maaaring magkamali. Si Brad nga ang nakikita ko no'n. Paano ko nga ba siya makakalimutan? Nakatatak na sa puso at isipan ko ang bawat bahagi ng kanyang katawan. Pati na rin ang kahit kunting galaw niya ay kabisado ko na.

"Brad!" tawag ko sa kanya. Pero sa hina ng aking boses ay imposibleng marinig niya ako. Ewan ko ba kung bakit pero parang hinihila pabalik ang dila ko. I was closed to being speechless that time.

Sinundan ko kaagad si Brad. Nanlalabo ang mga mata ko sa luha. I thought I already forget about him. I thought I already moved on. Pero akala ko lang pala ang lahat. Iisa lang ang na-realize ko nang mga sandaling iyon. Lumayo lang pala ang puso ko sa kanya dahil sa pagkawala ng kanyang presensiya. Pero ang totoo, mahal ko pa rin siya. Si Brad pa rin ang isinisigaw ng puso ko. Kasi hayun ako... parang baliw kakaiyak.

"Brad!" pasigaw kong tawag sa kanya. Gumagaralgal ang boses ko nang mga sandaling iyon.

Tumigil siya sa paglalakad. Parang tumigil din ang puso ko sa pagtibok. Hinintay ko ang kanyang paglingon. Patuloy sa pagbalong ang matataba kong luha. Tila nakalimutan ko na ang paligid no'n. Wala na akong pakialam sa mga taong nakapansin sa 'kin.

Ilang sandali lang ay lumingon nga si Brad. Nagtama ang aming mga mata. Gusto ko siyang lapitan at yakapin. Gusto kong sabihin sa kanyang namimiss ko siya. Gusto ko rin siyang sumbatan kung bakit niya ako iniwan. Ang daming bagay na gusto kong gawin sa muli naming pagkikita.

"Tol?"

Narinig kong sabi niya na parang hindi sigurado kung ako nga.

"Tol, ako nga 'to. Kumusta ka na?" pahikbi kong tugon. Halos dalawang metro lamang ang agwat namin sa isa't isa.

Lumapit siya sa 'kin at mas lalong tumibok ang puso ko. Mas lalo ring nagsibagsakan ang aking mga luha.

"Tol, sumama ka sa 'kin. H'wag kang umiyak dito sa daan, nakakahiya," sabi niyang hinawakan ang kanang kamay ko. Pahila niya akong pinasunod sa kanya. Hanggang sa narating namin ang isang black BMW.

"Sumakay ka, tol," sabi niya.

Gusto ko sanang magtanong kung kanino ang sasakyang 'yon subalit tila umurong ang dila ko. Sumakay na lamang ako gaya ng kanyang sinabi. Nasa passenger's seat ako no'n. Pinatakbo niya kaagad ang naturang sasakyan.

"Tol, h'wag ka ngang iyak nang iyak diyan," saway niya sa akin.

Nagpahid ako ng mga luha. "Sorry, tol. Hindi ko lang talaga mapigilan, e. Ang tagal mo kasing nawala. Sobrang namiss kita," sabi ko. Bahala na basta kailangang masabi ko 'yon sa kanya kasi sobrang bigat talaga ng dibdib ko. Pakiramdam ko'y sasabog na ako nang mga sandaling iyon. CONTINUE READING... 

Monday, October 24, 2016

The Gate Of Heaven - Chapter 18


"INGAT ka sa pag-uwi, babylove," malambing na sabi ni Shamia kay Troye.

Inihatid niya ang dalaga sa bahay nito sa pangalawang pagkakataon.

"Lagi naman akong nag-iingat, e," tugon niya rito.

Punong-puno ng paghanga ang mga mata niya para kay Shamia nang mga sandaling iyon. Hindi niya namalayang magkahawak-kamay na pala sila. Titig na titig din ang dalaga sa kanya.

Nanlaki ang kanyang mga mata nang biglang siilin siya ng halik sa mga labi ni Shamia. Tinugon naman niya kaagad ang halik na iyon. Para siyang gutom na gutom habang nakikipag-espadahan ng dila rito. He really enjoyed being kissed by her. Niyapos niya ang maliit na beywang ng dalaga. Si Shamia naman ay mahigpit na nakakapit sa kanyang leeg. Wala na silang pakialam pa sa paligid no'n. Ipinikit na lamang niya ang mga mata.

Kapwa sila naghabol ng hininga pagkatapos. Magkadikit pa rin ang kanilang mga ilong at amoy na amoy ni Troye ang napakabangong hininga ni Shamia. Lalong bumilis ang pintig ng kanyang puso.

Nanatili lamang siyang nakapikit kahit ilang segundo nang magkahiwalay ang kanilang mga labi. He wanted to savor her kiss. Kung posible lang sana ay isinulat na niya sa puso't isipan kung gaano katamis ang mga labi ng dalaga.

"Babylove," Shamia whisphered.

Saka lamang unti-unting nagmulat ng mga mata si Troye. Ang nakangiting mukha ni Shamia ang bumungad sa kanya.

Diyos ko! Sinalo ba ng babaeng ito ang lahat ng kagandahan sa mundo? tanong niya sa isipan. Hinding-hindi talaga siya magsasawang titigan ang mukha ni Shamia.

He was speechless. Muli siyang napatingin sa mga labi nito. Those red and pouted lips made him thirsty. Hindi niya napigilan ang sarili at ginawaran nga niya si Shamia ng halik sa mga labi. He closed his eyes and kissed her fully on the mouth. Ibinuhos niya ang lahat ng kanyang nalalaman sa halik na iyon. Tumibok nang tumibok ang puso niya habang naglalaro ang kanilang mga labi at dila. Pikit na pikit ang kanyang mga mata at pakiramdam niya ay nasa langit na talaga sila nang mga sandaling iyon. He didn't want to end that kiss but they have to.

"I love you so much, babylove," madamdaming wika ni Shamia pagkatapos nang maalab na halik na kanilang pinagsaluhan.

"I love you, too," pabulong na tugon ni Troye. Parang wala siya sa kanyang sarili no'n.

Bigla siyang natauhan. Bakit nasabi ko 'yon? Isang malaking katanungan sa kanyang isipan.

But it's too late. Nadulas na siya. Naipagtapat na niya ang tunay na nararamdaman para sa dalaga.

Namilog naman ang mga mata ni Shamia sa narinig. Tila hindi ito makapaniwala.

"Wala nang bawian, babylove, ha," anitong niyakap siya nang mahigpit. Napaiyak si Shamia sa labis na kaligayahan. "Thank you, God! Dininig mo sa wakas ang panalangin ko!"

"I didn't plan to love you but I'm happy that I did," puno ng pagmamahal na sabi ni Troye. Naisip niyang walang rason para itago pa niya ang tunay na nararamdaman para sa dalaga.

He hugged her back. Mas mahigpit pa sa yakap nito. Siya na yata ang pinakamasayang lalaki sa buong mundo nang mga oras na iyon.

Mga ilang minuto rin silang nagyakapan bago nagkalas. He grinned at her. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Shamia. Pinahid niya ng mga hinlalaki ang basa nitong mga pisngi.

"I'm the queen of the world," bulalas ni Shamia na hinihingal pa. Luhaan pa rin ito pero nakangiti naman. Nasa mukha ng dalaga ang labis na kaligayahan.

Noon lamang naniwala si Troye sa sinasabi nilang whirlwind romance. Ang bilis naman kasi ng mga pangyayari. Pakiramdam niya tuloy ay sila ni Shamia ang makabagong Romeo and Juliet.

"And I'm the king of the world," nakangiti niyang sabi na medyo naumay sa sariling kabaduyan.

Hindi na rin niya napigilang mapaluha. He gave her another round of a mind-blowing kiss. Nagtawanan sila at muling nagyakapan pagkatapos.

"Selfie time," sabi ni Shamia na inihanda ang hawak na cellphone.

Idinikit ni Troye ang mukha niya kay Shamia. Larawan sila ng isang perfect couple sa kinuhang selfie ng dalaga. Bagay na bagay talaga silang dalawa.

Ayaw pa sanang umuwi ni Troye. Nag-eenjoy pa siyang kasama ang bago niyang kasintahan. Pero tinawagan siya ni Yumi at pinapauwi na. Miss na miss na raw siya ng kanyang ina.

Bago niya iniwan si Shamia ay muli pa silang naghalikan. Nag-uumapaw sa sobrang kilig ang puso niya nang mga sandaling iyon.

*****

BABYLOVE, mag-online ka sa facebook! Text iyon ni Shamia na kaagad naman niyang ginawa. Kadarating lang niya sa bahay no'n.

Napangiti siya nang makita ang selfie nilang dalawa ni Shamia sa Facebook. May caption ito na: Yes! Sa wakas sinagot na ako ng nililigawan ko!

Ni-like niya iyon. Natatawa pa rin siya dahil hindi siya sanay sa mga kabaduyan ni Shamia. Pero wala na siyang magagawa dahil mahal niya ito at magkasintahan na sila.

Nag-comment na rin siya, I love you.

Ni-like naman ni Shamia ang comment niya at nag-reply, I love you more, babylove! :)

In Relationship na rin sila sa Facebook.

Wala talagang pagsidlan pa sa labis na kaligayahan ang puso ni Troye. Nang mga sandaling iyon, handa na siyang tanggapin at mahalin kung ano man si Shamia.

Wala siyang pakialam kung liberated man ito. Wala na rin siyang pakialam kung para itong prostitute sa paningin niya. Ang importante ay mahal niya ang dalaga at nararamdaman niyang totoo ang pagmamahal na iniaalay nito sa kanya.

*****

ALAS DYES nang gabi ay hindi pa rin dalawin ng antok si Troye. Napagdesisyunan niyang tumungo sa kwarto ng kanyang mga magulang. Si Yumi lamang ang naroon. Tumuloy raw sa Baguio si Alz for another business meeting.

"Oh my dear, son. May kailangan ka?" tanong ni Yumi. Kasalukuyan itong naglalagay ng moisturizer sa mukha. Nasa harap ito ng salamin.

Umupo siya sa kama at sumandal sa headboard.

"Mommy, paano 'pag nalaman mong may boyfriend si Lola ngayon? Hindi ka ba magagalit sa kanya?" he asked.

"Depende," tipid nitong tugon.

"Depende saan?"

"Kung kasing edad niya lang, wala akong problema do'n. Pero kung kasing edad mo, sasabunutan ko talaga siya."

Tumayo siya at nilapitan ang kanyang ina. Pumwesto siya sa likod ng upuan na kinauupuan nito.

"Paano si lolo Dong?" tanong niya. Pinagmasdan niya si Yumi sa repleksiyon ng salamin.

Dong died at the age of sixty-eight when he succumbed to colon cancer ten years ago.

Napatingin si Yumi sa kanya sa repleksyon ng salamin. Kapagkuwa'y itinuloy ang pagpapahid ng moisturizer sa mukha.

"Matagal nang namayapa ang lolo mo. It's about time na magmahal ulit ang iyong lola. But it doesn't mean na hindi na niya mahal ang lolo mo. 'Yon nga lang, iba pa rin 'yong makasama mo ang mahal mo 'di ba?"

Napatango na lang siya. May point ang kanyang ina. Pero aalamin pa rin niya kung sino ang boyfriend ng kanyang lola. Hindi niya ito sasantuhin kung bata ang bago nitong nobyo.

Hinalikan niya sa tuktok ng ulo si Yumi. "By the way, mom. May girlfriend na po ako." Hindi niya napigilang magtapat sa ina.

"Really? Good to hear that, son," nagagalak namang sabi ni Yumi, "I'm looking forward to meet her."

"Dadalhin ko po siya rito sa birthday ko."

"That's great. Kasingganda ba ni mommy?"

Nginitian niya ito. "Actually, you're prettier than her, mom," malambing niyang tugon.

"Ohhh... thank you, son. Anong gusto mong gift pala on your birthday?" Halata sa mukha nito ang pagka-flattered sa kanyang nasabi.

Wala siyang maisip dahil halos lahat naman ay nasa kanya na. "Anything basta galing po sa puso mo," tugon niya.

"How about a trip for two sa Europe? Para sa inyong dalawa ng girlfriend mo," Yumi suggested.

"Ikaw po ang bahala. I love you so much, mom."

"I love you too, son."

"Sige, mommy. Good night na. Matutulog na po ako."

"Good night din, son. Sleep well okay. Just think of something nice."

"I will, mom," nakangiti niyang sabi at muling hinalikan sa tuktok ng ulo si Yumi.

Lumabas na nga siya at tuloy-tuloy na nagtungo sa kanyang kwarto. Hinubad niya ang suot na sando at nahiga sa kama. Saglit siyang bumangon para patayin ang lampshade na nasa bedside table. Kapagkuwa'y muli siyang umayos sa paghiga.

Ipinikit niya ang mga mata. Ilang sandali lang ay nagdilat siya. Hindi talaga siya dalawin ng antok. Naisip niyang tawagan si Shamia pero hindi niya itinuloy. Baka tulog na ang kanyang nobya at siya pa ang magiging dahilan na madisturbo ito.

May bigla siyang naisip. Napangisi siya sa sariling kapilyuhan. Bumangon siya at kinuha ang lotion sa lalagyan. Hinubad niya kaagad ang boxer. Hubo't-hubad siyang muling nahiga sa kama. Ang sunod niyang ginawa ay nilagyan niya nang maraming lotion ang kanang kamay.

Napabuntong-hininga siya. Pilit niyang ini-imagine ang mga babaeng pinagpapantasyahan gaya nina Liza Soberano at Anne Curtis. Napakagat siya ng labi nang hawakan na niya ang kanyang kargada na noon ay tulog pa. Hinimas niya iyon at dumulas dahil sa lotion. Biglang pumasok sa isipan niya si Shamia. Lalong nag-init ang kanyang katawan dahil sa kasintahan. Nagising ang kanyang laman. Mabilis na nagtaas-baba ang kamay niya sa kanyang kahabaan. Hindi pa siya nakuntento sa isang kamay kaya ang dalawa na ang ginamit niya.

"Ahhh..." impit niyang ungol nang marating ang langit dahil kay Mary Hands.

Mahimbing nga siyang nakatulog nang gabing iyon.

---

To be continued...

Taglibog si Troye haha... :P

Sunday, October 23, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 47


MAGMULA nang may nangyari sa 'min ni Anne ay naging madalas na talaga naming ginagawa iyon. Gano’n pa rin ang sitwasyon, madalas kong imaginin si Brad at ang nakakatawa, pati si mang Rodel ay lagi talagang umiepal sa imagination ko.

Of course, nakakakonsensiya ang ginagawa ko kasi unfair para kay Anne. Pero paano ko naman siya mapapaligaya kung hindi ko gagawin ‘yon? Ang hirap talaga ng sitwasyon ko.

Naging madalas din ang pagsubo ni Anne sa kargada ko. Adik na adik siya sa bahagi kong ‘yon. Madalas nga ay nagkakasundo kaming pumunta sa CR kahit may klase pa tapos ‘yon lang gagawin niya. Sasambahin niya akong parang Diyos. Pero kahit kailan ay hindi ko talaga pinahihintulutang labasan ako sa kanyang bibig. She's not a gay. Para sa 'kin, gawain lang ng mga bakla ang tumikim ng katas ng mga lalaki. Madalas ay napapansin kong parang nabibitin si Anne pero nilalambing ko na lang siya. Basta… ayoko talaga ng gano’n.

Sa mga nagdaang araw ay naramdaman ko ring may namumuong kakaiba sa puso ko para kay Anne. Napapansin ko ang sariling lagi na siyang iniisip. Lagi ko rin siyang namimiss kaya naging madalas na talaga ang aming pagsasama.

Sa una ay kinukwestiyon ako ng mga magulang ko kung bakit madalas ay late na akong umuwi. Lagi nga akong ginagabi. Pero nang ipakilala ko sa kanila si Anne ay natuwa naman sila at naging tanggap agad nila ito bilang girlfriend ko. Proud na proud sila sa 'kin kasi napakaganda raw talaga ni Anne. At saka naramdaman din nilang seryoso nga ito sa akin.

Alam ko namang seryosong-seryoso talaga si Anne kaya ginagawa ko ang lahat para masuklian siya. I even told her that I also love her. Nagtataka nga ako sa sarili ko kasi hindi na ako nagi-guilty sa tuwing sinasabi ko sa kanyang mahal ko rin siya. Na-realize kong baka totoo ngang mahal ko na si Anne. So I made a decision to fight for her. 

Kung tatanungin ako kung ano ang ipinaglalaban ko, well, 'yon ay ang straight version ng ako. Actually, nakatulong din ang paglayo ni Brad sa 'kin. Si Brad lang naman kasi talaga ang lalaking nagpatibok ng puso ko sa lahat. Siya lang din ang talagang pinagpantasyahan ko. Inaamin kong napapahanga rin ako ng ibang lalaki, but not to the point na maghahabol akong maka-sex sila. Iba si Brad. Ibang-iba.

Pero seryoso na talaga akong kalimutan siya kaya madalas ay naging kaaway ko ang aking sarili. Minsan ay nasasampal ko pa ang mukha ko kapag may mga panahong biglang sumasagi sa aking isipan si Brad. Talagang inilaan ko na ang aking sarili para kay Anne.

Hanggang isang umaga ay nagising na lang akong wala na si Brad sa sistema ko. Kapag nagsi-sex kami ni Anne ay nararating ko na ang langit na siya lang ang iniisip. Hindi ko na kailangang mag-imagine pa ng ibang tao para lang ma-turn-on ako.

Nang mga panahong iyon ay masasabi ko na talagang isa na akong ganap na lalaki. Sobrang saya ko at lagi akong nagpapasalamat kay Anne. Again, hindi masama ang pagiging bakla. Pero sa kagaya ko ngang hindi makapag-out ay mahirap talaga. Kaya nga siguro dumarami ang mga 'pamenta' ngayon. Mga kagaya ko rin silang hindi kayang ipaglaban ang totoong nararamdaman. Napakahirap talaga ng sitwasyong pilit mong itinatago ang iyong pagkatao lalo na't para sa kapakanan ng pamilya.

Isang hapon kakauwi ko lang galing sa school ay dumiretso ako sa tindahan ni mang Rodel. Uhaw na uhaw ako nang mga sandaling iyon kaya naisipan kong bumili ng softdrink.

Napalingon sa 'kin si mang Rodel at ngumiti. Nginitian ko rin siya. Agad siyang tumalima at kumuha ng softdrink sa refrigerator.

"Namiss na kita, Daniel," sabi niya. Inilahad niya sa akin ang bote ng
softdrink. Kaagad kong tinanggap iyon at ininom.

Ngumiti ako sa kanya. Hindi ko pinansin ang kanyang sinabi. Aalis na sana ako nang pigilan niya ako.

"Daniel, may ibibigay ako sa 'yo..." sabi niya.

"Ano naman 'yon, mang Rodel?" I asked him.

Hindi siya tumugon sa halip ay may kinuha sa kanyang shoulder bag at ibinigay sa 'kin.

"Ano 'to?" maang kong tanong sa kanya. Isang ATM card kasi ang ibinigay niya sa 'kin.

"Nandiyan ang one hundred thousand na ibinayad ng nanay at tatay mo sa 'kin. Ikaw na ang bahala riyan, Daniel. Hindi ko naman kasi puwedeng sabihin sa kanilang nagpagamit ka sa 'kin at quits na ang utang ninyo. Kaya ang ginawa ko, tinanggap ko ang pera at idiniposito sa bangko."

Napatingin ako sa kanya. Ang bait nga ni mang Rodel. Hindi ko siya dapat pag-isipan ng masama nang dahil lamang sa pagkakagusto niya sa akin. May mga sinabi pa siya tungkol sa ATM pero alam ko naman ang gagawin ko.

"Salamat, mang Rodel," nakangiti kong sabi sa kanya.

"Salamat din, Daniel," nakangiti niya ring sabi.

Nagtitigan kami. Naisipan kong makipagtalik ulit sa kanya noon pero biglang sumagi sa isipan ko si Anne. Nangako na kasi akong hindi na talaga papatol pa sa mga bakla.

"Daniel, malapit na ang birthday ko, sa sabado na. Sana makapunta ka rito. Wala akong ibang bisita, e."

"Sige po, mang Rodel. Walang problema." tugon ko sa kanya.

"Ano pala ang mga paborito mong ulam para 'yon ang mga ihahanda ko?"

"Spaghetti po at adobong manok."

"Sige. Aasahan kita, Daniel, ha."

"Promise po," sabi ko. "Sige, mang Rodel. Salamat ulit. Uuwi na ako," paalam ko sa kanya.

"Daniel..." CONTINUE READING...

Friday, October 21, 2016

The Gate Of Heaven - Chapter 17


NAPAPAILING si Troye dahil ang akala niya'y bibili lamang ng perfume si Hely pero nang makita ang mga display sa isang boutique ay halos pinakyaw na ang lahat ng mga 'yon.

Panay ang tanong ng kanyang lola kung bagay ba rito ang mga napiling damit. Tango lamang siya nang tango. Ikinatuwa naman niya ang katotohanang sobrang nag-eenjoy ito nang mga sandaling iyon. Sino ba siya para pigilan ito sa mga gustong bilhin? Marami namang pera ang kanyang lola.

Bukod sa mga damit ay marami ding binili si Hely na undergarments. Nagtaka siya dahil puro puti ang mga iyon at may T-back pa. Nais sana niyang tanungin ito pero hinayaan na lamang niya. Again, he had no rights!

"Sweety, bakit wala ka pang binibili?" tanong ni Hely sa kanya.

"Lola, wala pa akong kailangan sa ngayon," tugon niya. Nag-shopping kasi siya ng mga bagong gamit sa New York nang nakaraang buwan. It was one of his privileges being the sole heir of Pascual Group of Companies. Parang kapitbahay na lang ng Pilipinas ang Amerika at Europa kung magpabalik-balik siya sa dalawang iyon.

"Ikaw ang bahala, sweety," malambing na turan nito sa kanya.

*****

"HELLO, Madam! Ang sexy-sexy mo naman," bati ng isang baklang parlorista kay Hely.

Nasa Dinney's salon na sila noon. Napansin naman niyang sobrang lagkit ng mga mata nitong panay sulyap sa kanya.

Naupo siya sa isang sopa at kumuha ng magazine sa lalagyan. Pampalipas-oras habang naghihintay sa kanyang lola.

Nakita niyang may ibinulong ang baklang parlorista kay Hely habang nakatingin sa kanya. Malisyoso ang tingin na iyon na ikinaasiwa niyang bigla.

Tumawa si Hely at napatingin sa kanya. "Gaga! Apo ko 'yan!" sabi ng kanyang lola. Humalakhak ang baklang parlorista na labis niyang ikinainis. Napagkamalan pala siyang boylet ng kanyang lola.

Uminit ang ulo niya. Parang aatakehin na naman siya ng temper tantrums nang mga sandaling iyon. Pero nagtimpi siya para sa kanyang lola. Ilang buga at sagap lang ng hangin ay kaagad naman siyang kumalma. Nag-concentrate na lamang siya sa binabasang magazine.

"Hi, babyboy..."

Napatingin si Troye sa bumati sa kanya. Isa rin itong baklang parlorista roon. Sobrang lagkit ng mga titig nito sa kanya. Nahuli pa niyang nagnanakaw ng tingin sa bukol niya sa harap ng pantalon. Animo'y hubo't hubad siya sa harapan nito.

"Yes?" asiwa niyang tanong dito.

"What can I do for you?" ganting-tanong nito sa kanya.

"I'm just waiting for my grandmother," tugon niyang napatingin sa kinaroroonan ng kanyang lola. Panay ang tawa nito habang kausap ang baklang parlorista na kasalukuyang minamaneho ang mga kuko nito sa paa.

Nag-suggest ang kaharap na parlorista na gupitan si Troye pero hindi na niya ito pinansin pa. Wala itong nagawa kundi ang iwanan siya. 

"Ang gwapo!" Narinig pa niyang sabi nito na halatang kinikilig sa kanya.

Hindi lingid sa kaalaman ni Troye na maraming baklang nagnanais na matikman siya. Pero sa isip niya ay mukhang wala siyang mapagbibigyan sa mga ito. Para lang talaga siya sa mga babae. But he's not closing his zipper for gays. Malay niya balang araw makakita siya ng deserving.

Pasado alas tres na sila nakauwi ng bahay. Nakaramdam siya ng pagod pero sulit naman. Enjoy na enjoy naman si Hely at 'yon ang pinakaimportante para sa kanya.

*****

"YAYA, wala ka bang napapansing kakaiba kay, lola?" tanong ni Troye kay Isla.

Kasalukuyan itong nag-aayos ng mga damit niya sa closet.

"Ah... so napansin mo rin pala?" ganting-tanong ni Isla na saglit na lumingon sa kanya.

Naintindihan niya kaagad ang tanong ng kanyang yaya. Napansin din pala nito ang biglang pagbabago ni Hely. "Bakit kaya? Bakit bigla siyang nagbago, yaya?" naguguluhan niyang tanong dito.

"Isa lang ang ibig sabihin niyan, Iho. Parating na ang bago mong lolo," natatawa nitong tugon.

No way! Hiyaw niya sa isipan nang maintindihan ang ibig nitong sabihin.

"You mean to say, may boyfriend si lola ngayon?" ang hindi niya makapaniwalang tanong kay Isla.

"Why not ask her?"

Biglang sumagi sa isipan niya ang kabarkadang si Stitch. Nagkaroon ito ng girlfriend na mayamang matrona. Halos lahat ng gusto ni Stitch ay binibigay. Ang matrona na rin ang sumusuporta sa pag-aaral nito.

Sa edad ni Hely ay matrona na nga ito kung tutuosin at hindi imposible na maraming naghahabol dito dahil nga mayaman. Kinilabutan siya sa isiping iyon.

"Hindi ito puwedeng mangyari, yaya. Hindi ako makakapayag!" mataas ang boses niyang turan.

Napatingin sa kanya si Isla at ngumiti. Tapos na itong ayusin ang mga nilagay na damit sa kanyang closet. Humakbang na ito palabas ng kanyang kwarto.

"Old carabao eat young grass," sabi pa ng kanyang yaya na sinabayan nang malutong na halakhak.

"What's that supposed to mean, yaya?" pahabol niyang tanong dito.

Pero tumingin lang sa kanya si Isla at muling tumawa. Nainis si Troye sa inaakto ng kanyang yaya nang mga sandaling iyon. Hindi na lamang siya nagtanong pa rito hanggang sa tuluyan na itong nawala sa kanyang paningin.

Old carabao eat young grass... Naglalaro iyon sa kanyang isipan. Pilit niyang iniintindi ang ibig sabihin niyon pero hindi niya talaga maintindihan.

Bumaba siya papunta sa kusina dahil nauuhaw siya. Nakita niya ang isa sa mga kasambahay nilang si Lora na papasok.

"Ate, ano'ng ibig sabihin ng old carabao eat young grass?" tanong niya kay Lora. Humakbang siya palapit sa refregarator at kumuha ng pitsel na may lamang orange juice. Nagsalin siya sa baso at agad na ininom iyon.

Tumawa ang kasambahay bago tumugon, "Ang ibig sabihin ng sinabi mo ay matanda na pumapatol sa bata! Bakit mo naman natanong, sir?"

Napanganga siya sa realisasyong iyon. Hindi niya matatanggap kung sakali ngang totoo na may boyfriend ang lola niya na bata. Dadaan muna ang lalaking iyon sa kanyang mga kamay.

"A... wala, ate. Salamat," tipid niyang tugon.

Hindi ito pwedeng mangyari! Sa isip niya.

----

To be continued... :P

Thursday, October 20, 2016

Daniel (M2M) - Chapter 46


"HUMIGA ka, Daniel," sabi ni Anne.

Humiga nga ako sa kanyang tabi. Inunan ko ang aking mga kamay. Napahanga ako sa ganda ng mga bituing nakapalibot sa maliwanag na buwan.

Mas lumapit si Anne sa 'kin at ginawang unan ang aking dibdib. Amoy na amoy ko ang shampoong kanyang gamit.

"Ang sarap ng simoy ng hangin dito di 'ba?" mayamaya ay tanong niya.

"Oo nga, e, nakaka-relax," nakangiti kong tugon.

"Madalas ako rito noon, mga ganito ring oras."

"Gano'n? Sino naman ang kasama mo?" tanong ko.

Bigla siyang natahimik. Mayamaya ay napahikbi siya.

"Anne, are you crying?" tanong ko kahit alam ko namang umiiyak nga siya.

I was confused. Bakit siya napaiyak nang tanungin ko kung sino ang kasama niyang tumambay rito?

"Sorry, Daniel. H'wag mo na lang alamin kung sino," sabi niya.

"Okay, Anne. Ikaw ang bahala," sabi ko kahit naiintriga talaga ako no'n at gustong-gusto kong malaman kung sino. Ayokong pilitin siya baka lalong umiyak. Wala rin naman sa bokabularyo ko ang mamilit. Marunong akong rumespeto ng privacy ng isang tao.

"Daniel..."

"Bakit, Anne?"

Bumangon siya at naupo. "Daniel, puwede ba tayong mag-sex ngayon?" tanong niya.

Napanganga ako. Hindi ko alam kung paano siya tutugunin.

"Kailangan kita ngayon," dagdag niyang sabi.

Bumangon ako at napahugot nang malalim na hininga. "Anne, 'di ba napag-usapan na natin ang tungkol sa bagay na 'to?" seryoso kong turan.

We looked at each other for a moment. Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan no'n. May bahagi sa sarili kong nag-uutos na pagbigyan siya.

"Sorry..." halos pabulong niyang sabi pero malinaw ko namang narinig.

"Anne, totoo ba talagang virgin ka pa?" Hindi ko napigilang tanong.

Medyo matagal bago siya nakasagot. "Importante pa ba 'yon sa 'yo, Daniel?"

"I-I'm just asking. Kasi minsan sinabi mo sa 'kin na virgin ka pa, e."

But there was no reply. Ipinagkibit-balikat ko na lamang iyon. Again, ayokong mamilit ng tao. Nagdududa lang talaga ako sa inaakto niya nang mga sandaling iyon. Pero bakit nga ba 'yon agad ang naisip ko sa kanya? Hindi lang naman siya ang babaeng nagsabing gusto akong maka-sex. Ang iba sa mga babaeng 'yon ay nagsasabing virgin pa sila. Gusto raw nilang ako ang makauna sa kanila. Baka gano'n din ang gustong mangyari ni Anne.

Sumagap ako ng hangin para kahit paano ay mabawasan ang kabang nararamdaman. Saka ako napatingin ulit kay Anne. Nakatanaw lang siya sa malayo. Palagay ko'y napahiya siya.

Putang ina! Ang ganda-ganda niya at ang sexy pa. Napakakinis ng balat at napakabango. Bakit wala akong maramdamang kahit kunting libog man lang para mapagbigyan ko siya sa hinihiling niyang sex? Tsk! Baklang-bakla ka talaga, Daniel!

Pumikit ako. Bahala na! Susubukan ko. Who knows? Baka ma-turn-on din ako sa kalagitnaan ng aming romansa 'di ba?

"Anne..." sambit ko ng pangalan niya.

Lumingon siya sa 'kin. Pilit siyang ngumiti. Tinitigan ko siyang mabuti. Pagkatapos ay dahan-dahang bumaba ang aking mukha para halikan siya sa mga labi. Medyo nanginginig pa ako n'on. Naghalikan nga kami. Our kisses went deep and hard.

While kissing her, I hold her right hand and put it on my crotch. Naintindihan naman niya agad ang nais kong mangyari kaya kaagad niyang hinimas-himas ang pagkalalaki kong nasa loob pa ng brief at pantalon.

I thought it's easy but I proved it wrong. Napakahirap para sa isang tulad ko ang ma-turn-on sa babae. Ilang minuto na kaming naghahalikan at ilang minuto na rin niyang hinihimas ang harapan ko pero hindi talaga ako tinitigasan.

But I didn't stop. There's no turning back. Ayokong maghinala na si Anne sa totoo kong pagkatao. Ang sunod kong ginawa ay bumaba ang labi ko sa kanyang leeg. Naging malikot naman ang kanang kamay ko at umangat iyon patungo sa mayaman niyang dibdib. Dahan-dahan kong nilamas ang mga 'yon. Napaungol si Anne sa aking ginagawa.

"Take your shirt off, Daniel," she demanded.

Tumigil ako sa ginagawa at hinubad ko nga ang aking damit. Nagtitigan kami. Bigla niya akong itinulak kaya napahiga ako sa damuhan. Pagkatapos ay pumaibabaw siya sa 'kin. She kissed me on the lips. Kaagad naman akong tumugon. Naging maalab ang halikan namin. Pikit na pikit ang mga mata ko nang mga sandaling iyon.

Hanggang sa bumaba ang halik ni Anne sa aking leeg. Pagkatapos ay bumaba pa siya patungo sa aking dibdib. Pinaglaruan niya ng dila ang aking mga utong. I could feel something but it wasn't enough to turn me on.

"Ahhh..." mahina kong ungol nang kagat-kagatin niya ang mga utong ko. Sinisipsip niya rin ang mga 'yon.

Hinayaan ko lang siya. Pilit akong nag-concentrate sa kanyang ginagawa. Pababa pa siya nang pababa sa aking katawan. Naramdaman ko na ang kanyang dila sa aking pusod, sa karog, then tumigil siya kaya napadilat ako ng mga mata.

Nakaupo na siya no'n sa aking kandungan. I saw her undressing herself. Para siyang Diyosa ng kagandahan. She's really gorgeous. Nahubad na nga ang kanyang suot na damit. Nagtitigan lang kami no'n hanggang sa dahan-dahan na nga niyang hinubad ang kanyang bra. Ang maliit na panty na lamang ang natira.

Shit! Bakit wala pa rin akong naramdamang libog para sa kanya? CONTINUE READING...

Wednesday, October 19, 2016

The Gate Of Heaven - Chapter 16


"GOOD MORNING, sweety," bati ni Hely sa apo. 'Sweety' ang endearment nito kay Troye.

"Good morning, lola," he replied. Nginitian niya ito.


Halatang kakatapos lamang maligo ni Hely.
Mataman itong pinagmasdan ni Troye hanggang makaupo sa upuan. Pakanta-kanta pa ito ng kantang pinauso ni Britney Spears, ang Work Bitch.

Hindi nito pinansin ang dyaryo na nakalapag sa tabi ng pinggan samantalang dati-rati ay iyon ang unang pinagtutuunan nito ng pansin bago kumain.


"You better work, bitch!" kanta nito. Tila bumalik ito sa pagka-teenager.


Hindi niya naabutan sina Alz at Yumi. May business meeting ang mga ito sa Tagaytay nang araw na iyon.


"Hello, guys! Sa mga hindi pa nabasa ang 'The Long Hair' basahin po sa may gusto. Complete story na 'yon. Just click here!"

Noon lang napansin ni Troye ang mata ni Hely na kulay blue. Napapungas siya ng sariling mga mata dahil hindi makapaniwala sa nakikita. Kailan pa ito natutong magsuot ng contact lens?

"Lola, ano'ng drama ng contact lens na 'yan?" Hindi niya napigilan ang sarili na tanungin ito. Sa tingin niya ay hindi na bagay sa edad ng kanyang lola ang mag-contact lens. She's seventy five years old.

Napaangat ng ulo si Hely at ngumiti sa kanya. "Bagay ba, sweety?" kapagkuwa'y tanong nito.

Pinagmasdan niya itong mabuti pagkatapos ay tumango na lamang kahit labag sa kalooban. Ayaw niyang sirain ang mood ng kanyang lola. "Bakit mo naman naisipang mag-contact lens at kulay blue pa?" tanong niya rito.

"Napag-isip-isip ko kasing masyado nang sagabal ang eyeglasses kaya naisipan kong mag-contact lens na lang. For the sake of fashion na rin kaya blue ang napili ko," tugon ni Hely. Binigyan siya nito nang matamis na ngiti.

Napakibit-balikat na lamang siya. May itatanong pa sana siya rito. He decided to just kept it in his mind.

"Sweety, puwede mo ba akong samahan mamaya sa mall of asia?" mayamaya ay tanong ni Hely.

Kasalukuyan nitong iniinom ang gatas na inutos sa kasambahay. She used to be a heavy coffee drinker. Labis din niyang ipinagtaka iyon.

"Sure, lola," mabilis niyang sang-ayon. Sabado rin naman nang araw na iyon at wala siyang pasok. Bonding na rin nila iyon ng kanyang lola. "Ano'ng bibilhin mo do'n?" he asked.

"May nakita kasi akong commercial sa TV. Bibili sana ako ng perfume ni Britney Spears. 'Yong latest release niyang Private Show. It's now available sa mall of asia," tugon nito.

Ikinagulat ni Troye ang mga sinabing iyon ni Hely. Ano ang nakain nito at biglang nagbago? Napatanong siya sa isipan.

"Okay, lola. Anong oras tayo pupunta do'n?" Matamang pinagmasdan niya ito.

"How about after breakfast?"

"Okay po," tipid niyang tugon.

He secretly observed her. Napansin niyang tinapay lang at puti ng itlog ang kinakain nito. Hindi na ito kumakain ng kanin gaya ng nakasanayan.

Napailing na lang si Troye. Pati sa health ay tila naging conscious na rin si Hely.

"So, what is your plan for your birthday?" tanong ng kanyang lola. Habang kumakain ay panay ang tingin nito sa mga kuko.

"Sina mommy at daddy na ang bahala sa birthday ko, lola. Mag-i-invite na lang ako ng closefriends ko," sagot niya.

Sumagi agad sa isipan niya si Shamia. Balak niyang i-invite ang dalaga. Naisip niyang ipakilala ito sa mga magulang sa darating na kaarawan. Bigla tuloy niya itong namiss.

"Sweety, ano ba ang kulay ng manicure ng mga kaibigan mong babae?"

Walang reaction si Hely sa sinabi niya tungkol sa kanyang kaarawan sa halip ay iyon ang naging katanungan nito. Hindi pa rin mawala ang paningin nito sa mga kuko.

Saglit siyang nag-isip. Sumagi sa isipan niya si Fina. Ang girlfriend ng kaibigan niyang si Aloy. Isa iyon sa pinakamaarteng babae na nakilala niya. Every week ay paiba-iba ang haircolor at manicure.

"Pink," tugon niya. "Why?"

"Really, sweety? Okay, magpapa-manicure at pedicure na rin ako mamaya sa mall. Pink ang pipiliin ko," nakangiti nitong turan.

Napakunot ang noo ni Troye. Talagang may nagbago sa kanyang lola. Pero ano o sino ang nagpabago rito? He eyed her suspiciously.

"By the way, sweety, 'pag nag-gym ka, isama mo ako, ha! I need to work out!" Tumayo ito. Tapos na palang kumain.

Napansin ni Troye na kunti lang ang kinain nito. Kailan pa ito natutong mag-diet?

"Mag-prepare ka agad pagkatapos kumain, ha," pahabol nitong sabi.

Napanganga siyang sinundan ang kanyang lola ng tingin palabas ng dining room. Hindi na niya nasabi ritong hindi naman siya naggi-gym.

"It's Hely, bitch!" halos pasigaw nitong kanta. Sa halip na 'it's Britney, bitch!' ay binago nito at ginawang 'it's Hely, bitch!'

Muntik na siyang nasuka dahil doon. Kailan pa naging idol nito si Britney Spears? Dati naman laging mga kanta ni Imelda Papin ang kinakanta nito.

Pagkatapos kumain ay dumiretso si Troye sa kanyang kwarto at naligo. Nasa isip niya pa rin ang mga pagbabagong nangyayari kay Hely.

May nabuo sa kanyang isipan. Aalamin niya ang dahilan kung bakit. Hindi siya matatahimik hangga't hindi niya madidiskubre ang tungkol do'n.

Nakatapi lamang siya ng tuwalya nang lumabas mula sa bathroom. Butil-butil pa ang tubig sa kanyang katawan.

Hinanda na niya ang sarili. Sinigurado niyang poging-pogi siya bago lumabas ng kanyang kwarto.

"You look so handsome, sweety!" nagagalak na puri ni Hely sa kanya. Hinihintay na pala siya nito sa sala.

Naka-tank top ito at skinny jeans. Pinarisan pa nito ng stiletto shoes. Nakalugay lang ang mahaba nitong buhok. Noon lang niya napansing bagong rebond pala ang buhok nito at kulay light brown pa. Hindi niya iyon napansin sa dining room dahil tinakpan nito ng tuwalya.

"Lola?" naisatinig niyang tila hindi makapaniwala. Nakakunot ang noo niya habang pinagmamasdan ang get-up nito.

"Bagay ba, sweety?" tanong nitong umikot pa.

Kung salbahi lang siya, malamang prangka niyang sinabi na: Hindi, Lola! Malaki ang tiyan mo!

"You look younger," ang bukod-tanging nasabi niya.

"Thank you, sweety," anitong parang si Kathryn Bernardo na kinikilig kay Daniel Padilla.

Napahugot siya nang malalim na hininga kapagkuwa'y nagkibit-balikat. Gaya nang naisip niya, ayaw niyang sirain ang mood ni Hely. Sasakyan na lamang niya ito.

"What are we waiting for? Let's go!" Halata sa mukha nito ang labis na excitement. Tumalikod ito at nauna nang lumabas ng bahay.

Sumunod naman kaagad si Troye. He rolled his eyes. Napapailing na lamang siya habang pinagmasdan ang kanyang lola na animo'y nasa isang fashion show kung maglakad. Nag-catwalk ba naman ito.

Magkatabi silang naupo ni Hely sa loob ng sasakyan. Labis talaga siyang nahiwagaan dito. May sarili na rin pala itong mp3 player at sumasabay pa sa kanta. Paminsan-minsan ay nagtatama ang mga mata nila ng driver na si Dosdos sa rearview mirror. Maging ito ay halatang naninibago sa inaasal ng kanyang lola.

Biglang nag-ring ang kanyang cellphone. Sinipat niya ang caller. Si Daniel pala iyon. Kaagad niya itong sinagot.

"Bakit, pare?" tanong niya sa matalik na kaibigan.

"Pare, ano'ng ginagawa mo? I'm bored. Gala tayo."

"Kasama ko ngayon si Lola. We're on our way to Mall of Asia," he replied.

"Hmp... hindi man lang nag-invite, sasama sana ako," sabi ni Daniel.

Natawa si Troye. "Pare, pinasama lang ako ni Lola, e. Wala naman sana akong plano na gumala ngayon," aniyang napatingin kay Hely. Napailing siya dahil naghe-head bang na ito nang mga sandaling iyon.

"Ganyan ka naman talaga palagi, pare. Hindi mo agad ako naiisip."

"Ang OA mo, kutusan kita diyan, e," natatawa niyang sabi.

Narinig niyang kumakanta ang kanyang lola. "Bitch, better have my money..."

"Tampo talaga ako sa 'yo. You should buy me something pag-uwi, hmmp..." sabi ni Daniel.

"Gago! H'wag ka nga magpabebe, pare. Kaumay, e."

"Ewan ko sa 'yo! Hindi mo talaga ako love."

"Sapak you want?"

"Sige na, bye na," paalam ni Daniel at biglang ibinaba ang phone.

Napakunot siya ng noo. Seryoso ba 'yon? Sa isip niya.

------

To be continued...